ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΡΙΓΑΝΗ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΕΠΑΜ

2012-02-13T18:57:00.002+02:00

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ, ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥΣ

Θα λουφάξουν σύντομα οι ξένοι λύκοι και οι ντόπιοι δωσίλογοι!

Με την υπογραφή του «Μνημονίου 2» από το «ελληνικό»κοινοβούλιο και με την αποδοχή μιας επιτροπής εφαρμογής του μνημονίου απόξένους εμπειρογνώμονες, παίχτηκε και η τελευταία επίσημη πράξη του δράματος τουξεπουλήματος της χώρας και της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής εξαθλίωσηςτων Ελλήνων πολιτών. Το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα σκηνοθετήθηκε ωςμέτρο που θα μας επέτρεπε να αποφύγουμε την «χρεωκοπία» και οργανώθηκε απόξένους και εγχώριους τοκογλύφους, από τους διεθνείς τραπεζίτες και τα ντόπιατσιράκια τους.

Ενορχηστρώθηκε από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, τα οποία εμφάνισαν τηνεθελόδουλη προσαρμογή της ελληνικής κοινωνίας στους εκβιασμούς του ΔΝΤ και τουΟικονομικού Γερμανικού Ράϊχ σαν την «μόνη ρεαλιστική πολιτική».Από εδώ και στο εξής, οι περικοπές μισθών και συντάξεων, η κατάργηση επιδομάτωνκαι φορέων του Δημοσίου, τα μέτρα αιματηρής λιτότητας, οι δημεύσεις τωνιδιωτικών περιουσιών μέσω ολοένα και πιο δυσβάστακτων και παράλογων φόρων, οιιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, οι μαζικές απολύσεις προσωπικού, θαγίνονται «αυτομάτως», στα πλαίσια της εφαρμογής του προϋπολογισμού και της«εξυγίανσης» της οικονομίας της χώρας.

Αυτό ακριβώς ονόμασαν «ρεαλιστική προοπτική» οι προδότες και οινέοι γενίτσαροι. Και, στο όνομα αυτού του «ρεαλισμού»θυσίασαν (άλλοι αδίστακτα, άλλοι με ενοχές και δισταγμούς) το σύνολο τωνκοινωνικών και πολιτικών μας κατακτήσεων στο βωμό της διατήρησης της«ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας»… Χρησιμοποιώντας εκφοβιστικά τη δαμόκλειοσπάθη της εξόδου της χώρας από την ζώνη του ευρώ και της επίσημης χρεωκοπίας(που απεύχονται και τρέμουν πρώτ’ απ’ όλα οι ίδιοι οι τοκογλύφοι-δανειστές καιοι πολιτικοί τους εκπρόσωποι) και παρουσιάζοντας την επιστροφή σε ένα εθνικόνόμισμα σαν την υπέρτατη καταστροφή, «εκβίασαν» τους πρόθυμους δωσίλογους τουμαύρου μπλοκ (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ), να αποδεχθούν τους βαρύτατους όρους μιαςελεγχόμενης δήθεν χρεωκοπίας, η οποία στοχεύει αποκλειστικά στην διάσωση τουτραπεζικού συστήματος σε βάρος των άμεσων και ιστορικών συμφερόντων τουελληνικού λαού.

Ο κύβος ερρίφθη, λοιπόν! Το ενδεχόμενο της άρσης των άρθρωντου Συντάγματος που προστατεύουν τις ελευθερίες των πολιτών είναι από σήμερα κιύστερα κάτι παραπάνω από πιθανό. Απέναντι στο εφιαλτικό σκηνικό της αναστολήςτης ανεξαρτησίας και της πολιτικής ύπαρξης της χώρας μας και της μεταβολής τωνπολιτών της σε άθλιους αποικιοκρατούμενους, καλούμε αμέσως το σύνολο τουδημοκρατικού κόσμου της χώρας, τα πολιτικά κόμματα, τις συνδικαλιστικέςοργανώσεις, τους συλλογικούς φορείς που αγωνίζονται κατά των μέτρων τωνμνημονίων σε κάθε γωνιά της χώρας, τις επιστημονικές οργανώσεις, τον νομικόκόσμο και την ακαδημαϊκή κοινότητα σε άμεση συστράτευση για να απαιτήσουν τηνάμεση διεξαγωγή εκλογών, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, και για ναοργανωθούν οι κοινωνικές και λαϊκές αντιστάσεις για έναν αγώνα που, όπωςφαίνεται, θα είναι μακρύς και θα κινείται σε νέες βάσεις, πέρα από τιςασυντόνιστες και σποραδικές αντιδράσεις ή τις αποσπασματικές διαδηλώσεις. Θαπρέπει να αποδείξουμε στην πράξη και ως κοινωνία ότι η παράδοση της χώρας καιτων ανθρώπων που ζουν σε αυτή στις ορέξεις των διεθνών τοκογλύφων, της ασύδοτηςεγχώριας εργοδοσίας ή των γαλλογερμανικών κέντρων λήψης αποφάσεων αποφασίστηκεπράγματι από ένα συρφετό ατίμων χωρίς καμμιά απολύτως νομιμοποίηση και κυρίως «χωρίςτον ξενοδόχο».

Καλούμε τους δημοσίους υπαλλήλους–κυρίως δε εκείνους που εργάζονται στις εφορίες ή στα σώματα ασφαλείας- ναμποϋκοτάρουν με όλους τους τρόπους τα αντιλαϊκά μέτρα που αποφασίστηκαν από τηνπαράνομη κυβέρνηση Παπαδήμου. Καλούμε την Εκκλησία της Ελλάδας να συμπράξειμε τις λαϊκές δυνάμεις και να προχωρήσει στην οργάνωση κληρικολαϊκώνσυνελεύσεων κατά του καθεστώτος σε όλες τις ενορίες.

Καλούμε το ένστολο τμήμα του Δημοκρατικού Ελληνικού Λαού νασυνδράμει και να προστατεύσει αν χρειαστεί, το μεγάλο Κίνημα Δημοκρατίας καιΑπελευθέρωσης που αναπτύσσεται στη χώρα, για την αποκατάσταση της δημοκρατικήςνομιμότητας, της αποτροπής του πολιτικού εξανδραποδισμού και τον ενδεχόμενο διαμελισμό της χώρας, όπως αυτόςσχεδιάστηκε σε ξένα κέντρα και αρχίζει να υλοποιείται, απομονώνοντας τιςδιορισμένες ηγεσίες, που ίσως ετοιμάζονται πάλι να «αποκαταστήσουν την τάξη» σεβάρος των λαϊκών συμφερόντων.

Καλούμε την ομογένεια καθώς και τις φιλελληνικές οργανώσεις τουεξωτερικού να δραστηριοποιηθούν με όλους τους νομικούς και πολιτικούςτρόπους για να συμπαρασταθούν στον αγώνα του ελληνικού λαού για την ελευθερίακαι την αξιοπρέπεια.

Από σήμερα, και μέχρι την ανατροπή του παράνομου καθεστώτος, δεννομιμοποιείται κανένας «διάλογος» με τους εκπροσώπους των τραπεζιτών και τιςψευτο-κυβερνήσεις τους.

Καμμία άμεση ή έμμεση νομιμοποίηση των αποφάσεωνεκείνων που σχεδίασαν και υλοποίησαν την παράδοση της χώρας σε ξένα συμφέροντακαι στους εγχώριους συμμάχους τους. Καμμία αναγνώριση των μέτρων ή του ύψουςτου δημόσιου χρέους με το πρόσχημα του οποίου οργανώθηκε από τους διάφορους«δυνάστες» και άλλους «σωτήρες της χώρας» η λεηλασία των ιστορικών καικοινωνικών κεκτημένων του λαού. Καμμία ασυλία στις συμμορίες των δωσίλογωνκαι στα δημοσιογραφικά τους τσιράκια. Να γίνουμε από σήμερα κιόλας ο εφιάλτηςτου κάθε επίδοξου δυνάστη, αποικιοκράτη ή ολιγάρχη και του κάθε εγχώριουεφιάλτη που τόλμησε να αμφισβητήσει τις κοινωνικές και πολιτικές μας κατακτήσειςως «παράνομες και καταχρηστικές».

Απευθυνόμαστε προς τους ιδιώτες επενδυτές, τραπεζίτες και δανειστές και τους προειδοποιούμε ότι θα χάσουν τα λεφτά τους επενδύοντας στη λεηλασία αυτής της χώρας και στην υποδούλωση του ελληνικού λαού.

Εμπρός, Λαέ, σύντομα θα λουφάξουν οι ξένοι λύκοι και οι ντόπιοι δωσίλογοι. Γρήγορα η ιστορία θα γράψει ότι αυτό που έγινε σήμερα ήταν η αρχή τους τέλους τους, που θά'ναι πιο φρικτό κι από αυτό του Φύρερ και του Ντούτσε!

Αθήνα 12/ Φλεβάρη 2012

ΗΠολιτική Επιτροπή του Ε.Πα.Μ.

Το παραμύθι της Βουλής

2012-02-11T00:09:00.001+02:00

Γιατί διακόπηκε η "Εκπομπή ΑΕ" στο Ράδιο 9

2012-02-10T22:51:00.000+02:00

Η "Εκπομπή ΑΕ" στο Ράδιο 9 διέκοψε την λειτουργία της διότι οι συντελεστές της δεν μπορούν να συμμορφωθούν με τις "άνωθεν υποδείξεις".

Ήδη από τις 9 Φεβρουαρίου και ημέρα Πέμπτη, οι ενημερωτικές εκπομπές του σταθμού πληροφορήθηκαν ότι υπάρχει "υπόδειξη" αλλαγής πλεύσης. Σύμφωνα μ' αυτήν επιτρέπεται η κριτική και μάλιστα αμείλικτη στο εσωτερικό πολιτικό σύστημα, αλλά επ' ουδενί δεν πρέπει να τεθεί στο στόχαστρο το νέο μνημόνιο, η τρόικα, το ευρώ και η ΕΕ. Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη του σταθμού το μνημόνιο πρέπει να "περάσει" οπωσδήποτε. Η "γραμμή" που δόθηκε ήταν απολύτως σαφής: "πολύ κακό το νέο μνημόνιο, αλλά τι να κάνουμε δεν έχουμε άλλη λύση".

Παρά την "άνωθεν υπόδειξη" η Εκπομπή ΑΕ εξέπεμψε κανονικά την Πέμπτη 9/2 αψηφώντας την νέα "γραμμή". Κατόπιν τούτου στάθηκε αδύνατη η συνέχιση της συνεργασίας διότι, όχι μόνο δεν δεχόμαστε "άνωθεν υποδείξεις", αλλά ούτε πρόκειται να υποκύψουμε στο καθεστώς της νέας κατοχής στα ΜΜΕ και στην χώρα. Οι συντελεστές της εκπομπής ανανέωσαν το ραντεβού με το κοινό τους και το σύνολο του ελληνικού λαού την Κυριακή 12/2 στις 5:00 μμ στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη (παλαιά Βουλή).

Θα είμαστε όλοι εκεί.
10/9/2012Δημήτρης Καζάκης

Ο Farage για την Ελλάδα

2012-02-02T20:29:00.000+02:00

ΑΦΙΕΡΏΣΤΕ 9 ΛΕΠΤΆ ΚΑΙ 34 ΔΕΥΤΕΡΌΛΕΠΤΑ ΑΠΌ ΤΟΝ ΧΡΌΝΟ ΣΑΣ!!! ΑΥΤΌ ΠΟΥ ΘΑ ΔΕΊΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΞΥΠΝΉΣΕΙ!!!

2012-02-01T14:25:00.002+02:00

Δημόκριτος

2012-01-13T17:56:00.000+02:00

Δημόκριτος (~460 π.Χ.- 370 π.Χ) προσωκρατικός φιλόσοφος

Ο Δημόκριτος γεννήθηκε στα Άβδηρα της Θράκης γύρω στα 460 π.Χ από οικογένεια αριστοκρατικής καταγωγής, δημοκρατικών όμως πεποιθήσεων. Τα Άβδηρα , ανατολικά του ποταμού Νέστου στην ακτή της Θράκης, υπήρξαν ιωνική αποικία που ιδρύθηκε το 654 π.Χ. από κατοίκους των μικρασιατικών Κλαζομενών. Ήταν η τρίτη πλουσιότερη πόλη της Αθηναϊκής Συμμαχίας -έδινε φόρο 15 τάλαντα- και όφειλε τον πλούτο της στην άφθονη παραγωγή σιτηρών και στο γεγονός ότι αποτελούσε λιμάνι για τη διεξαγωγή του εμπορίου με το εσωτερικό της Θράκης. Στα Άβδηρα ο Ξέρξης ξεκούρασε το στρατό του το 480 π.Χ. κατεβαίνοντας προς τη νότια Ελλάδα. Σύμφωνα, μάλιστα, με μια μαρτυρία αυτός που φιλοξένησε τον Ξέρξη στην πόλη ήταν ο πατέρας του Δημόκριτου, αλλά γενικά η ιστορία αυτή θεωρείται από τους μελετητές ως πλαστή: το ανέκδοτο φαίνεται να προέκυψε από μια γενικότερη προσπάθεια σύνδεσης της ελληνικής φιλοσοφίας με την Ανατολή, αφού σύμφωνα μ' αυτό ο Ξέρξης άφησε στον πατέρα του Δημόκριτου κάποιους Μάγους, οι οποίοι μύησαν το Δημόκριτο στα μυστικά δόγματα της «φιλοσοφίας» τους .

Όπως αναφέρει ο ίδιος ο Δημόκριτος στο Μικρό διάκοσμο, ήταν νέος όταν ο Αναξαγόρας ήταν γέρος. Με βάση αυτό το στοιχείο η ημερομηνία γεννήσεως που παραδίδει ο Απολλόδωρος (80η ολυμπιάδα=460-456 π.Χ.) φαίνεται λογικότερη από άλλες χρονολογίες που μας παραδόθηκαν.

Από τη νεανική του ηλικία ο Δημόκριτος έδειξε την κλίση του προς τη μελέτη και την έρευνα της φύσης. Χαρακτηριστικό είναι το ανέκδοτο που παραδίδει ο Διογένης Λαέρτιος (9, 36) και το οποίο φανερώνει το βαθμό αφοσίωσης του Δημοκρίτου στο στοχασμό: «(Ο Δημήτριος) αναφέρει ότι ήταν τόσο φιλόπονος, ώστε χώρισε ένα δωμάτιο στον κήπο του σπιτιού και κλείστηκε εκεί μέσα. Όταν κάποτε ο πατέρας του οδήγησε ένα βόδι για να το θυσιάσει και το έδεσε σ’ εκείνο το μέρος, ο Δημόκριτος για αρκετή ώρα δεν τον αντιλήφθηκε, έως ότου ο πατέρας του τον σήκωσε με πρόφαση τη θυσία και του ανέφερε τα σχετικά με το βόδι».

Κατά τη μοιρασιά της πατρικής περιουσίας ανάμεσα στο Δημόκριτο και τα δύο αδέρφια του ο πρώτος, σύμφωνα με μια μαρτυρία, προτίμησε να λάβει το μικρότερο μερίδιο σε χρήματα (100 τάλαντα). Αυτά τα χρήματα τα ξόδεψε ταξιδεύοντας σε όλο σχεδόν τον τότε γνωστό κόσμο. Τα ταξίδια του στην Αίγυπτο, την Περσία και τη Βαβυλώνα θεωρούνται σχεδόν σίγουρα, ενώ τα ταξίδια στην Αιθιοπία και την Ινδία είναι λιγότερο βέβαιο ότι πραγματοποιήθηκαν. Όπως αναφέρει και ο ίδιος: «Εγώ, λοιπόν περιπλανήθηκα σε περισσότερους τόπους της γης απ’ τους ανθρώπους της εποχής μου, ερευνώντας τα πιο μακρινά μέρη, και γνώρισα πάρα πολλές χώρες και κλίματα και άκουσα πάρα πολλούς μορφωμένους ανθρώπους, αλλά στη σύνθεση σχημάτων που συνοδεύονται από απόδειξη κανείς ως τώρα δε με ξεπέρασε, ούτε ακόμη και αυτοί από τους Αιγυπτίους που ονομάζονται Αρπεδονάπτες. Μαζί και με την παραμονή μου σ’ αυτούς, έζησα συνολικά οχτώ χρόνια σε ξένη χώρα».

Στη διάρκεια αυτών των περιπλανήσεων θα πρέπει σίγουρα να επισκέφτηκε τα μεγάλα πνευματικά κέντρα της Ιωνίας, κυρίως την Έφεσο και τη Μίλητο, όπου θα γνώρισε από κοντά τη φιλοσοφία του Θαλή, του Αναξίμανδρου, του Αναξιμένη και του Ηράκλειτου. Στη Μίλητο ίσως να συνάντησε για πρώτη φορά τον άνθρωπο που έμελλε να σημαδέψει η ζωή του, το Λεύκιππο. Απ’ αυτόν θα πρέπει να διδάχτηκε τη φιλοσοφία του Παρμενίδη, του Εμπεδοκλή, του Πυθαγόρα. Μάλιστα, για τον τελευταίο θα συντάξει ο Δημόκριτος αργότερα ειδική πραγματεία.

Δεν παρέλειψε να επισκεφτεί και το μεγαλύτερο πνευματικό κέντρο της εποχής του, την Αθήνα, φαίνεται όμως ότι η παρουσία του εκεί πέρασε σχετικά απαρατήρητη. Σύμφωνα με μια εκδοχή αυτό αποτελούσε επιλογή του ίδιου του Δημόκριτου, επειδή ένιωθε μεγάλη περιφρόνηση προς τη δόξα. Η επίσκεψη του Δημόκριτου στην Αθήνα ήταν κάτι φυσιολογικό, αφού η πόλη αποτελούσε την πνευματική πρωτεύουσα της Ελλάδας, ενώ και τα Άβδηρα ήταν μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Ίσως, όμως, η εμπόλεμη κατάσταση, στην οποία βρισκόταν τότε η Αθήνα λόγω του Πελοποννησιακού πολέμου, να οδήγησε το Δημόκριτο στην απόφαση να ιδρύσει τη σχολή του στα Άβδηρα. Πάντως, ο φιλόσοφος σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να περιφρονούσε την Αθήνα, αφού ο ίδιος ήταν δημοκρατικός, ενώ πολλές από τις απαντήσεις που έδωσε σε φιλοσοφικά προβλήματα υποβάλλουν την εντύπωση ότι γνώριζε καλά τη φιλοσοφία του Σωκράτη, του Πλάτωνα, του Αντισθένη, του Αρίστιππου και του Αναξαγόρα.

Όταν ο Δημόκριτος επέστρεψε κάποτε στα Άβδηρα, είχε αναλώσει πια όλο το μερίδιό του της πατρικής κληρονομιάς. Τη φροντίδα του και τη συντήρησή του ανέλαβε ο αδερφός του Δάμασος. Ο Δημόκριτος αποδείχτηκε χρήσιμος για τον αδερφό του: σύμφωνα με μια μαρτυρία προέβλεψε επικείμενη νεροποντή και τον συμβούλεψε να μαζέψει την παραγωγή του από τους αγρούς. Όσοι από τους Αβδηρίτες τον πίστεψαν έσωσαν τις περιουσίες τους, οι άλλοι καταστράφηκαν. Το ανέκδοτο αυτό φαίνεται ότι πλάστηκε, για να απαντήσει στις κατηγορίες ότι η μελέτη της φιλοσοφίας είναι άχρηστη σε πρακτικά ζητήματα της ανθρώπινης ζωής. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για την ακόλουθη ιστορία: ο Δημόκριτος προέβλεψε μελλοντική ανατίμηση του λαδιού και αγόρασε όλη την ντόπια ελαιοπαραγωγή πολύ φθηνά. Όταν η ανατίμηση πράγματι έγινε, ο ίδιος απέδωσε τα κέρδη του στους συμπολίτες του, επειδή περιφρονούσε τα πλούτη.

Φαίνεται ότι η εκτίμηση που απολάμβανε ο Δημόκριτος από τους συμπατριώτες του προκάλεσε το φθόνο ορισμένων απ' αυτούς, οι οποίοι σκέφτηκαν να ζητήσουν στην περίπτωση του φιλοσόφου την ενεργοποίηση ενός πατροπαράδοτου νόμου, ο οποίος προέβλεπε την απαγόρευση της ταφής στην πατρίδα όποιου είχε σπαταλήσει την πατρική περιουσία. Ο Δημόκριτος απάντησε διαβάζοντας στους συμπολίτες του το Μέγα διάκοσμο. Το έργο αποτιμήθηκε από τους συμπολίτες του στα 500 τάλαντα, ενώ ορίστηκε να του αφιερωθούν και 20 ανδριάντες από χαλκό. Και η ιστορία αυτή φαίνεται πλαστή, αφού ο Μέγας διάκοσμος πρέπει να είναι έργο του Λεύκιππου. Η δημιουργία της ίσως να αποτελεί και πάλι μια απάντηση στην κατηγορία ότι η μελέτη της φιλοσοφίας είναι άχρηστη: ο Δημόκριτος όχι μόνο δε σπατάλησε την πατρική περιουσία, αλλά την πολλαπλασίασε (από 100 την έκανε 500 τάλαντα), αφού δημιούργησε ένα πολύτιμο φιλοσοφικό έργο.

Στα Άβδηρα ο Δημόκριτος αφοσιώθηκε στη διδασκαλία και τη συγγραφή των έργων του. Η προκοπή του στη σοφία ήταν τέτοια, ώστε αποκλήθηκε Σοφία ή Φιλοσοφία. Ονομάστηκε επίσης Γελασίνος (=ο γελαστός), αφού αντιμετώπιζε τη ζωή πάντα με αισιοδοξία, γαλήνη και καρτερία. Κατά μια εκδοχή ονομάστηκε έτσι, επειδή περιγελούσε τις καθημερινές θλίψεις και ελπίδες που απασχολούσαν τους άλλους ανθρώπους. Το πιθανότερο είναι ο χαρακτηρισμός να προέρχεται από την άποψη του Δημόκριτου ότι η ευθυμία αποτελεί στόχο για τη ζωή του κάθε ανθρώπου.

Σύμφωνα με μια άλλη φανταστική ιστορία ο Δημόκριτος αυτοτυφλώθηκε καίγοντας τα μάτια του με την αντανάκλαση του ήλιου πάνω σε μια χάλκινη ασπίδα. Το κίνητρο που δινόταν γι' αυτήν την πράξη δύσκολα μπορεί να ανταποκρίνεται στις διαθέσεις του ίδιου του φιλοσόφου: ήθελε τάχα να επιδοθεί απερίσπαστος από τη μαγεία της όρασης στο στοχασμό και την ερμηνεία των νόμων της φύσης. Αυτή η περιφρόνηση της αίσθησης φαίνεται ότι έχει ως πηγή της την πλατωνική παράδοση παρά τη γνήσια διδασκαλία του Δημόκριτου. Ο ίδιος ο φιλόσοφος θεωρούσε πολύτιμες τις εντυπώσεις των αισθήσεων ως πρώτη ύλη για την ερμηνεία της φύσης, αρκεί αυτές οι εντυπώσεις να διυλίζονταν από την κριτική ικανότητα του ανθρώπινου νου.

Φαίνεται ότι πέθανε σε πολύ προχωρημένη ηλικία, αφού κατατασσόταν στους μακροβιότερους Έλληνες στοχαστές. Διάφορες πηγές παραδίδουν ότι έζησε από 90 ως και 109 χρόνια. Δε γνωρίζουμε την ακριβή χρονολογία του θανάτου του, η οποία τοποθετείται συμβατικά στο 370 ή 360 π.Χ. Και για το τέλος του φιλοσόφου υπάρχουν διάφοροι θρύλοι. Σύμφωνα με έναν απ' αυτούς ήθελε να αυτοκτονήσει, όντας σε βαθιά γεράματα, με αποχή από την τροφή. Επειδή, όμως, ήταν οι ημέρες των Θεσμοφορίων και οι γυναίκες της οικογένειας ήθελαν να τις γιορτάσουν, τον παρακάλεσαν να αναβάλλει το θάνατό του για λίγες μέρες. Διέταξε τότε να του φέρουν κοντά ένα αγγείο με μέλι (ή ζεστά ψωμιά κατά άλλη εκδοχή) και έζησε, ώσπου να περάσουν οι γιορτές, μόνο με τη μυρωδιά του μελιού. Όταν πέρασαν οι μέρες, παραδόθηκε στο θάνατο.

Τα έργα του Δημόκριτου

Τα ενδιαφέροντα του Δημόκριτου ήταν εξαιρετικά πλατιά. Ασχολήθηκε σχεδόν με όλους τους τομείς της ανθρώπινης γνώσης: μαθηματικά, φυσική, κοσμολογία, αστρονομία, βιολογία, γεωλογία, γεωγραφία, λογική, ηθική, θεολογία, αισθητική, ιστορία, παιδεία. Από αυτήν την άποψη υπήρξε κατά κάποιο τρόπο πρόδρομος του Αριστοτέλη, ένας καθολικός νους, ένα πνεύμα εγκυκλοπαιδικό. Μεταγενέστεροι μελετητές του στην αρχαιότητα (ίσως ήδη ο Καλλίμαχος) χώρισαν το έργο του σε δεκατρείς τετραλογίες, ενταγμένες σε πέντε ομάδες έργων: τα ηθικά (δύο τετραλογίες), τα φυσικά (τέσσερις τετραλογίες), τα μαθηματικά (τρεις), τα μουσικά (δύο), τα τεχνικά (δύο). Σ' αυτές τις τετραλογίες πρέπει να προστεθούν εννιά αταξινόμητα έργα και εννιά που φέρουν τον τίτλο Αιτίαι, σύνολο 70 έργα. Κατάλογο των έργων του μας παραδίδει ο Διογένης Λαέρτιος, ενώ κάποιοι επιπλέον τίτλοι σώζονται στη Σούδα, το Σέξτο και τον Απολλώνιο Δύσκολο.

Από τα αποδιδόμενα στο Δημόκριτο έργα είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Μέγας διάκοσμος ήταν στην πραγματικότητα έργο του Λεύκιππου. Η πληροφορία αυτή προέρχεται από την Περιπατητική Σχολή και μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη, αφού έχει την αφετηρία της στις ειδικές πραγματείες για το Δημόκριτο, που συνέταξαν τόσο ο Αριστοτέλης όσο και ο Θεόφραστος. Στο Λεύκιππο αποδίδεται από τον Αέτιο και ένα άλλο έργο, το Περί νου. Δεν έχουμε λόγους να αμφιβάλλουμε γι’ αυτήν την πληροφορία. Το περιεχόμενο του έργου μπορεί να αποτελούσε μια επίθεση κατά της αναξαγόρειας θεωρίας για το Νου που διακοσμεί τα πράγματα.

Αν κρίνουμε από τον αριθμό των έργων του Δημόκριτου, η συγγραφική του δραστηριότητα πρέπει να εκτεινόταν σε μια μεγάλη χρονική περίοδο. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να αποδώσουμε διαφορετικά έργα σε διαφορετικές περιόδους της ζωής του, αφού κανένα απ’ αυτά τα έργα δε σώθηκε ακέραιο. Ούτε και η δήλωσή του ότι έγραψε το Μικρό διάκοσμο 730 χρόνια μετά την πτώση της Τροίας (απ. Ι) μας βοηθά ιδιαίτερα στη χρονολόγηση του έργου, αφού αγνοούμε πότε τοποθετούσε τον τρωικό πόλεμο ο φιλόσοφος.

Το ύφος του Δημόκριτου επαινούνταν πολύ στην αρχαιότητα και αξιολογούνταν στο ίδιο επίπεδο μ' αυτό του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Ήταν ποιητικό, αν και όχι σε στίχο, γοργό και με διαυγή εκφραστικά μέσα, διακρινόταν για τη μορφική του τελειότητα, την εύστοχη χρήση των λέξεων και τη σαφήνεια.

Από τον τεράστιο όγκο των γραπτών του σώζονται ελάχιστα αποσπάσματα, κυρίως ηθικού περιεχομένου, τα οποία ανευρίσκονται σε μεταγενέστερους συγγραφείς ως παραθέματα ή παραφράσεις. Κύριες πηγές μας για τη φιλοσοφία του είναι ο Αριστοτέλης, ο Θεόφραστος, ο Σέξτος ο Εμπειρικός, ο Αλέξανδρος από την Αφροδισιάδα, ο Ιωάννης Φιλόπονος, ο Σιμπλίκιος. Οι ερμηνείες της φιλοσοφίας του Δημόκριτου, οι οποίες δίνονται απ' αυτούς τους συγγραφείς, αποτελούν οδηγό και για τη σύγχρονη έρευνα. Η τελευταία πρέπει πάντα να είναι προσεκτική κυρίως στην περίπτωση του Αριστοτέλη (και των σχολιαστών του), αφού ο τελευταίος έχει την τάση να παρουσιάζει τις απόψεις των προγενεστέρων του φιλοσόφων μέσα από το πρίσμα της δικής του τελολογικής φιλοσοφίας.

Πολλοί προσπάθησαν να εξηγήσουν το λόγο, για τον οποίο χάθηκαν τα έργα του Δημόκριτου. Άλλοι απέδωσαν την απώλεια στην τύχη, άλλοι στους Επικούρειους, οι οποίοι θα ωφελούνταν από την απώλεια του έργου του Δημόκριτου, καθώς μ’ αυτόν τον τρόπο δε θα ήταν πια φανερή η έλλειψη πρωτοτυπίας της θεωρίας τους. Άλλοι θεώρησαν την απώλεια συνέπεια της κακής φήμης που είχε ο Δημόκριτος ως πρόδρομος των Επικουρείων. Η τρίτη εκδοχή φαίνεται πλησιέστερη στην αλήθεια, αφού ως γνωστόν χάθηκε και το έργο των ίδιων των Επικουρείων.

ΠΗΓΗ: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%82

Η πολιτική σκοτώνει!

2011-12-28T20:46:00.001+02:00


«Είμαι ένας ακτιβιστής, όπως θα έπρεπε να είναι όλοι. Μόνο μην με αποκαλέσετε ηγέτη, οι ηγέτες διαφθείρονται» MANU CHAO

Ο Μάνου Τσάο τραγουδάει:

“Η πολιτική σκοτώνει // Η πολιτική χρειάζεται ψήφους / Η πολιτική χρειάζεται το μυαλό σας

/ Η πολιτική χρειάζεται ανθρώπους / Η πολιτική χρειάζεται ψέματα

/ Και αυτό είναι φίλε μου μια απόδειξη, πως η πολιτική είναι βία //

Η πολιτική σκοτώνει // Η πολιτική χρησιμοποιεί ναρκωτικά /

Η πολιτική χρησιμοποιεί βόμβες / Η πολιτική χρειάζεται τορπίλες

Η πολιτική χρειάζεται αίμα”

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ 2012
ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ!!!

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΡΙΓΑΝΗΣ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ

http://parembasi1.blogspot.com/

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΥΜΠΕΝ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

2011-12-20T22:50:00.002+02:00

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ

ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΥΜΠΕΝ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

(15-12-2011. Λυκούργος Λιαρόπουλος)

Όταν μια δικαιωμένη ιστορικά, πολύ πλούσια διανοητική, μορφωτική, πολιτική παραγωγή δεκαετιών (δεν γνωρίζω άλλη σοβαρή) και κυρίως ευγενής πράξη και στάση επιδιώκεται να αλλοιωθεί, να παραχαραχθεί δια της προπαγάνδας τότε βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο αυθάδειας και χυδαιότητας.

Αφετηρία, πηγή αυτής της χυδαιότητας μπορεί να είναι η ηλιθιότητα, η βλακεία ή ο νεοφασισμός. Η επέμβαση δηλαδή μηχανισμών, πρακτόρων που επιδιώκουν να αλλοιώσουν και καταστρέψουν την φυσιολογική, ιστορική δημοκρατική πολιτική διαλεκτική μιας χώρας. Πάντοτε από την εποχή του Σωκράτη, αλλά όπως δείχνουν και οι σύγχρονες επιστημονικές προσεγγίσεις των ολοκληρωτισμών, η βλακεία παράγει βία και φασισμό.

Αυτού του τύπου οι επιθέσεις, πυροβολισμοί δεν μου είναι άγνωστες. Επαναλήφθηκαν πολλές φορές όλη την περίοδο της μεταπολιτευτικής «υπαρκτής δημοκρατίας» τόσο στην πριν, όσο και κατά την διάρκεια της ψευτοεκσυγχρονιστικής περιόδου και της μετέπειτα δίδυμης συνέχειας της.

Ο ψευτοεκσυγχρονισμός εκτός των κλεπτοκρατικών χαρακτηριστικών του αποτέλεσε ένα αντιδημοκρατικό φαινόμενο. Σοβαροί καθηγητές Πανεπιστημίων μπορούν να δώσουν διδακτορικές εργασίες για αυτό το αντιδραστικό οπισθοδρομικό και μοιραίο τελικά για την χώρα μόρφωμα.

Το ότι αυτή η νεοφασιστική επίθεση βρήκε τόπο δράσης στην εφημερίδα Καθημερινή του Παπαχελά δεν μου είναι επίσης άγνωστο. Σε μία ταπεινωτική για την μη «Ελλάδα» στιγμή το 1999 είχα μία επίσης νεοφασιστικού τύπου επίθεση εναντίον μου. Πράγματα αδιανόητα για μια πολιτισμένη, κυρίαρχη και δημοκρατική χώρα. Η απάντηση μου στην τότε νεοφασιστική επίθεση περιλαμβάνεται σε ένα από τα βιβλία μου «πρόκειται για ένα τύπο δημοσιογραφίας που την εφαρμόζουν σε χώρες που τις θεωρούν μπανανίες» γράφω.

Παρ’ όλα τα ερείπια που δημιούργησαν αυτοί οι μηχανισμοί και τα υποκείμενα, λόγω της φύσης τους, παραμένουν αδιόρθωτοι και αμετανόητοι.

Στον νέο ιστορικό αναγεννητικό κύκλο η Ελλάδα, η Αληθινή Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί από αυτήν την χυδαιότητα και το Λούμπεν.

Η απαλλαγή είναι προϋπόθεση για την Αναγέννηση της.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Η ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΔΙΕΛΥΣΕ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΚΑΙ ΤΗ ΧΩΡΑ

2011-12-20T22:47:00.001+02:00

Μιχάλης Χαραλαμπίδης*

Η ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΔΙΕΛΥΣΕ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΚΑΙ ΤΗ ΧΩΡΑ

Δεν νομίζω ότι το ιστορικό προϊόν, το ανθρώπινο μορφωτικό και πολιτικό κεφάλαιο της γενιάς του Πολυτεχνείου έπρεπε να είναι ο ανεψιός και ο υιός. Οι συλλαβίζοντες του ψευτοχάρβαρντ, οι υιοί του μπαμπά κατά το ο γιός του φαρμακοποιού φαρμακοποιός, οι γλάστρες και το πολιτικό κιτς για να δούμε και την κωμική, αλλά τραγική για τη χώρα, έκφραση του παρακμιακού φαινομένου.

Δεν αρκεί η καταδίκη του. Αυτό που είναι χρήσιμο και αυτό που κάνω είναι η ερμηνεία του.**

Τα αίτια, οι λόγοι αυτής της παρακμής, της επιβολής της κακιστοκρατίας, του ευτελισμού, της τερατογονίας, όπως γράφω στο βιβλίο μου «Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΚΚΚΑΣΟΡ ο εκφυλισμός ενός ιστορικού εγχειρήματος».

Είναι ακριβώς έκφραση αυτής της μολυσμένης ατμόσφαιρας της τερατογονίας η αγωνιώδης και πονηρή δήλωση του υιού, προχθές στη Βουλή, ότι δεν είναι κολλημένος στις καρέκλες.

Όπως όλες οι ολιγαρχικές ολοκληρωτικές ομάδες και τα πρόσωπα, μπροστά στα ερείπια που δημιούργησαν, επιδιώκουν να καλυφθούν, να αποφύγουν την καταδίκη, να σωθούν ψευδόμενοι συνειδητά, επανειλημμένα και συστηματικά. Στο βιβλίο μου μιλώ για την πολιτική ως Απάτη.

Δυστυχώς η ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ., η μνήμη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., λέει ότι η χωρίς θεμέλια, χωρίς ιστορία, χωρίς λόγο, χωρίς δίκαιο, χωρίς αγώνα, χωρίς ιερό, αρρωστημένη μανία του υιού για την καρέκλα διέλυσε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τη χώρα αργότερα.

Πρόκειται για τις μεγαλύτερες, αν όχι τη μεγαλύτερη, εθνική ήττα. Μπορούν να γίνουν παραλληλισμοί με το «Ειρήνη – Μη πόλεμος» του Γούναρη στις εκλογές του 1920 και το «Λεφτά υπάρχουν» του υιού το 2009. Η ιστορία πλέον λέει που οδήγησαν αυτοί οι τυχοδιωκτισμοί.

Ποτέ όμως δεν ευτελίστηκε, δεν διασύρθηκε σ’ αυτό το βαθμό το όνομα της Ελλάδας.

Πριν λίγο καιρό επανέλαβα μία φράση που ακούστηκε στην αγορά των Αθηνών και βρήκα στον Διόδωρο Σικελιώτη*** «Όνειδος της πατρίδας». Θυμάμαι ότι και ο Ανδρέας Παπανδρέου τη χρησιμοποίησε χρόνια πριν.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΙΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΙΣ ΜΟΥΣΕΣ.

*Από την ομιλία του στο Κιάτο

**Η άλλη χαμένη μάχη του Πολυτεχνείου στο «Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΚΚΚΑΣΟΡ ο εκφυλισμός ενός ιστορικού εγχειρήματος». Μιχάλης Χαραλαμπίδης εκδόσεις Στράβων 2009.

*** «Τολμάς να ζεις, ν’ αντικρίζεις το φως του ήλιου και να έρχεσαι στην Αγορά Ζωντανό μνημείο ντροπής και όνειδος της πατρίδας»। Διόδωρος Σικελιώτης, Βιβλιοθήκη Ιστορική, Εκδόσεις Κάκτος - Αθήνα

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Αδελφοποίηση Παναιτωλικού με Rosario Central Αργεντινής

2011-12-18T01:47:00.001+02:00

Σε μια σπουδαία κίνηση προχώρησε η διοίκηση του Παναιτωλικού μέσω του Μάκη Μπελεβώνη και του Γιάννη Νταλακούρα. Οι δυο άνδρες βρέθηκαν στην Αργεντινή όπου συναντήθηκαν με ανθρώπους της Ροζάριο. Ο Παναιτωλικός μας έχει δείξει οτι προσπαθεί συνεχώς να εξελίσσεται και πραγματικά με τέτοιες κινήσεις μεγαλωνουν καθημερινός τον σύλλογο.

Οι ίδιοι μίλησαν με κολακευτικά λόγια για τον Παναιτωλικό, ενώ τους προκάλεσε μεγάλη εντύπωση οι πολλές ομοιότητες που έχουν οι δυο ομάδες. Ιδια χρώματα και ίδια ονομασία συνδέσμου και συγκεκριμένα των Guerreros, μάλιστα μέσω της επίσημης ιστοσελίδας αναφέρει πως οι φίλοι της ομάδας τους θέλουν να συνεργαστούν με τους δικούς μας.

Οι ίδιοι δηλώνουν εντυπωσιασμένοι από την συνεργασία των δυο ομάδων, με τους ίδιους να θέλουν να επισκεφτούν την χώρα μας για να δουν πως δουλεύουμε.

Διαβάστε το ρεπορτάζ απο τον επίσημο site της Ροζάριο http://www.rosariocentral.com/prensa/noticia/id/424/los-guerreros-de-grecia-y-las-coincidencias-con-central
panaitolikos1926.gr

Όταν το «βαθύ κράτος» αποκαλύπτεται…

2011-12-07T19:35:00.001+02:00

Η ραγδαία ανάπτυξη του ΕΠΑΜ έχει ανησυχήσει σοβαρά την άρχουσα τάξη και τους μηχανισμούς της σε δεξιά και αριστερά. Νιώθει να απειλείται από κάτι πρωτόγνωρο για την ίδια και το σύστημα πολιτικής κυριαρχίας της και επομένως πρέπει να το διαβάλει με κάθε τρόπο. Πώς όμως να το κάνει, όταν δεν βρίσκει τίποτε που να στέκει να του προσάψει; Φτιάχνει ιστορίες για αγρίους και παντελώς ηλίθιους. Κι επειδή μέσα από τους υπάρχοντες κομματικούς μηχανισμούς η αναπαραγωγή υποταχτικών ηλιθίων αποτελεί τον κανόνα, θεωρούν ότι κάπως έτσι θα είναι και με την υπόλοιπή κοινωνία.
Πρώτα, είδαμε κάποιους να «αναρωτιούνται» που βρίσκει τα λεφτά το ΕΠΑΜ και ο Δημήτρης Καζάκης προσωπικά για να διατρέχουν πάνω-κάτω την Ελλάδα. Επειδή δεν βρήκαν απολύτως τίποτε, καμιά ύποπτη, ή σκιώδη σχέση να μας προσάψουν, απλώς «αναρωτιούνται». Γνωστή τακτική από την εποχή του Γκέμπελς. Το επιχείρημα αυτό έπιασε μόνο στους χαραμοφάϊδες των κομματικών μηχανισμών, που θέλουν κομματική αντιμισθία για να κάνουν το 1/100 αυτού που εθελοντικά και αμισθί κάνουν τα περισσότερα από τα μέλη του ΕΠΑΜ. Πώς μπορούν να καταλάβουν όλοι αυτοί οι ρεμπεσκέδες των κομμάτων, οι οποίοι για να βρουν ακροατήριο να μιλήσουν θα πρέπει να τους το μαζέψουν οι μηχανισμοί με τον ίδιο τρόπο που ο τσοπάνης σαλαγάει τα πρόβατα, ότι ο ίδιος ο απλός κόσμος θα οργάνωνε ομιλίες και συγκεντρώσεις από μόνος του επωμιζόμενος ακόμη και τα έξοδα από το δικό του υστέρημα; Πώς να αντιληφθούν ότι αυτό που κάνει το ΕΠΑΜ χρηματοδοτείται αποκλειστικά από το υστέρημα του ίδιου του απλού κόσμου της δουλειάς, των μελών και των φίλων του. Στο ΕΠΑΜ δεν κρύβονται επιχειρηματικά συμφέροντα, ούτε υπάρχουν επιχορηγήσεις, δωρεές, τραπεζικά δάνεια, ή επαγγελματικά στελέχη. Υπάρχει μόνο η εθελοντική προσφορά στο μέτρο του δυνατού. Η ανάδειξη μέσα στο ΕΠΑΜ εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από την προσωπική δουλειά και συνεισφορά. Γι’ αυτό και δεν πρόκειται να βρείτε στο ΕΠΑΜ παράγοντες και παραγοντίσκους, οι οποίοι την μόνη πολιτική προίκα που διαθέτουν είναι η «επωνυμία» τους από αλλοτινές εποχές και ξεπεσμένους μηχανισμούς.
Κατόπιν, όταν είδε το «βαθύ κράτος» ότι ο πολιτικός λόγος και η δράση του ΕΠΑΜ διαπερνά οριζόντια το πολιτικό σύστημα, ότι μπορεί να κερδίσει με την ίδια άνεση τον δεξιό, όπως και τον αριστερό, ή τον κεντρώο, σκέφτηκε να χτυπήσει τα σύμβολα του ΕΠΑΜ. Από τις υστερίες των νεοφιλελεύθερων ναζί τύπου Άδωνη Γεωργιάδη φτάσαμε στα βιντεάκια για τα «μασονικά» σύμβολα του ΕΠΑΜ. Ο φρυγικός σκούφος, το σύμβολο της ελευθερίας από την εποχή της Ομηρικής Ελλάδας, έγινε ένα σκοτεινό «μασονικό» σύμβολο. Το ίδιο και το ισοσκελές τρίγωνο της Αδελφοσύνης, της Ισότητας και της Ελευθερίας της Μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης του 1789, η οποία το δανείστηκε μαζί με τον φρυγικό σκούφο από την εποχή της Ρωμαϊκής δημοκρατίας και τους αγώνες των πληβείων ενάντια στους πατρικίους.
Πόσοι όμως είναι τόσο αγράμματοι, ή τόσο ανόητοι ώστε να πιστέψουν ότι τα κλασικά ιστορικά σύμβολα της δημοκρατίας είναι «μασονικά»; Ελάχιστοι. Γι’ αυτό και μπήκαν στον αγώνα και οι εφεδρείες του «βαθέως κράτους» στην αριστερά. Έτσι κάθε τρεις και λίγο έχουμε επιθέσεις ότι είμαστε εθνικιστές, ακόμη και «εθνικοσοσιαλιστές» και μάλιστα από εκείνους που εκ πεποιθήσεως και εξ ιδεολογίας είναι πράκτορες του ιμπεριαλισμού και της Ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Τελευταίο κρούσμα υπήρξε στο ιστολόγιο με την επωνυμία «Βαθύ Κόκκινο» όπου στις 6/12 αναρτήθηκε ανώνυμο κείμενο το οποίο, επικαλούμενο ανώνυμες «έγκυρες» πηγές, διακινεί την εξής πληροφορία για το ΕΠΑΜ:
«Αυτό λοιπόν που μας μεταβίβασαν –και επαναλαμβάνουμε ότι είναι κάτι που κυκλοφορεί χωρίς να έχουμε την δυνατότητα να ελέγξουμε αν ισχύει- είναι μια τουλάχιστον «περίεργη» προσέγγιση.
Συγκεκριμένα το ΕΠΑΜ –το πολιτικό μόρφωμα που ίδρυσε ο Δημήτρης Καζάκης- το οποίο έχει αναπτύξει μια σχετική δραστηριότητα τον τελευταίο καιρό και όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και σε πολλές επαρχιακές πόλεις θα ήθελε να κάνει την παρουσία του στις επόμενες βουλευτικές εκλογές αλλά το βασικό του πρόβλημα είναι ότι δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα να κάνει μια εκλογική καμπάνια.
Πληροφορίες, λοιπόν, αναφέρουν ότι ο διαγραμμένος από την κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. –αλλά όχι και από το κόμμα- βουλευτής Πάνος Καμένος συζητάει να συστρατευτεί στο εγχείρημα του Δ. Καζάκη προσφέροντας εκτός των άλλων και οικονομική στήριξη. Κάποιοι μάλιστα λένε ότι την ομιλία που έκανε πρόσφατα στην βουλή και στην οποία ο Π. Καμένος δήλωνε ότι θα καταψηφίσει τον προϋπολογισμό του 2010 την είχε ετοιμάσει με συνεργάτη του Δ. Καζάκη.»
Δεν μας εκπλήσσει η εν λόγω «πληροφορία», ούτε το γεγονός ότι αναπαράγεται χωρίς «να έχουμε την δυνατότητα να ελέγξουμε αν ισχύει», όπως ο ομολογεί ο ανώνυμος συντάκτης του. Μας είναι γνωστό από καιρό το γεγονός ότι ορισμένοι που κυκλοφορούν στην αριστερά νιώθουν εξαιρετικά βολικά με το να διακινούν «πληροφορίες» που κατασκευάζονται από το «βαθύ κράτος». Επ’ αμοιβή, ή όχι, μας είναι αδιάφορο. Το γεγονός όμως ότι σχήματα, κόμματα, οργανώσεις και ιστοσελίδες της λεγόμενης αριστεράς ανέχονται αυτές τις διακριτές συγγένειες με την φαιά προπαγάνδα του «βαθέως κράτους», απλά αποδεικνύει τι στ’ αλήθεια κρύβεται πίσω από την δήθεν επαναστατική και ταξική ρητορεία ορισμένων.
Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιοι θα προσπαθήσουν να δώσουν μαθήματα στο ΕΠΑΜ από τα αριστερά, ή να ασκήσουν αφ’ υψηλού «ταξική» κριτική, ας φροντίσουν πρώτα να ξεκαθαρίσουν τις γραμμές τους από τους εκπροσώπους και τα βαποράκια του «βαθέως κράτους» και ύστερα τα λέμε…
Εμείς συνεχίζουμε ακάθεκτοι και τους υποσχόμαστε ότι δεν θα χάσουν μόνο τον ύπνο τους.

6/12/2011
Δημήτρης Καζάκης

30 χρόνια «Θύρα 6»!

2011-12-01T22:17:00.001+02:00

Στην καλύτερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του Παναιτωλικού, η «Θύρα 6» γιορτάζει 30 χρόνια πίστης και αφοσίωσης! Το gazzetta.gr κάνει αναδρομή στην ιστορία του πιο δυναμικού κομματιού της «κυανοκίτρινης» εξέδρας!
«Τώρα που μεγάλωσα θα πάω στην… μικρή»! Κλισέ φράση όμως και τόσο αληθινή. Για πολλά-πολλά χρόνια έβγαινε από το στόμα σχεδόν όλων των φίλων του Παναιτωλικού που από την παιδική ηλικία περνούσαν στην οργισμένη εφηβεία!
Όταν σταματούσαν πια να πηγαίνουν με τον πατέρα ή με τον θείο στο γήπεδο και ένιωθαν την ανάγκη να κάνουν την «επανάσταση» τους, πάντα κάτω από την σημαία του Παναιτωλικού. Ήταν τότε που καθένας με την παρέα του έβρισκε θέση στα τσιμέντα της μικρής εξέδρας του γηπέδου του Αγρινίου για να φωνάξει και να τραγουδήσει για την αγαπημένη του ομάδα!
Σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη πόλη ήταν το «κέντρο» της μικρής εξέδρας. Όλοι οι έφηβοι εκεί ήθελαν να βρίσκονται. Κάτι σαν παράσημο ήταν να μπορούσες να έχεις θέση στην «6». Τότε ναι. Γινόσουν άντρας! Σαν μια μικρή επανάσταση ξεκίνησε όλο αυτό. Από την ανάγκη νέων παιδιών που αγαπούσαν τον Παναιτωλικό να ξεχωρίσουν.
Να κάνουν την διαφορά και να στηρίξουν με τον δικό τους τρόπο την αγαπημένη τους ομάδα. Τόσο απλά και τόσο αυθόρμητα. Εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και συγκεκριμένα το 1981, αυτή η προσπάθεια μιας παρέας πήρε σάρκα και οστά. Και εγένετο η «Θύρα 6». Το πιο σκληροπυρηνικό, το πιο δυναμικό, αλλά συνάμα και το πιο πιστό κομμάτι οπαδών του Παναιτωλικού.
Αυτό που φέτος γιορτάζει τα 30 χρόνια αφοσίωσης στο πλευρό του Τίτορμου. Έστω κι αν πλέον από την αρχή της σεζόν το… κομμάτι αυτό άλλαξε θέση. Βρίσκεται στο πέταλο. Εκεί που είναι το «σπίτι» του κάθε οργανωμένου! Για να μην παρεξηγηθούν πάντως φρόντισαν από το καλοκαίρι να το ξεκαθαρίσουν. «Θέση αλλάξαμε. Όχι ιδέες». Πως θα μπορούσαν άλλωστε…
Ποιος θα μπορούσε να προδώσει ιδέες που «γεννήθηκαν» τρεις δεκαετίες πριν; Όχι σε εύκολα χρόνια, αλλά ούτε σε πιο δύσκολα από τα σημερινά. Ίσως και πιο αγνά. Με τον Παναιτωλικό να βολοδέρνει σε μικρότερες κατηγορίες του επαγγελματικού πρωταθλήματος, αλλά και τους πιστούς να είναι εκεί δίπλα. Να μην εγκαταλείπουν το καράβι. Ένα καράβι που πολλές φορές έπεσε σε ξέρα, που πολλές φορές έδειξε να τσακίζεται σε βράχια, αλλά πλέον συνεχίζει το ταξίδι του. Περήφανα σε πιο μεγάλες θάλασσες με την «κυανοκίτρινη» σημαία να κυματίζει!

Εξ αρχής ασυμβίβαστη…
Όμως και η πορεία της «Θύρας 6» δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Άλλωστε πάντα ήταν και συνεχίζει να πορεύεται ασυμβίβαστη. Απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας. Με κυνηγητά και αποκλεισμούς. Με δικαστήρια και αφορισμούς. Το φωνάζει (με συνθήματα) και το γράφει (στα πανό). Μόνο ο Παναιτωλικός υπάρχει γι’ αυτή. Ο Τίτορμος, το κίτρινο και το μπλε. Τίποτα άλλο. Μακριά από προσωπολατρείες και κάθε άλλους είδους… προσεγγίσεις.

Το συγκεκριμένο κομμάτι της μικρής εξέδρας του Αγρινιώτικου γηπέδου ήταν πάντα τo επίκεντρο. Πολλές ώρες πριν από την σέντρα, τα κυριακάτικα μεσημέρια με ένα ποτήρι καφέ στα χέρια ή ένα μπουκάλι μπύρα όλοι περίμεναν να ανοίξει το μικρό πορτάκι στην παλιά πέτρινη μάντρα. Παράλληλα τα εισιτήρια άλλαζαν χέρια. Άλλα μισά για να «μπούμε με το ίδιο 2-3 μαζί» κι άλλες φορές με τα θρυλικά «ντου» που φάνταζαν ως ο πιο απλός τρόπος μαζικής εισόδου.
Και μετά η γνωστή διαδικασία. Κατεβαίνοντας τα σκαλιά έφταναν στα κάγκελα για να απλωθούν τα πανό. Και μετά οι πιο… ρισκαδόροι ανέβαιναν σε εκείνο το ψηλό συρμάτινο πλέγμα που πολλές φορές όσοι βρίσκονταν από κάτω έλεγαν πως «τώρα θα μας έρθει στο κεφάλι». Μετά τα τύμπανα, τα «χιαστί», τα κίτρινα χαρτάκια από τον «Χρυσό Οδηγό» του ΟΤΕ, οι κορδέλες από τις ταμειακές μηχανές που έφταναν ως το κέντρο του ξερού αγωνιστικού χώρου. Μέχρι και το… φραπεδάκι που έλουζε τον άτυχο επόπτη που ήταν από την πλευρά της εξέδρας των οργανωμένων, πριν καν γίνει η σέντρα. Έτσι για να ξέρει σε ποιο γήπεδο ήρθε!
Εκείνα τα χρόνια πέρασαν, αφού σήμερα το γήπεδο αν και παλιό άλλαξε εικόνα και είναι ένα από τα πιο όμορφα της Λίγκας. Όμως όσοι έζησαν από κοντά εκείνες τις εποχές σίγουρα δεν τις αλλάζουν με τίποτα και τις κρατούν καλά φυλαγμένες σε ένα μέρος της καρδιάς τους. Άλλωστε οι περισσότεροι από παιδάκια… μυήθηκαν στην «6» και παραμένουν και σήμερα «στρατιώτες» της. Έστω κι αν έγιναν ολόκληροι άντρες!

«Για την πάρτη σου γυρίζω την Ελλάδα»
Η «6» όμως δεν είναι μόνο παρουσία στο Αγρίνιο. Άλλωστε και τα χρόνια που ακόμη… βολόδερνε στις μικρές κατηγορίες ο Παναιτωλικός, γι΄αυτό που είχε να περηφανεύεται ήταν η παρουσία των φίλων του στο πλευρό του. Πάντα. Από τις «ντροπιαστικές» σεζόν της Δ΄εθνικής μέχρι και τις πορείες σε Γ΄και Β΄εθνική.
Οι οργανωμένοι δεν έλλειπαν ποτέ από ένα τμήμα της εκάστοτε εξέδρας. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στα ματς της Αθήνας που έτσι κι αλλιώς το Αγρινιώτικο στοιχείο είναι έντονο και κατά εκατοντάδες ο κόσμος έδινε το παρών σε κάθε ματς στο Λεκανοπέδιο. Μιλάμε για όλη την Ελλάδα.
Από την Κρήτη για τα παιχνίδια με τον Ατσαλένιο, από την Μυτιλήνη για τον αγώνα με τον Αιολικό μέχρι και την Κομοτηνή για τον ματς με τον Πανθρακικό. Όλα αυτά τα 30 χρόνια τα «χιλιόμετρα πολλά» που γράφει και το πανό. Δεκάδες φορές γύρισαν όλη την Ελλάδα με τον Παναιτωλικό. Είτε με ΙΧ, είτε μέσα σε πούλμαν της… κακιάς ώρας. Μέχρι και την ζωή τους έβαλαν σε κίνδυνο όταν σχεδόν από θαύμα σώθηκαν στο ατύχημα στο Τέροβο!
Πάντα πολεμιστές. Πάντα warriors! To όνομα που προστέθηκε και επίσημα στον σύνδεσμο από το 2004, αλλά που σαν έννοια υπήρχε από την πρώτη στιγμή. Άλλωστε και τα πρώτα πανό που κατασκευάζονταν είτε σε αυλές σχολείων, είτε στο ηρωικό Πάρκο του Αγρινίου (όπου και εκεί γαλουχήθηκαν γενιές Παναιτωλικών) περιλάμβαναν πάντα την λέξη «warriors».
Εσχάτως υπάρχουν όμως και οι guerreros. Mην πάει ο νους σας σε διχαστικές τάσεις. Απλά οι δεύτεροι είναι οι Παναιτωλικοί της Αθήνας. Πάντα κάτω από την «ομπρέλα της θύρας 6».
Ένα όνειρο που είχαν πολλά-πολλά χρόνια όσοι Αιτωλοακαρνάνες για διάφορους λόγους… ξενιτεύτηκαν, πήρα σάρκα και οστά στις αρχές του 2006 όταν μια παρέα φίλων έβαλε την ομάδα πάνω κι από την προσωπική τους ζωή και «στέγασαν» τα όνειρα για τον Παναιτωλικό. Ουτοπικό πλάνο κάποτε, πραγματικότητα εδώ και μια πενταετία. Δικαίως σήμερα καμαρώνουν για μια πρωτιά. Είναι ο μοναδικός στεγασμένος σύνδεσμος επαρχιακής ομάδας στην Αθήνα!

Ιστορικές εκδρομές
Παραπάνω αναφέραμε ότι σε αυτά τα 30 χρόνια αφοσίωσης στον Παναιτωλικό η Θύρα 6 έχει γυρίσει πάρα πολλές φορές όλα τα γήπεδα της χώρας. Όμως πάντα υπάρχουν και αυτές οι εκδρομές που είναι… ξεχωριστές. Που όσα χρόνια κι αν περάσουν μένουν για τα καλά χαραγμένες στην καρδιά και το μυαλό.
Όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους. Για… 1002 διαφορετικούς. Εκδρομές όπως αυτές στο Λουτράκι, στην Ζαχάρω για το ματς με τον Πανηλειακό, σε Άρτα και Μεσολόγγι για… ευνόητους λόγους όπου γίνονται «μάχες» με την «6» πρωταγωνίστρια έμειναν αξέχαστες . Αλλά και άλλες πολλές. Στο Ναύπλιο, στο Χαριλάου, στον Βόλο, στην Νέα Σμύρνη, στην Λαμία, στην Λιβαδειά, την Ελευσίνα.
Υπάρχουν ακόμη και οι εκδρομές που περισσότερο θύμιζαν κατάληψη όπως στην Πάτρα, στην Νέα Σμύρνη για το μπαράζ με την Ρόδο, στο Κορωπί, στην Καλλιθέα, στην Πρέβεζα, στην Άμφισσα, την Πτολεμαϊδα και άλλες! Ακόμη και η… μετακόμιση του Αγρινίου στο Άργος ήταν ιστορική, αν και για την «Θύρα 6» εκείνο το ματς με τον Παναργειακό θεωρείται ακόμη και σήμερα ως… προδοσία προς τον κόσμου του Παναιτωλικού!

Κάθε αγώνας –γιορτή
Όταν στο φινάλε της περασμένης σεζόν ο Παναιτωλικός δίκαια κατέκτησε το πρωτάθλημα της football league και πήρε το ένα εισιτήριο για την Σούπερ Λίγκα οι πρώτοι που ένιωσαν δικαιωμένοι ήταν τα παιδία της «6». Τι κι αν δεν έτρεξαν να… στηθούν δίπλα στον Κωστούλα, τον Θεοδωρίδη και τον Καραμαλίκη για να φωτογραφηθούν;
Προτίμησαν να το γιορτάσουν με τον δικό τους τρόπο και να οργανώσουν ήδη την επόμενη σεζόν. Την φετινή. Αυτή που είναι η δική τους γιορτή και η δικαίωση αγώνων τριών δεκαετιών! Το στοίχημα που κερδίζουν ως τώρα είναι «κάθε αγώνας στο Αγρίνιο να είναι και ένα πάρτι». Ως τώρα όσοι παρακολούθησαν τα εντός έδρας ματς του Παναιτωλικού, όχι μόνο από τις εξέδρες, αλλά κι από την Nova έχουν να λένε για την εκπληκτική ατμόσφαιρα.
Αυτός είναι ο μεγάλος στόχος ως το φινάλε. Παράλληλα και με την στήριξη της ομάδας για να παραμείνει στην κατηγορία την πρώτη της σεζόν στην Σούπερ Λίγκα μετά από 34 χρόνια.
Βέβαια έχουν κι ένα μεγάλο παράπονο. Θέλουν εισιτήρια για τα εκτός έδρας παιχνίδια του Παναιτωλικού. Δικαιολογημένο το αίτημα που μέχρι τώρα δεν έχει ικανοποιηθεί για διαφόρους λόγους.
Όταν όλοι αυτοί τα περασμένα χρόνια ήταν δίπλα στην ομάδα σε κάθε… κουτσοχώρι, σε κάθε πιθανό και απίθανο γήπεδο της χώρας, όταν έτρωγαν την μία πίκρα πίσω από την άλλη, δεν είναι δυνατό τώρα που ήρθαν οι «καλύτερες ημέρες» να περιορίζονται στους τηλεοπτικούς τους δέκτες.

Τον… κράτησαν ζωντανό!
Η Θύρα 6 οφείλει την ύπαρξη της στον Παναιτωλικό! Αυτό ακούγεται λογικό. Όμως ισχύει και το αντίστροφο όσο κι αν ακουστεί παράλογο. Και ο Παναιτωλικός οφείλει την… συνέχεια του στην Θύρα 6! Γιατί αν δεν υπήρχε αυτή, πολύ πιθανό σήμερα ο ιστορικός σύλλογος του Αγρινίου να ήταν απλά μια… ανάμνηση.
Για όσους δεν το γνωρίζουν το 2004 στα… πετρινά Παναιτωλικά χρόνια της μιζέριας, της απαξίωσης και της διάλυσης οι οργανωμένοι κόντρα σε όλους και σε όλα κράτησαν ψηλά την «κυανοκίτρινη» σημαία. Ο Τίτορμος βρέθηκε στα πρόθυρα της διάλυσης εκείνο το καλοκαίρι και ο κίνδυνος η ομάδα να μην κατέβει στο πρωτάθλημα ήταν κάτι παραπάνω από ορατός. Όταν παράγοντες ικανοί δεν υπήρχαν ή δεν είχαν την θέληση να σώσουν τον σύλλογο, τα παιδιά της «6» πήραν… το όπλο τους και πολέμησαν για να σώσουν τον Παναιτωλικό. Τα κατάφεραν.
Λίγο πριν εκπνεύσει η προθεσμία συμμετοχής στο πρωτάθλημα επιδόθηκαν σε αγώνα δρόμου για να συγκεντρώσουν χρήματα και δελτία ώστε να τα καταθέσουν στην ΕΠΟ και η ομάδα να πάρει άδεια συμμετοχής. Όμως δεν έμειναν εκεί. Το χέρι στην τσέπη έμπαινε ακόμη και κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος όταν διοίκηση δεν υπήρχε και οι ίδιοι είτε φιλοξενούσαν στα σπίτια τους παίκτες, είτε τους πλήρωναν το φαγητό! Τρομερές καταστάσεις που ίσως πολλοί να μην τις γνωρίζουν καν.
Επίσης πολλοί μπορεί να τις ξέχασαν. Οι ίδιοι τις θυμούνται καλά και είναι περήφανοι που στα δύσκολα ήταν εκεί. Παρόντες και μάχιμοι. Κι ας μην άκουσαν ούτε για εκείνες τις στιγμές ένα μπράβο. Ας μην πήραν ποτέ την πλακέτα του «καλού φιλάθλου». Δεν την θέλουν άλλωστε. Τους αρκεί ότι… έβαλαν πλάτη για να υπάρχει σήμερα Παναιτωλικός και να τον καμαρώνουν στα «μεγάλα σαλόνια»!

«Η 6 σε κάνει μάγκα»!
Τι είναι όμως για τους ανθρώπους που περνάνε όλη τους την ζωή σε πούλμαν, εξέδρες και club η «Θύρα 6»; Τι είναι αυτό που τους… έδεσε με το πιο μάχιμο κομμάτι των οπαδών του Παναιτωλικού; Τις απορίες μας, τις λύνει ο ηγέτης της, αλλά και οργανωτής της εξέδρας, ο οποίος θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του. Άλλωστε προτιμά να βάζει την… υπογραφή του πάνω στο κάγκελο με το κασκόλ δεμένο και τα χέρια ψηλά!
«Η Θύρα 6 είναι ο δικός σου χώρος. Είναι τραγούδι 90 λεπτά για την ομάδα» τονίζει και προσθέτει: «Είναι το οπαδικό σπίτι του καθενός από εμάς. Είναι η θύρα που σε κάνει μάγκα και διαφορετικό όντας οπαδός μιας επαρχιακής ομάδας. Χωρίς τίτλους, χωρίς κύπελλα, χωρίς μεγάλες διακρίσεις. Είναι όμως η θύρα που δεν σταμάτησε ποτέ να τραγουδάει, να ταξιδεύει, να μάχεται εναντίων όλων για την ομάδα με ένα τρόπο που αυτή βλέπει σωστό και δίκαιο. Είναι απλά ο καλύτερος παίκτης του Παναιτωλικού και θα εξακολουθεί να είναι»!
«Ο αληθινός πρεσβευτής»!
Φυσικά, όπως αναφέραμε και πιο πάνω η καρδιά του Παναιτωλικού χτυπάει δυνατά και στην Αθήνα. Έτσι δεν ήταν δυνατό να μην καταθέσει και την δική του άποψη ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της προσπάθειας και με πολλά… χιλιόμετρα μέσα στην Θύρα 6! Ο υπεύθυνος του club των GUERREROS (επίσης προτίμησε να… συστήνεται στην εξέδρα παρά στα δημοσιογραφικά κείμενα), μίλησε για το τι σημαίνει για το πως μέσα από την «6» έγινε η… υπέρβαση για ένα club μακριά από το Αγρίνιο:
«Οι Guerreros δημιουργήθηκαν την σεζόν 2005-06 από μια παρέα ανθρώπων που ήθελε να συσπειρώσει την Παναιτωλική κοινότητα της Αθήνας και να δημιουργήσει club της Θύρας 6! Το σύνολο των μελών είναι άτομα με προσφορά στον Παναιτωλικό και την «6» διαχρονικά! Χρειάστηκε και χρειάζεται δύναμη μεγάλη για να αντέξουμε και αυτή την αντλούμε από την αλληλεγγύη μεταξύ των μελών μας, αλλά και την αγάπη μας για την «κυανοκίτρινη» φανέλα!
Άλλωστε για μας ο Παναιτωλικός είναι ένας φορέας Αγρινιώτικης συνείδησης! Σε έναν νομό λησμονημένο από τους πολιτικάντηδες και την κρατική εξουσία μόνο αυτός μπορεί να είναι ο αληθινός και αδιαπραγμάτευτος πρεσβευτής. Καλούμε όλο τον κόσμο να συσπειρωθεί, όπως το κάνει ήδη, γύρω από τους συνδέσμους και την Θύρα 6 που είναι άλλωστε το μεγάλο όπλο του Παναιτωλικού και στα χρόνια που ζούμε, αλλά και στις πέτρινες εποχές που πέρασαν! Το μοτό μας «Μια ζωή μαζί σου» καλύπτει απόλυτα τα συναισθήματα μας για τον Παναιτωλικό»!

Οι… μύθοι της εξέδρας
Σε όλη αυτή την πορεία των τριών δεκαετιών από την «6» πέρασαν χιλιάδες φίλοι της ομάδας. Μικρά παιδιά που σήμερα είναι μπαμπάδες, μπαμπάδες περασμένων δεκαετιών που σήμερα είναι παππούδες και παραμένουν πιστοί στον Παναιτωλικό, αλλά και αυτοί που βλέπουν την αγαπημένη τους ομάδα από ψηλά, αφού δεν είναι πια εδώ!
Όπως ο Μιχάλης Σαρλής, που ήταν και ο… πατέρας της συγκεκριμένης θύρας. Ο εμπνευστής στο μακρινό 1981 του ονόματος των WARRIORS! Μαζί του κάνει εξέδρα για τον Παναιτωλικό στον παράδεισο και ο Γιώργος ο Μεξικάνος, αλλά και ο Νίκος ο Γίγαντας! Όλοι τους «μάχιμοι» και επίλεκτα στελέχη της «6». Όπως τόσα χρόνια… υπηρέτες της παραμένουν ο Lemmy, o Woody, o Παππούς, ο Γιάννης ο Δολοφόνος, ο Σαραβάκος, ο Τόλιας, ο Πάνος ο Χάρος, ο Sid, ο Siloi και πάρα πολλοί ακόμη που κάθε φορά που ο Παναιτωλικός παίζει στο Αγρίνιο… αφήνουν τα λαρύγγια τους στην εξέδρα!
πηγη: http://allsportsagrinio.gr/2011/11/30/30-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%C2%AB%CE%B8%CF%8D%CF%81%CE%B1-6%C2B/%B

ΠΑΝΟΧΘΙΑΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ

2011-11-28T17:59:00.001+02:00

ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ BLOG TOY ΠΑΝΟΧΘΙΑΚΟΥ

http://panoxthiakos1983.blogspot.com/

Αρχηγίες, ιδεολογίες και μετακόμιση καναπέδων. Τι πίνετε και δεν μας δίνετε;

2011-11-23T19:26:00.001+02:00

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Είναι πλέον βέβαιο ότι δεν υπάρχει θεραπεία. Πολύ σύντομα θα αποδειχθεί πως η περίπτωση του κ. Παπανδρέου, που αποχώρησε από την πρωθυπουργία με μια αριστοτεχνική πιρουέτα αφήνοντας πίσω του συντρίμμια, δεν είναι η μοναδική έκφραση ψυχαναγκασμού.

Η χώρα έχει πτωχεύσει, για να πάρουμε τη δόση μας κοντεύουμε να θυμηθούμε τον Μανιαδάκη με το ρετσινόλαδο και όλοι μαζί βαράνε στον γάμο του Καραγκιόζη.

Η κατάσταση θα ήταν για γέλια, αν δεν ήταν για κλάματα.

Στο ΠΑΣΟΚ βρέθηκε άνθρωπος (ο κ. Χρυσοχοΐδης) να πει – εν μέσω ερειπίων – πως «δικαιούται» να πάρει σειρά για την αρχηγία!

Και, ως γνωστόν, έχουν πάρει σειρά κι’ άλλοι – διότι οι άνθρωποι τα έφτιαξαν τόσο καλά, που… δικαιούνται!

Στη Νέα Δημοκρατία κάποιοι (Μητσοτάκης, Βαρβιτσιώτης), έκριναν πως είναι η κατάλληλη ώρα για να ανακαλύψουν εσωκομματικό εχθρό, με τον οποίο, λέει, έχουν ιδεολογικές διαφορές!

Είναι γνωστή η παροιμία περί του τι κόβει κανείς όταν δεν έχει πληγή και θέλει να αποκτήσει.

Και στη νέα κυβέρνηση ξέσπασε ένας πρωτοφανής τραγέλαφος, όταν συναντήθηκαν, λέει, δύο υπουργοί – διότι προφανώς δεν είχαν δουλειά να κάνουν – για να αποφασίσουν πού θα στεγάσουν τον Άδωνι, ενώ ο ίδιος βρισκόταν στο Λονδίνο, χτίζοντας τις σχέσεις του με τους εφοπλιστές.

Η έκτη δόση βρισκόταν στον αέρα και Χρυσοχοΐδης και Παπουτσής, έλαβαν μέρος σε σύσκεψη μαζί με τρεις(!) γενικούς γραμματείς των υπουργείων για να ρυθμίσουν τα της μετακόμισης του συγκατοίκου από τον ΛΑΟΣ!

Θα τον πάνε, λέει, στα δύο παλιά κτίρια του αλήστου μνήμης υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και θα μετακομίσουν τις υπηρεσίες του Λιμενικού Σώματος που βρίσκονταν στο κτίριο της οδού Λαμπράκη, στο κτίριο της Ακτής Βασιλειάδη, όπου βρίσκεται το Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Ο κόσμος δεν έχει να πληρώσει τα χαράτσια, δεν βρίσκει δουλειά ούτε για τετρακόσια ευρώ τον μήνα και αυτοί μετακομίζουν καναπέδες!

Για την μετακόμιση (των καναπέδων) μάθαμε πως έχουν εκδοθεί και τα σχετικά προεδρικά διατάγματα!

Έμαθε και ο Άδωνις που επισκεπτόταν τη γηραιά Αλβιόνα ότι μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου πρέπει να ξαναμαζεύει τα μπογαλάκια του (και την επιγραφή σε πολυτονικό) και θέλει να μάθει πόσο θα κοστίσει η ανακαίνιση του κτιρίου όπου θα εγκατασταθεί – διότι προφανώς θα έχουμε και ανακαίνιση – αλλά και… αν είναι εφικτή η τήρηση του χρονοδιαγράμματος για μετακόμιση των υπηρεσιών και αν θα εξασφαλισθούν παράλληλα οι κατάλληλες συνθήκες εργασίας για τους εργαζομένους!

«Μονομερείς κινήσεις με τη συμμετοχή υπουργών του ιδίου κόμματος χωρίς τη συμμετοχή των υπολοίπων κυβερνητικών εταίρων, υπονομεύουν την εθνική μας προσπάθεια», δήλωσε ο Άδωνις.

Προφανώς, ως «μονομερής κίνηση» νοείται η μετακόμιση των καναπέδων!

Και προφανώς οι εταίροι – επειδή δεν έχουν τι άλλο να κάνουν – πρέπει να συσκέπτονται όλοι μαζί για τις μετακομίσεις αυτές.

Και, επίσης προφανώς, κάποιοι εκ των εταίρων δεν έχουν δουλειά να κάνουν και συσκέπτονται με τις εταιρίες μεταφορών.

Και (ξανά μανά) προφανώς, δεν έχουν τίποτε άλλο να κάνουν, διότι έχουν πετύχει σε όλους τους στόχους τους – ανταγωνιστικότητα, επιχειρηματικότητα, επενδύσεις, αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, επίλυση του μεταναστευτικού – όλα τέλεια, οπότε γιατί να μην ασχοληθούν με το ντεκόρ;

Μέσα στη σύγχυση, ο κ. Βενιζέλος, με άλλο πολυπράγμον επιτελείο, συσκέπτεται και ξανασυσκέπτεται για να εντοπιστούν οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (οι οποίες ούτε που πέρασαν από το μυαλό του, όταν, στη ΔΕΘ, ανακοίνωνε ξαφνικά το χαράτσι μέσω ΔΕΗ) - ας αφήσουμε που πλέον όλοι ανήκουν στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.

Δεν φθάνει που έβαλε σε μπελάδες μια εισηγμένη εταιρία, αποφάσισε να κάνει επιτέλους πράξη και την προεκλογική υπόσχεση του (πρώην;) αρχηγού του, που σε μια σοσιαλιστική έξαρση του τύπου «ο καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του», είχε πει ότι θα υπάρξει… εξατομίκευση των αναγκών και επομένως και των παροχών.

Έτσι, εκτός από τα αυτονόητα – ανάπηροι, άνεργοι κλπ. κλπ. – «αποφασίσθηκαν» και άλλα ευτράπελα, τα οποία θα κληθεί να διεκπεραιώσει η ΔΕΗ.

Ακούστε, λοιπόν, τι σκέφθηκαν οι άνθρωποι: Έλαβαν απόφαση να… γίνει προσπάθεια, για όσους έχουν πρόβλημα καταβολής της δόσης λόγω μείωσης των αποδοχών τους και επειδή βαρύνονται με στεγαστικό δάνειο, σε συνεννόηση με την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, στο διακανονισμό των δανείων να ληφθεί υπόψη και η υποχρέωση καταβολής του ειδικού τέλους μέσω της ΔΕΗ!

Πρόκειται περί τρέλας! Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που δεν μπορούν να πληρώσουν το χαράτσι διότι μειώθηκαν οι αποδοχές τους και έχουν να πληρώσουν και τα στεγαστικά τους δάνεια (για σπίτια που τα χρωστάνε ακόμη, αλλά καλούνται να χαρατσωθούν μέσω ΔΕΗ) θα συνεννοηθούν (οι ίδιοι; Κάποιος άλλος για λογαριασμό τους;) με (άκουσον! Άκουσον!) με την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ώστε όταν θα γίνει (αν γίνει) ο διακανονισμός των δανείων τους, να ληφθεί υπ’ όψη και το χαράτσι που αποφάσισε να βάλει ο Βενιζέλος!

Το καταλάβατε ή να το επαναλάβω άλλη μία φορά;

Επίσης, υπάρχει και άλλη εμπνευσμένη ιδέα. Όσες περιπτώσεις δεν εντάσσονται σε εκείνες που προβλέπονται ρητά από το νόμο, θα μπορούν επίσης να ενταχθούν στις εξαιρέσεις μετά… από έλεγχο της κάθε ειδικής περίπτωσης! Ο δε έλεγχος θα διενεργείται επιτόπου από τριμελείς επιτροπές που θα συσταθούν, λέει, αμέσως!

Πάτε καλά; Υπάρχει χώρα του πέμπτου κόσμου όπου συμβαίνουν τέτοια πράγματα;

Τι πίνετε και δεν μας δίνετε;

Κι’ αν είσθε άρρωστοι, τι χρωστάει ένας ολόκληρος λαός να παραμένει όμηρος του ψυχαναγκασμού σας;

Τι πρέπει να γίνει δηλαδή; Να έλθουν οι κύριοι με τα άσπρα να σας δέσουν;

Ο ένας βλέπει αρχηγία, ο άλλος έχει ιδεολογικά προβλήματα, ο τρίτος κάνει μετακομίσεις, ο τέταρτος πηγαίνει από περιπεπλεγμένη περιπλοκή σε περιπεπλεγμένη περιπλοκή.

Και όλοι μαζί κουνάνε το δάχτυλο στον κόσμο, που είναι να απορεί κανείς πώς δεν τους έχει πετάξει ακόμη στη θάλασσα.

Ως επικίνδυνη σαβούρα!

Ελέυθερη Ζώνη

ΠΗΓΗ: http://www.elzoni.gr/html/ent/867/ent.15867.asp

Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ

2011-11-23T19:23:00.001+02:00

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Όπως έγραφε προχθές ένα έγκυρο όργανο της υπερεθνικής ελίτ, οι Financial Times, «η Ευρωζώνη, όντας αντιμέτωπη με αναταραχή στις επαρχίες, απέστειλε σε αυτές δύο νέους κυβερνήτες: στη θέση του αλλοπρόσαλλου Παπανδρέου τον πρώην αντιπρόεδρο της ΕΚΤ, και στη θέση του απείθαρχου Μπερλουσκόνι τον Μόντι, πρώην επί κεφαλής της πολιτικής ανταγωνισμού στην Κομισιόν». Εκείνο που παρέλειψε η εφημερίδα να αναφέρει είναι ότι και οι δύο, μαζί με στελέχη πολυεθνικών κ.λπ., είναι μέλη της Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission), δηλαδή της επιτροπής που ίδρυσε ο Ροκφέλλερ το 1973, όταν οι πολυεθνικές μορφοποιούσαν την άτυπη υπερεθνική ελίτ που θα διαχειριζόταν την τότε αναδυόμενη διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς. Η Επιτροπή αυτή υποτίθεται είχε στόχο την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των τριών κύριων συνιστωσών της υπερεθνικής ελίτ (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ιαπωνία) αλλά, στην πραγματικότητα, αποτελούσε βασικό όργανο για την προώθηση μελών της στην διαχείριση της Νέας Τάξης που καθιέρωνε η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Επιπρόσθετα, και οι δύο (μαζί με τον Ντράγκι τον νέο πρόεδρο της ΕΚΤ) ανήκουν, «σε διάφορους βαθμούς», όπως σημειώνει η έγκυρη Le Monde, στο Ευρωπαϊκό τμήμα της γνωστής Goldman Sachs, κύριου «στελέχους» της υπερεθνικής ελίτ!

Σήμερα, για πρώτη φορά στην μεταπολεμική Ιστορία της, η Ελλάδα κυβερνάται από ένα μη εκλεγμένο από τον Λαό τεχνοκράτη που, τυπικά, διόρισαν κόμματα χωρίς τη παραμικρή λαϊκή εντολή για τη καταστροφική πολιτική τους και, ουσιαστικά, η ίδια η υπερεθνική ελίτ. Και όλα αυτά, με τη σύμπραξη ενός εθνικιστικού κόμματος-μαϊμού (το μοναδικό σημαντικό Ευρωπαϊκό «εθνικιστικό» κόμμα --στην πραγματικότητα, απλά ακροδεξιό και ρατσιστικό-- υπέρ της ΕΕ!) Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι η νέα αυτή διακομματική Χούντα που διαδέχθηκε την προηγούμενη μονοκομματική Χούντα, η οποία χωρίς την παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση εισήγαγε τα πιο κτηνώδη μέτρα κατά των λαϊκών στρωμάτων στην Ιστορία μας (μέχρι την εγκληματική διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος, ένα βασικό για την επιβίωση αγαθό, σε όποιον δεν πληρώνει το χαράτσι υπέρ των ελίτ!) δεν έχει βέβαια στόχο τη «σωτηρία της Πατρίδας» όπως ισχυρίζεται. Απλά έχει στόχο να σώσει τις τσέπες των Τραπεζιτών δανειστών μας στο εξωτερικό, μέσα από την ελαχιστοποίηση των ζημιών τους, καθώς και να προωθήσει γενικότερα τα συμφέροντα της «απάτριδος» υπερεθνικής ελίτ του κεφαλαίου, και των ντόπιων ελίτ και προνομιούχων στρωμάτων, δηλαδή μιας μικρής μειοψηφίας του Ελληνικού λαού, σε βάρος βέβαια των λαϊκών στρωμάτων.

Έτσι ο «διαπρεπής τεχνοκράτης και ακαδημαϊκός πρωθυπουργός» που καλείται να μας «σώσει», στην πραγματικότητα, ψεύδεται ασύστολα όταν καταστροφολογεί για τις συνέπειες της εξόδου από την ΕΕ, τη στιγμή που άλλοι, απείρως σημαντικότεροι από αυτόν (αλλά και από παρόμοια με αυτόν Πανεπιστημιακά παπαγαλάκια στην Ελλάδα) διεθνείς οικονομολόγοι, που δεν λειτουργούν όμως ως «άνθρωποι της υπερεθνικής ελίτ στην Αθήνα», δείχνουν ότι δεν υπάρχει διέξοδος από την καταστροφική κρίση της Ελλάδος μέσα στην Ευρωζώνη--ή θα έλεγα σωστότερα μέσα στην ΕΕ, εφόσον η ένταξη μας σε αυτή είναι η απώτερη αιτία της έντασης της χρόνιας κρίσης μας. Και όλα αυτά, βέβαια, με προφανή στόχο να τρομοκρατήσει την «πλειοψηφία των νοικοκυραίων», οι οποίοι φτωχοποιούνται ραγδαία, ότι δήθεν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση από την αποικιοκρατική δανειακή σύμβαση που μας καταδικάζει σε θέση τυπικού προτεκτοράτου της υπερεθνικής ελίτ, με μόνιμη ανεργία πάνω από 20% του πληθυσμού και διπλάσια ανεργία ανάμεσα στους νέους. Δηλαδή, από τα Μνημόνια που μας καταδικάζουν να γίνουμε ένα Μεξικό της Ευρωπαϊκής περιφέρειας, συνεχώς χρεωμένο και απόλυτα εξαρτημένο, το οποίο θα έχει στο μεταξύ ξεπουλήσει και κάθε κοινωνικό πλούτο στις εξευτελιστικές τιμές που επιβάλλουν οι «αγορές».

Τώρα, που σύσσωμη η πολιτική και οικονομική ελίτ, καθώς και η Πανεπιστημιακή και η μιντιακή ελίτ και οι περισσότεροι από την Ελληνική “κουλτούρα”, ρητά ή σιωπηρά επιδοκιμάζουν τη Χούντα της υπερεθνικής ελίτ («για να μην καταστραφούμε»!) και συμπαρατάσσονται σε ένα Μαύρο Μέτωπο, η διάκριση «αυτοί» ή «εμείς» γίνεται περισσότερο φανερή παρά ποτέ. «Αυτοί», οι ελίτ και τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, και «εμείς», η μεγάλη πλειοψηφία του Λαού, κυρίως στα λαϊκά στρώματα, που θα πληρώσουν πολύ ακριβά την μετατροπή της Χώρας και σε τυπικό προτεκτοράτο. Αυτονόητη επομένως, και η μοναδική διέξοδος από τον ολοκληρωτικό εξανδραποδισμό μας σαν Λαού στα χέρια της υπερεθνικής ελίτ και των «ανθρώπων της» στην Ελλάδα: η δημιουργία ενός παλλαϊκού Μετώπου Εθνικής και Κοινωνικής Απελευθέρωσης που θα ενώσει όλους, ανένταχτους ή οργανωμένους, κάτω από ένα ελάχιστο πρόγραμμα με κοινούς στόχους την μονομερή έξοδο από την ΕΕ (όχι απλά το Ευρώ), την άρνηση πληρωμής του Χρέους, και την άμεση απαλλοτρίωση του ιδιωτικοποιημένου κοινωνικού πλούτου, μαζί με τα απαραίτητα συμπληρωματικά μέτρα. Αλλά θα επανέλθω.

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
*Δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία, 19.11.2011

ανοιχτή εκδήλωση

2011-11-19T20:30:00.001+02:00

ΤΟ Ε.ΠΑ.Μ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ http://epamagrinio.blogspot.com

ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ:

Το ΜΕΤΩΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ διοργανώνει ανοιχτήεκδήλωση – συζήτηση για τρέχοντα θέματα ευρύτερουκοινού ενδιαφέροντος

με τονοικονομολόγο – αναλυτή ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ,

την Κυριακή, 20 Νοεμβρίου, 6:30 μ.μ.,

στο ξενοδοχείο ΘΕΟΞΕΝΙΑ, στο Μεσολόγγι.

Είσοδοςελεύθερη.

Ανοιχτή Συγκέντρωση στη Λιβαδειά

2011-11-13T14:16:00.001+02:00

Ανοιχτή Συγκέντρωση στη Λιβαδειά

Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011
11.30 π.μ.

συνεδριακό κέντρο Κρύας (Νερόμυλος)

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: http://www.epam-hellas.gr/webtv

τωρα ζωντανα ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ LIVE ΛΑΜΙΑ

2011-11-12T21:00:00.001+02:00

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ:
http://www.livestream.com/epamwebtv

Σύντομα θα παρακαλούν για εκλογές

2011-11-11T23:09:00.001+02:00

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Δεν μου αρέσει ο ρόλος του μάντη κακών, αλλά τίποτε δεν έχει κριθεί ακόμη.

Ανήκω σ’ αυτούς που και μετά τις τελευταίες εξελίξεις θεωρούν πως οι εκλογές πρέπει να γίνουν το ταχύτερο δυνατόν και δεν πιστεύω ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα σφάδαξε για πέντε μόνο μέρες πριν παραδοθεί αμαχητί.

Με δεδομένο ότι μέχρι την τελευταία στιγμή, την ύστατη ώρα του αποχαιρετισμού, ο κ. Παπανδρέου ανακοίνωνε μετά βεβαιότητος «θεσμική επιλογή», φωτογραφίζοντας έτσι τον Πρόεδρο της Βουλής Φ. Πετσάλνικο…

Με δεδομένο ότι μέχρι την τελευταία ώρα οι αλληλοδιαψεύσεις έπεφταν βροχή και η βεβαιότητα που κυκλοφορούσε ήταν πως… ουδέποτε ετέθη θέμα Παπαδήμου…

Με δεδομένο ότι ο κ. Παπαδήμος είχε φθάσει στην Αθήνα από την προηγούμενη Δευτέρα και μέχρι χθες δεν χτυπούσε το τηλέφωνό του…

Με δεδομένο ότι μέχρι την τελευταία ώρα δεν είχε γίνει κατανοητό το πρόβλημα με το έλλειμμα αξιοπιστίας και ο κ. Παπανδρέου πάσχιζε να παραμείνει στην εξουσία μέσω του κ. Πετσάλνικου…

Με δεδομένα δηλαδή όλα τα παραπάνω και μερικά ακόμη που «θα βγουν στην πορεία», θεωρώ ότι ήδη έχει αρχίσει η διαδικασία ανασύνταξης δυνάμεων στο πλαίσιο μιας μακράς προεκλογικής περιόδου, το πράσινο φως για την οποία ανάβει με την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει γίνει γνωστή η σύνθεση αυτής της νέας κυβέρνησης.

Είναι, όμως, βέβαιο ότι οι μη εκλεγμένοι θα βρεθούν στο στόχαστρο όχι μόνο του αντιπολιτευτικού μετώπου που δημιουργήθηκε ήδη, αλλά και σε εκείνο των αιρετών.

Οι τελευταίοι – κυρίως οι ανήκοντες στην παράταξη του ΠΑΣΟΚ – έλαβαν μέρος στη διαδικασία παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην προηγούμενη κυβέρνηση με την προϋπόθεση ότι θα εδημιουργείτο μια κυβέρνηση «εθνικής συνεννόησης».

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοια μια κυβέρνηση υπό τον κ. Παπαδήμο – με όλα τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν την επαγγελματική του ιδιότητα (τραπεζίτης);

Ως γνωστόν, την τελευταία φορά που οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (οι οποίοι δεν έχουν αλλάξει, είναι οι ίδιοι) έδωσαν την ψήφο τους σε «νόμο ανάγκης», δηλαδή στο πολυνομοσχέδιο, συμπεριλαμβανομένου και του περίφημου άρθρου 37, είχαν προβεί σε κάποιες ξεκάθαρες δηλώσεις.

Είχαν πει πως για τελευταία φορά ψήφιζαν μέτρα με κλειστά τα μάτια.

Τι θα κάμουν τώρα; Ειδικά τώρα που θα είναι και πάλι υποχρεωμένοι να ψηφίζουν με κλειστά μάτια;

Θα εμφανίζονται στη Βουλή οι τεχνοκράτες και θα τους διατάσσουν;

Αρκεί η υπογραφή του αρχηγού τους, τον οποίο έτσι κι’ αλλιώς έχουν αμφισβητήσει και προειδοποιήσει;

Με λίγα λόγια, το πρόβλημα παραμένει.

Και παραμένει διότι στην προσπάθειά του να διασωθεί και φοβούμενο να καταγράψει τις δυνάμεις του στην κάλπη, το πολιτικό σύστημα δεν προχώρησε αμέσως σε εκλογές.

Ο νέος πρωθυπουργός, που γνωρίζει πολύ καλά και από μέσα το «σύστημα ΠΑΣΟΚ», έχει στη διάθεσή του μια συγκεκριμένη κοινοβουλευτική ομάδα.

Αυτή η συγκεκριμένη κοινοβουλευτική ομάδα έχει εκλεγεί με προϋποθέσεις του τύπου «λεφτά υπάρχουν», «θα σας κάνουμε και παιδιά» και «το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία».

Δηλαδή με υποσχέσεις και προσδοκίες. Και κυρίως, οι δυνάμεις που διαθέτουν στη σημερινή (παλαιά) Βουλή τα κόμματα δεν αντιστοιχούν στον πραγματικό, σημερινό εκλογικό χάρτη.

Αν είχαν μεσολαβήσει εκλογές, αν είχε προηγηθεί μια διαφορετικού τύπου, σύγχρονη και με βάση τα σημερινά δεδομένα, χωρίς τις γνωστές υποσχέσεις, προεκλογική εκστρατεία, τότε θα είχαν εκλεγεί άλλοι άνθρωποι, χωρίς τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις απέναντι στο εκλογικό σώμα.

Αν είχαν προηγηθεί εκλογές, ο λαός θα είχε μιλήσει, θα είχε δώσει στον καθένα το ποσοστό του και με τον νομιμοποιημένο αυτό τρόπο θα υποδείκνυε ποιοι και πώς θα έπρεπε να συνεργαστούν.

Αυτή η εκλεγμένη κυβέρνηση, με συγκεκριμένη εντολή, θα μπορούσε να αναθέσει στον κ. Παπαδήμο το υπουργείο των Οικονομικών, δεσμευόμενη (οι δεσμεύσεις αυτές θα μπορούσαν να είχαν αναληφθεί και προ των εκλογών), να μην μπαίνει στα πόδια του.

Αυτό, όμως, δεν συνέβη. Ο κ. Παπαδήμος παραλαμβάνει μια κουρελιασμένη, καθημαγμένη εθνική αντιπροσωπεία, που δεν μπορεί να κυκλοφορήσει στον δρόμο και με εξαντλημένες τις αντοχές της.

Παραλαμβάνει μια κοινοβουλευτική ομάδα (του ΠΑΣΟΚ) με το στίγμα της αναξιοπιστίας απέναντι στον λαό.

Θυμίζω ότι παλιότερα στην Ιταλία, η κυβέρνηση Πρόντι, αποτελούμενη από τεχνοκράτες, είχε καταρρεύσει από μόνη της, διότι η Βουλή των αιρετών δεν ψήφιζε τα νομοσχέδιά της.

Και φοβούμαι ότι πολύ σύντομα, ο κ. Παπαδήμος, που ζητά πίστωση χρόνου όσον αφορά στις εκλογές, θα παρακαλά για την… επίσπευσή τους.

Δεν μου αρέσει ο ρόλος της Κασσάνδρας, αλλά θυμίζω ότι αυτή δεν είχε απλώς το χάρισμα να προβλέπει τα δεινά. Είχε και την ατυχία να επιβεβαιώνεται!

http://www.elzoni.gr/html/ent/470/ent.15470.asp

Ευρώ ή εθνικό νόμισμα…μύθοι και πραγματικότητες με πολύ απλά λόγια

2011-11-05T19:12:00.004+02:00

Ευρώ ή εθνικό νόμισμα (δραχμή), με απλά λόγια.

ΕΝΑ ΑΠΤΟ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΛΟΓΩ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩ

Πριν 10 χρόνια η Ελλάδα είχε το εθνικό της νόμισμα. Οι συναλλαγές γίνονταν ομαλά και ο κόσμος εισέπραττε τις συντάξεις και τους μισθούς του, η δε αποδοτικότητα στην πληρωμή φόρων είχε ξεπεράσει το 92% των βεβαιωμένων φόρων.

Ξαφνικά μέσα σε λίγες μέρες η κοινωνία μας είδε τη μικρή φιάλη εμφιαλωμένου νερού από 50 δραχμές να πηγαίνει στα 50 λεπτά. Αυτό μεταφράζεται σε υπερπληθωρισμό 340% σε σχέση με την αρχική ισοτιμία μετατροπής μέσα σε μια ημέρα, ή με άλλα λόγια η πραγματική ισοτιμία μετατροπής για το λαϊκό εισόδημα ήταν στην πραγματικότητα περίπου 1 ευρώ προς 1.000 δρχ. αντί για 1 ευρώ προς 340,75 δρχ.

Για παράδειγμα ένας μέσος μισθός των 200.000 δρχ του 1997 με 25 ημέρες εργασίας ή με 8.000 δρχ ημερομίσθιο, αγόραζε 10 λίτρα βενζίνη με 160 δρχ το λίτρο δηλαδή 1.600 δρχ., ένα πακέτο τσιγάρα 350 δρχ και μια μερίδα φαγητό σε εστιατόριο προς 1.000 δρχ. Σύνολο 2.950 δρχ. Περίσσευαν 5.050 δρχ για αποταμίευση, επένδυση, διασκέδαση κλπ.

Σήμερα ένας εργαζόμενος με 750 ευρω που θεωρείται και καλός παίρνει 30 ευρώ ημερησίως. Από αυτά δίνει για 10 λιτρα βενζίνη από 1.6 ευρώ το λίτρο16 ευρώ, για ένα πακέτο τσιγάρα 4.20 ευρώ και για μια μερίδα φαγητό 8 ευρώ. Σύνολο 28.20 ευρώ τα οποία αντιστοιχούν στα 2.950 δρχ του 1997. Τι περισσεύει; Μόλις 1.80 ευρώ. Δηλαδή η μείωση στο ποσόν αποταμίευσης ή και για κατανάλωση σε άλλα είδη με βάση την αρχική ισοτιμία ένταξης στο ευρώ είναι τερατώδης, 823%. Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο πονηροί είναι αυτοί που εντέχνως μας έχωσαν στο ευρώ και πόση μείωση υπέστησαν οι πραγματικοί μισθοί; Η μείωση αυτή στην αγοραστική αξία του εισοδήματός μας, όπως λέγεται, είναι τρομακτική. Μετά από 15 χρόνια και ονομαστική αύξηση στο μισθό του παραδείγματος, αυτός υπέστη πραγματική μείωση 326%, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας το έχασε από την πρώτη στιγμή ένταξης στο ευρώ και όλα αυτά τα χρόνια της υποτιθέμενης ευμάρειας, την οποία τώρα δεν πρέπει να χάσουμε, προσπαθούσε να ανακτήσει, αλλά κατάφερε μόνο κατά 27%.

ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΟΥΜΕ ΑΝ ΒΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΥΙΟΘΕΤΗΣΟΥΜΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ

Χαρούπια και αγκωνάρια τρώγαμε πριν μπούμε στο ευρώ (δηλαδή μέχρι το 2002); Τη δεκαετία του 70, του 80 και του 90; Ακόμα και πιο πίσω, το 50 και το 60, πέτρες τρώγανε οι Έλληνες; Γιατί δεν ρωτάτε τους πατεράδες και τους παπούδες σας όσοι δεν γνωρίζετε τι γινόταν τις περιόδους που αναφέραμε; Όσοι πάλι τα ζήσατε, γιατί δεν λέτε την αλήθεια στον λαό παρά τον τρομοκρατείτε;

Μπορεί το κόστος δανεισμού να γίνει δυσβάσταχτο αλλά μήπως δεν είναι σήμερα; H δεν θα είναι για τα επόμενα τουλάχιστον 20 χρόνια με το Ευρώ; Αντί λοιπόν κάποιοι να καταστροφολογούν, θα έπρεπε να βγουν τίμια και να εξηγήσουν στον κόσμο πως με το ευρώ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ, απλά παράταση της χρεωκοπίας! Αντίθετα με τη δραχμούλα, θα υπάρξει περιόδος προσαρμογής – ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΠΕΙΝΑΣ, ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ – και θα γίνει πραγματική επανεκίννηση της Οικονομίας! Θα ξαναθυμηθούν επιτέλους οι Έλληνες να παράγουν μόνοι τους ό,τι τους χρειάζεται, τουλάχιστον για τη διαβίωσή τους! Ναι, θα στερηθούμε τα γερμανικά αυτοκίνητα, τα αμερικάνικα ηλεκτρονικά κι ένα σωρό άλλα “απαραίτητα” προϊόντα: ΟΜΩΣ, ΝΑ ΦΑΜΕ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ!

Φυσικά, απαραίτητη προυπόθεση για να γίνει ομαλή επιστροφή στη δραχμή είναι ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, που θα προστατέψει τον λαό από τους κερδοσκόπους και τους μαυραγορίτες!

Αυτή λοιπόν είναι η αλήθεια και δεν είναι τυχαίο που όλο και περισσότερος κόσμος, παρά την ανελέητη τρομοκρατία των τραπεζικών Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, ζητάει επιστροφή στη δραχμή!

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, ΣΧΕΤΙΚΑ ΦΤΩΧΟΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΟΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΙΜΩΣ ΣΚΛΑΒΟΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΦΤΩΧΟΙ!

Ξυπνάτε λοιπόν μην παραμυθιάζεστε άλλο απο τις αερολογίες τους

πηγη: http://seisaxthia.blogspot.com/2011/11/blog-post_280.html#more

Από τον Γιώργο στον Αλέκο Παπαδόπουλο…

2011-11-03T17:05:00.002+02:00

Ας θυμηθουμε τι εγραφε ενα χρονο πριν ο Δ Καζάκης για συγκυβέρνηση και συναίνεση με αφορμη ομιλια του Αλέκου Παπαδόπουλου στο ΕΛΙΑΜΕΠ την Τρίτη 23/11/10

Πώς ένα χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα προετοιμάζει την κατάλυση της δημοκρατίας

Η πολιτική και το καθεστώς εκποίησης των πάντων υπέρ των δανειστών της χώρας και των διεθνών αγορών δεν μπορεί να συνεχιστεί μέσα στα πλαίσια ακόμη κι αυτού του σαθρού κοινοβουλευτισμού που υπάρχει σήμερα. Η επικείμενη επίσημη πτώχευση της χώρας έχει ως πολιτική προϋπόθεση την μετάβαση σ’ ένα καθεστώς περιορισμένης κυριαρχίας και περιορισμένου κοινοβουλευτισμού, όπου οι δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού θα βρίσκονται υπό την αίρεση ανώτερων, «εθνικών» και άλλων σκοπιμοτήτων, που θα καθορίζουν αποκλειστικά οι κυβερνώντες και οι διεθνείς επιτηρητές της Ελλάδας.

Αυτό ήταν εν ολίγοις το πολιτικό πρόγραμμα που διατύπωσε ο κ. Αλέκος Παπαδόπουλος μιλώντας στο ΕΛΙΑΜΕΠ την περασμένη Τρίτη 23/11. Ένα πολιτικό πρόγραμμα που χαροποίησε ιδιαίτερα τα μεγάλα συγκροτήματα του Τύπου, τα μεγάλα συμφέροντα που συνωστίζονται γύρω από την εφαρμογή της επιβαλλόμενης πολιτικής, αλλά και τον λεγόμενο «εξωτερικό παράγοντα». Ο κ. Α. Παπαδόπουλος που η ελληνική κοινωνία και πολιτική τον γνώρισε από την καλή και την ανάποδη επί των κυβερνήσεων Σημίτη, ανήκει σε εκείνη την περίεργη κάστα των πολιτικών που διακρίνονται για την απάθεια και την απέχθειά τους απέναντι σε κάθε έννοια λαϊκού συμφέροντος. Αποτέλεσε και αποτελεί ένα από τα πλέον τυπικά είδη πολιτικών διαχειριστών της εξουσίας που οδήγησαν στη σημερινή χρεοκοπία. Και σαν να μην έφταναν όλα όσα έχει προσφέρει στην καταβαράθρωση αυτού του τόπου, τώρα στα στερνά του φιλοδοξεί να παίξει το ρόλο ενός νέου Παπαδόπουλου. Όχι σε μια δευτεροκλασάτη χούντα των συνταγματαρχών, όπως ο συνονόματός του της επάρατης επταετίας, αλλά σε μια σύγχρονη μεταμοντέρνα αλλά εξίσου αδίστακτη δικτατορία υπέρ των διεθνών αγορών, τραπεζιτών και κερδοσκόπων που έχουν θέσει τη χώρα και το λαός της υπό καθεστώς πτώχευσης.

Όπως κάθε ανάλογο πολιτικό πρόγραμμα που από τον 19ο αιώνα επαγγέλλεται ούτε λίγο, ούτε πολύ την κατάλυση ακόμη και της τυπικής δημοκρατίας, έτσι και το πρόγραμμα του νέου Παπαδόπουλου έχει δυο κύριες αφετηρίες: αφενός την κυνική περιγραφή της υπάρχουσας κατάστασης και αφετέρου την αναγωγή των πάντων στο φαύλο πολιτικό καθεστώς που πρέπει να αλλάξει άρδην. Στην ομιλία του κ. Παπαδόπουλου υπήρχε και ένα επιπλέον στοιχείο, το κατεπείγον του όλου πράγματος: «Το 2011 θα είναι μια ιδιαιτέρως αποκαλυπτική χρονιά. Θα διαμορφωθούν νέες πραγματικότητες στο πολιτικό, στο κοινωνικό και στο οικονομικό πεδίο.» Έτσι άρχισε την ομιλία του.
Τι ανησυχεί τον νέο Παπαδόπουλο; Μήπως η μαζική εξαθλίωση του εργαζόμενου λαού; Μήπως η απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας; Μήπως το καθεστώς της απόλυτης κυβερνητικής αυθαιρεσίας που έφερε το μνημόνιο; Τίποτε από όλα αυτά. «Το 2011 θα διαφανεί η αδυναμία του πολιτικού συστήματος, εκ κατασκευής λαϊκιστικού, φοβικού και εξουσιαστικού, να χαράξει γραμμές στρατηγικού βάθους για την ανόρθωση της οικονομίας. Τ’ αδιέξοδα και η συνειδητοποίηση ότι η οικονομία είναι “σε αργό θάνατο” θα καταδείξουν την χαμηλή πολιτική διαχείριση της χώρας απ’ όλο το πολιτικό σύστημα.» Και για να μην αφήσει κανένα ίχνος παρεξήγησης συνεχίζει: «Εκτιμώ ότι κάτω από το φοβικό σύνδρομο της απώλειας επιρροής και δύναμης στο εκλογικό σώμα, θ’ αρχίσει να ομιλεί και να καθοδηγεί και πάλι τη χώρα η εκπαιδευμένη πλέον φύση αυτού του λαϊκισμού. Ήδη έχουμε τα πρώτα σημάδια, όπως η συζήτηση για αναθεώρηση του μνημονίου, η χαλάρωση της δημοσιονομικής προσαρμογής κλπ.» Με άλλα λόγια ο νέος Παπαδόπουλος τρέμει μην τυχόν και η δοτή κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, κάτω από την πίεση του περίφημου πολιτικού κόστους, δηλαδή της λαϊκής κατακραυγής, αρχίσει και χαλαρώνει στην άσκηση της έξωθεν διατεταγμένης πολιτικής της. Αυτός είναι ο μεγάλος καημός του νέου Παπαδόπουλου.
«Φαίνεται ότι εξαντλούνται τα ψυχικά αποθέματα της πολιτικής ελίτ της χώρας και των πέριξ αυτής δυνάμεων επιρροής. Σε λίγο θ’ αδυνατούν πλήρως να υποστηρίξουν σταθερά και με συνέπεια το επιβληθέν από τον διεθνή οικονομικό έλεγχο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και να συγκροτήσουν ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης.
Φοβάμαι δηλαδή ότι εκπνέουν οι ψυχικές αντοχές και ότι το ψυχολογικό φορτίο υποστήριξης ρεαλιστικών πολιτικών από τις ιθύνουσες δυνάμεις της χώρας έχει φτάσει στα όριά του.
Να γνωρίζουν πάντως εκείνοι που καλλιεργούν αφελώς την ιδέα της δημοσιονομικής χαλάρωσης και προσαρμογής σε βάθος χρόνου ότι ακόμα κι αν το ανεχόταν η τρόικα, οι αγορές θα αντιδρούσαν βίαια.»
Το βασικό πρόβλημα για τον νέο Παπαδόπουλο είναι η αδυναμία της «πολιτικής ελίτ» να αντέξει την πίεση της κοινωνίας και το βάρος των αντιδράσεων, της οργής και της μαζικής δυσαρέσκειας. Γι’ αυτό και προειδοποιεί ανοιχτά τους συναδέλφους του ότι «ακόμα κι αν το ανεχόταν η τρόικα, οι αγορές θα αντιδρούσαν βίαια.» Με τον τρόπο αυτό ξεκαθάρισε στο όνομα ποιων συμφερόντων μιλά και για ποιους δουλεύει.
Όπως σε όλα τα πολιτικά διαγγέλματα επίδοξων δικτατόρων, έτσι και στην περίπτωση του νέου Παπαδόπουλου, την κύρια ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση έχει – ποιος άλλος; – η ίδια η κοινωνία: «Η κοινωνία μας είναι έντονα μικροαστικοποιημένη στην συντριπτική της πλειοψηφία, κατακερματισμένη και με καταργημένες τις ιεραρχίες της, με σχολάζουσες έως και ανύπαρκτες τις πρωτοπόρες εκείνες μειοψηφίες που θ’ άνοιγαν τους καινούριους δρόμους και χωρίς κινητήριες εσωτερικές δυνάμεις. Είναι έτοιμη η κοινωνία μας σήμερα να παραδοθεί στον ανεξέλεγκτο μικροαστικό λαϊκισμό, που αντιδρά ως άθροισμα ατομικών συμπεριφορών και όχι ως συντεταγμένη κοινωνική δύναμη.»
Η θεωρία του κοινωνικού κατακερματισμού, που ο νέος Παπαδόπουλος ονομάζει «μικροαστικοποιημένη κοινωνία», ήταν το αγαπημένου μοτίβο του ιταλικού φασισμού κατά την άνοδό του στη δεκαετία του ’20, που δανείστηκε από τους παλιούς εκπροσώπους της μεσαιωνικής απολυταρχίας. Έτσι ήξεραν πάντα να διαβάζουν οι σκοταδιστές και οι αντιδραστικοί την κατάσταση της κοινωνίας: οι αντιθέσεις που την διέπουν, οι εντάσεις, οι συγκρούσεις, οι αντιπαραθέσεις ήταν ανέκαθεν για όλους αυτούς η πηγή του κακού. Δεν είχαν αντικειμενική βάση στην ίδια την ταξική διάρθρωση της κοινωνίας, στην καταπίεση και την εκμετάλλευση των πλατιών εργατικών στρωμάτων, αλλά ήταν προϊόν εξατομικευμένων συμφερόντων, δημαγωγικών πρακτικών και κακόβουλων επιλογών που δεν επέτρεπαν στην κοινωνία να αποτελέσει «συντεταγμένη δύναμη», όπως λέει κι ο νέος Παπαδόπουλος. Επομένως η δημοκρατία, ιδιαίτερα εκείνη που θεμελιώνεται στη λαϊκή κυριαρχία, ήταν ανέκαθεν ένα άκρως επικίνδυνο πολίτευμα γιατί έφερνε στο φως, στην επιφάνεια, με τον πιο ανοιχτό και ξεκάθαρο τρόπο αυτές τις κοινωνικές αντιθέσεις ώστε μέσα από τη διαπάλη τους να δοθεί λύση. Αντίθετα όσοι ανέκαθεν έτρεμαν την κοινωνία και τις συγκρούσεις που αναπαράγει λόγω της ταξικής της φύσης, είχαν έτοιμο το φάρμακο: παλιά την απολυταρχία του μονάρχη ως μετουσίωση της «ενότητας» και της «συνοχής», ενώ αργότερα την απολυταρχία της πολιτικής δικτατορίας.
Αυτός είναι ο λόγος που ο νέος Παπαδόπουλος ανησυχεί τόσο για τις «καταργημένες ιεραρχίες» της κοινωνίας και μιλά για «ανύπαρκτες τις πρωτοπόρες εκείνες μειοψηφίες», που τα παλιά χρόνια ονομάζονταν φύρερ και με τον βούρδουλα ήξεραν πώς να πειθαρχούν τις «μικροαστικοποιημένες κοινωνίες». Σε μια Ελλάδα που μετά από 36 συναπτά έτη μεταπολίτευσης ο λαός της δεν έχει ακόμη κατακτήσει τη δημοκρατία και στη θέση της βιώνει την εκάστοτε κυβερνητική απολυταρχία με κοινοβουλευτικό μανδύα, οι αναφορές για κοινωνικές ιεραρχίες και πρωτοπόρες μειοψηφίες πρέπει να μας ανησυχήσουν σοβαρά και να ξυπνήσουν τα κοιμισμένα δημοκρατικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.
Κι όπως πάντα βασικός μοχλός για την φασίζουσα ανάγνωση του προβλήματος είναι η κυνική ομολογία της αλήθειας: «Στο λαό μέχρι σήμερα δεν καλλιεργήθηκε η εθνική αυτογνωσία. Δεν του έχουν μιλήσει ακόμη για τη δεινή θέση της χώρας και την προοπτική της. Επέλεξε, παραδείγματος χάριν, ο λαϊκισμός που καταδυναστεύει τη χώρα δεκαετίες να του αποκρύψει την φοβερή αλήθεια ότι τελούμε υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Αντίθετα, του μιλάνε και διαπληκτίζονται για ένα κάποιο “χαρτί”, το “μνημόνιο”, θέλοντας συνειδητά κάτω από το βάρος συνολικών ενοχών τους να ελαχιστοποιήσουν ή να ξορκίσουν ότι ο διεθνής οικονομικός έλεγχος έχει ήδη επιβληθεί από τον περασμένο Μάιο.
Και το λαϊκίστικο πνεύμα δε σταματά μάλιστα εδώ. Παρουσιάζει τον διεθνή οικονομικό έλεγχο ως μια συνήθη απλή επιτήρηση ρουτίνας, η οποία μάλιστα θα αρθεί πολύ σύντομα.
Και αυτά τα λένε όλα τα κόμματα, ισχυριζόμενα μάλιστα ότι έχουν δήθεν έτοιμες λύσεις για να εξέλθουμε από την κρίση και να επανέλθουμε στην προτέρα κατάσταση. Δεν επιτρέπουν δηλαδή στο λαό να κατανοήσει το βάθος του προβλήματος, αφήνοντάς τον να πιστεύει απλώς ότι «κάτι κακό συμβαίνει, γι’ αυτό κάνε υπομονή, μπόρα είναι θα περάσει».
Ένα ψεύδος που επίσης καλλιεργείται στο λαό είναι αν η χώρα μας θα χρεοκοπήσει ή όχι. Αρνείται ο παραπλανητικός λαϊκισμός ν’ αποδεχθεί ότι τέτοιο δίλημμα ουσιαστικά δεν υπάρχει, γιατί η χώρα ήδη τελεί “υπό χρεοστάσιο” από τον περασμένο Μάιο, όταν οι διεθνείς κεφαλαιαγορές αρνήθηκαν να μας χρηματοδοτήσουν με συνέπεια να επέμβει ένας πολυμερής διεθνής οικονομικός έλεγχος και να μας χορηγήσει ένα διακρατικό δάνειο προκειμένου να εξοφλήσουμε τους δανειστές μας. Το δίλημμα αντίθετα είναι αν θα καταρρεύσουμε πλήρως ή όχι, και αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από τις εθνικών διαστάσεων αποφάσεις που θα λάβουμε.»
Προσέξτε τη λογική του νέου Παπαδόπουλου. Δεν έχει καμμιά σημασία πώς φτάσαμε ως εδώ. Ποιος μας έφτασε εδώ; Ποιος ευθύνεται για την σημερινή κατάντια και την υπαγωγή στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο; Για όλα αυτά δεν φταίνε οι κυρίαρχες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις που αδιαφορώντας για την κατάσταση του λαού και της χώρας κυριολεκτικά λεηλάτησαν κράτος, οικονομία και κοινωνία. Όχι βέβαια. Αυτό που έχει σημασία για τον νέο Παπαδόπουλο είναι το πώς θα υπερασπιστεί με τον καλύτερο τρόπο το σημερινό καθεστώς της χρεοκοπίας και του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου. Κι έτσι η απάντηση που έρχεται να δώσει στην επιχείρηση αποπροσανατολισμού από μεριάς της κυβέρνησης δεν είναι το πώς θα γλυτώσει η χώρα και ο λαός από αυτή την κατάσταση, αλλά το πώς θα υποταχτεί σ’ αυτήν αδιαμαρτύρητα και χωρίς αυταπάτες. Ας τελειώνουμε με τις αυταπάτες και τα κατά συνθήκη ψέματα της κυβέρνησης, η χώρα τελεί υπό καθεστώς χρεοκοπίας και Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο όχι προσωρινά, αλλά επ’ αόριστο. Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια που έρχεται να υπηρετήσει ο νέος Παπαδόπουλος. Αυτή είναι η «εθνική αυτογνωσία» που θέλει να φέρει ο πολιτικός λόγος του, η «εθνική αυτογνωσία» του πιο άθλιου καθεστώτος υποτέλειας που έχει γνωρίσει στην ιστορία της η Ελλάδα, της υποδούλωσης του λαού της και μετατροπής της χώρας σε αποικία του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου.
Γι’ αυτό και ο νέος Παπαδόπουλος μπορεί να μιλά με την ειλικρίνεια που λείπει από την κυβέρνηση: «Το 2011 προβλέπω ότι θα είναι μια εφιαλτική χρονιά. Θα καταπέσουν μύθοι και λεοντές. Οι επικοινωνιακές τεχνικές δεν θα φτάνουν πια να συγκαλύψουν δισταγμούς, φοβίες και αμηχανίες. Θα φανεί με τον πλέον αποκαλυπτικό τρόπο ότι η χώρα βιώνει, πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, τον θανατηφόρο συνδυασμό υψηλού κόστους δανεισμού και ύφεσης.» Όμως πρόκειται για την ειλικρίνεια του δωσίλογου, για τον κυνισμό του απατεώνα, για την αλαζονεία και το θράσος του επίδοξου δικτάτορα. Δεν του καίγεται καρφί για το τι θα υποστεί ο λαός και η χώρα, αυτό που τον νοιάζει είναι να προωθηθούν με τρόπο ξεκάθαρο, ευθύ και σίγουρο οι επιταγές εκποίησης της δημόσιας περιουσίας υπέρ των διεθνών τοκογλύφων.
«Συνεπώς, η αποκλιμάκωση του ελλείμματος της χώρας τα επόμενα χρόνια κάτω από τις σημερινές συνθήκες διαχείρισης της οικονομίας είναι ανέφικτη. Για να το πετύχουμε πρέπει να καλυφθούν μεγάλα κομμάτια πληρωμής τόκων. Και για να γίνει αυτό πρέπει να διασφαλίσουμε μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα, δηλαδή πολύ περισσότερα έσοδα από τις δαπάνες. Επειδή όμως, λόγω ύφεσης, δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε έσοδα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το ν’ απαλλαγεί η ελληνική οικονομία από μεγάλα τμήματα του δημόσιου τομέα και κρατικές δραστηριότητες που την επιβαρύνουν.»
Το μεγάλο φαγοπότι έχει ξεκινήσει και ο νέος Παπαδόπουλος βιάζεται να εξασφαλίσει ότι όλα μα όλα θα βγουν στο σφυρί. «Σύμφωνα με μελέτες, το 30% περίπου του σημερινού κράτους είναι περιττό. Γι’ αυτό πέρα από τις καθολικές αποκρατικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων προτείνω όλως ενδεικτικά την άμεση κατάργηση τμημάτων πανεπιστημίων και ΤΕΙ, δημοτικών επιχειρήσεων, ατροφικών νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, άεργων διπλωματικών αντιπροσωπειών, στρατοπέδων, συγχώνευση μητροπόλεων, κατάργηση απολιθωμένων κρατικών υπηρεσιών, αποκεντρωμένων υπηρεσιών και γενικών γραμματειών διαφόρων υπουργείων. Περιορισμό του μεγάλου αριθμού στρατηγών, ναυάρχων, πτεράρχων και ταξιάρχων των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, περιορισμό του πολυάριθμου διδακτικού προσωπικού με αύξηση των ωρών διδασκαλίας, δραστική περικοπή κατά 70% τουλάχιστον των πολυάριθμων Γενικών Διευθυντών και Διευθυντών υπουργείων και οργανισμών, δραστική μείωση του μεγάλου αριθμού των αντιπροέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων και τέλος εξορθολογισμό ή κατάργηση και άλλων πολυάριθμων αφανών δημοσίων καταλυμάτων, τα οποία περιθάλπουν χρόνια τώρα τον κρατικό ανορθολογισμό.»
Δεν γνωρίζουμε που βρήκε ο εν λόγω κύριος τις «μελέτες» που δήθεν αποδεικνύουν ότι το 30% του δημόσιου τομέα είναι περιττό. Μάλλον εκεί απ’ όπου αντιγράφει και το πολιτικό του πρόγραμμα. Όπως και να έχει το μέγεθος και το εύρος της ιδιωτικοποίησης που περιγράφει ξεπερνά κάθε προηγούμενο Θατσερισμού και Ριγκανισμού. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης που θα συναντήσει κανείς μόνο στις «μπανανίες» της Λατινικής Αμερικής, όπως π.χ. στη Χιλή του Πινοσέτ, ή στις ισοπεδωμένες χώρες από το ΔΝΤ της Αφρικής. Στην ουσία πρόκειται για την ανοιχτή μετατροπή του κράτους σε επιχειρηματικό εργαλείο της οικονομικής ολιγαρχίας, το οποίο απέναντι στην κοινωνία ξέρει μόνο πώς να λειτουργεί κατασταλτικά και φοροεισπρακτικά. Κάθε έννοια κοινωνικού και δημόσιου αγαθού παραδίδεται στην ασυδοσία της αγοράς.
«Όλα θα κριθούν το 2011. Τότε θα φανεί αν θα επιβεβαιωθεί ο φόβος του μακροχρόνιου οικονομικού παγετώνα, που είναι το πιθανότερο ότι θα επικαθήσει επί της χώρας. Και εξηγούμαι: είναι σχετικά εύκολο για παράδειγμα να απομειώσεις το έλλειμμά σου από το 15,4% στο 10,4% το 2010, γιατί εκεί θα πάει απολογιστικά. Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Για να το πας από το 10,4% στο 7,4% την επόμενη χρονιά και πολύ περισσότερο όσο πηγαίνεις προς τον πυρήνα, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα αν όχι αδύνατα. Και αν η οικονομία σου είναι σε ύφεση, είναι ακόμα δυσκολότερα. Αν, ακόμη χειρότερα, οι μεταρρυθμίσεις που θα κάνεις είναι περιορισμένης και ήπιας μορφής, τότε είναι απολύτως βέβαιο ότι ούτε σε θετικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα οδηγηθείς, ούτε κι από την ύφεση θα εξέλθεις, ούτε ανάπτυξη θα οικοδομήσεις. Ακριβώς εκεί κρύβεται ο μεγάλος κίνδυνος να σχηματιστεί ο γνωστός παγετώνας της οικονομίας, που θα καθηλώσει τη χώρα στην οικονομική ακινησία και το λαό στη φτώχεια για πάρα πολλά χρόνια. Γι’ αυτό η θέση μου είναι, αν θέλουμε πραγματικά να θέσουμε τη χώρα μας σε αναπτυξιακή τροχιά, να προχωρήσουμε τώρα σ’ επώδυνες περικοπές τεράστιας έκτασης και βάθους στον δημόσιο τομέα, αλλά και σε εξορθολογισμό των δομών και του προσανατολισμού του, τομές που απαιτούν σκληρές συγκρούσεις με συντεχνιακά κατεστημένα και οργανωμένα συμφέροντα. Μόνο μέσα από την ήττα του παραπολιτικού αυτού κατεστημένου μπορούν να δημιουργηθούν νέες προϋποθέσεις οικονομικής ανάπτυξης. Μόνο έτσι θ’ απελευθερωθούν οι εσωτερικές δυνάμεις για ενδογενή ανάπτυξη σ’ όλους τους τομείς. Μόνο έτσι θα γίνουμε ξανά ελκυστικοί στις ξένες επενδύσεις.»
Είναι χαρακτηριστικό ότι η αγορά και οι κυρίαρχες δυνάμεις της δεν φέρουν υπάρχουν πουθενά. Σαν να μην ελέγχεται η αγορά από τραστ, καρτέλ και ιδιωτικά μονοπώλια. Σαν μην έχουν οδηγήσει στην παραγωγική αποσάθρωση οι πολιτικές των ανοιχτών και ελεύθερων αγορών που εφαρμόστηκαν τόσα χρόνια. Σαν να μην υπάρχει ένα προκλητικό καθεστώς ιδιαίτερων φορολογικών και άλλων προνομίων για τις πολυεθνικές και τους ντόπιους μεταπράτες τους. Σαν να μην έχει μετατραπεί η Ελλάδα σε παράδεισο αγυρτείας και απάτης μέσα από την χρηματιστική αγορά. Σαν να μην έχουμε ένα κράτος έρμαιο των Siemens, των μεγαλοεργολάβων, των ποικίλων επενδυτών και επιχειρηματικών συμφερόντων που συνυφαίνονται κάθε φορά με την εκάστοτε κυβέρνηση. Για όλα αυτά δεν έχει να πει τίποτε ο νέος Παπαδόπουλος. Πρώτα και κύρια γιατί όλες αυτές τις καταστάσεις τις υπηρέτησε και τις υπηρετεί πιστά. Μιλά εκ μέρους των πιο ασύδοτων και κερδοσκοπικών συμφερόντων της αγοράς που ξέρουν πολύ καλά ότι η πολιτική της «δημοσιονομικής προσαρμογής» του μνημονίου έχει αποτύχει. Γι’ αυτό και απαιτούν να επιταχυνθεί το ξεπούλημα χωρίς προφάσεις και αναστολές.
Ο μόνος κίνδυνος που αναγνωρίζει είναι τα γνωστά «συντεχνιακά κατεστημένα και οργανωμένα συμφέροντα», που όπως πάντα πρόκειται για τις διάφορες κατηγορίες των εργαζομένων στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Άλλωστε όπως είναι γνωστό από την εποχή του φασισμού, η κοινωνία απαρτίζεται από συντεχνίες που μόνο η σιδερένια πυγμή του κράτους μπορεί να επιβάλει την «εθνική αυτογνωσία», την οποία πρεσβεύει και ο νέος Παπαδόπουλος.
Και για να μην έχουμε καμιά αυταπάτη περί τίνος πρόκειται ο εν λόγω κύριος μας το ξεκαθαρίζει:
«Μια στρατηγική βάθους πρέπει να την εγγυώνται ορισμένες αρχές που πρέπει να τηρούνται απαραιτήτως:
α) Η χώρα πρέπει ν’ αποκτήσει εθνικό προσανατολισμό. Αρκετά τυραννιέται χρόνια τώρα με τη διαμάχη των δυνάμεων της “καθ’ ημάς ανατολής”, με τις δυνάμεις εκείνες που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και στη λειτουργία της ως σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους. Δυστυχώς, αυτά τα δύο ρεύματα δεν συναντήθηκαν ποτέ ούτε τ’ άφησαν ώστε να κάνουν έστω και μια μείξη ελληνικής ιδιοτυπίας.
β) Επειδή στόχος είναι η διάσωση της χώρας, δεν ισχύουν τα διάφορα “δεν”, τα όρια, οι “κόκκινες γραμμές” και κάθε είδους αυτοδεσμεύσεις, οι οποίες μάλιστα πολλάκις αναιρούνται από τον Διεθνή Έλεγχο, προσθέτοντας αναξιοπιστία. Η λήψη των πολιτικών αποφάσεων θα πρέπει να είναι χωρίς φραγμούς και ιδεοληπτικές αυτοδεσμεύσεις.
γ) Οι περιστάσεις απαιτούν “μεταρρυθμίσεις-σοκ”. Συθέμελες αλλαγές σε όλα τα πεδία της δημόσιας ζωής της χώρας.»
Εδώ έχουμε ένα ιδιαίτερο ιδεολογικοπολιτικό μίγμα της παλιάς εθνικοφροσύνης που ήθελε πάντα τον «εθνικό προσανατολισμό» της χώρας ταυτισμένο με τα κυρίαρχα συμφέροντα του εκάστοτε καθεστώτος ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και υποτέλειας, μέσα από την οπτική της σημερινής ισοπέδωσης της χώρας και του λαού της για να μετατραπεί σε «σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος». Αυτό αποκαλείται «διάσωση της χώρας». Διάσωση από ποιόν; Μα φυσικά από τις συντεχνίες, δηλαδή τον εργαζόμενο λαό. Για μια ακόμη φορά, εσωτερικός είναι ο εχθρός και γι’ αυτό «η λήψη των πολιτικών αποφάσεων θα πρέπει να είναι χωρίς φραγμούς και ιδεοληπτικές αυτοδεσμεύσεις.» Ο λαός μπορεί να κάνει μόνο ένα πράγμα: να υποταχτεί στην μοίρα του και να μην ζητά δεσμεύσεις, όρια και κόκκινες γραμμές από ένα πολιτικό σύστημα που οφείλει να αναγνωρίζει και να υπηρετεί μόνο ένα αφεντικό, το Διεθνή Έλεγχο.
Γι’ αυτό και ετοιμαστείτε για «μεταρρυθμίσεις-σοκ». Δεν είναι τυχαίο που και ο νέος Παπαδόπουλος χρησιμοποιεί τον ίδιο σχεδόν όρο με τον ΣΕΒ που στο υπόμνημά του στις 17/11 ζητά κι αυτός «μέτρα-σοκ». Ούτε βέβαια είναι σύμπτωση το γεγονός ότι με το ίδιο πνεύμα μίλησε και στην ιδρυτική της Δημοκρατικής Συμμαχίας στις 21/11 και η κ. Μπακογιάννη. Η σύγχρονη νεοσυντηρητική ακροδεξιά οργανώνεται για να στηρίξει την εκτροπή που έχει ανάγκη το πολιτικό σύστημα για περάσει η επίσημη πτώχευση και εκποίηση της χώρας.
Με ποιον τρόπο θα πρέπει να επιβληθεί αυτή η εκτροπή; Ο νέος Παπαδόπουλος έχει τη δική του απάντηση:
«Θα ζήσουμε για πολλά χρόνια υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο. Δεν πρέπει η χώρα ν’ αφεθεί να σέρνεται και ο λαός να βαυκαλίζεται με αυταπάτες και ψεύδη που του καλλιεργούν καθημερινά οι κατεστημένοι της χώρας.
Οι περιστάσεις απαιτούν έναν άλλο τύπο και κυρίως ένα άλλο πνεύμα διακυβέρνησης. Κατά καιρούς έχει γίνει συζήτηση για οικουμενικά σχήματα και κυβερνήσεις τεχνοκρατών. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τέτοιες λύσεις εντός των σημερινών τειχών. Το πολιτικό σύστημα χρειάζεται το ίδιο έναν ισχυρό κλονισμό πριν επιχειρήσει αξιόπιστα να καθοδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση.
Προτείνω μέσα στο 2011 η Βουλή να εγκρίνει τη συγκρότηση μιας ανεξάρτητης επιτροπής κύρους, η οποία θα συντάξει ένα θαρραλέο και ριζοσπαστικό “πενταετές πρόγραμμα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης”, στην ουσία δηλ. ένα σχέδιο αναγέννησης, που θα οδηγήσει τη χώρα συντεταγμένα, πειθαρχημένα και χρονοστοχευμένα στην έξοδο από την κρίση. Το σχέδιο αυτό θα πρέπει να κριθεί από το λαό με εκλογές – το ξαναλέω μ’ ΕΚΛΟΓΕΣ - . Τις εκλογές αυτές βέβαια δεν τις εννοώ και δεν τις προτείνω σε καμιά περίπτωση ως ένα από τα συνήθη πολιτικά παίγνια και καμώματα του συστήματος αλλά εκλογές με “ανοικτά τα βιβλία”, για να επιτευχθεί εθνική συμφωνία με βάση αυτό το πενταετές πρόγραμμα, που υπερβαίνει κόμματα και εκλογικές περιόδους. Θα ενσωματώνει τα μέτρα του μνημονίου και θα κινείται πέραν αυτού. Για ν’ αναλάβουν όλοι την ευθύνη τους για το μέλλον της χώρας, και πολύ περισσότερο ο λαός.
Μόνο με αυτή την προϋπόθεση μπορεί να επιτευχθεί εθνικό consensus. Μόνο έτσι μπορούν να ληφθούν αποφάσεις εθνικών διαστάσεων. Μόνο έτσι δεν θα κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας με ψευτοσυναινέσεις, ημίμετρα και αλυσιτελείς δήθεν μεταρρυθμίσεις. Μόνο έτσι μπορούν να διασφαλιστούν κοινωνικές συμμαχίες και ισχυρές πολιτικές νομιμοποιήσεις.»
Αυτό που προτείνει ο νέος Παπαδόπουλος είναι μια επιχείρηση κατάλυσης του κοινοβουλευτισμού μέσα από εκλογές και διακομματική πολιτική συναίνεση. Στην ουσία προτείνει εκλογές για να καταργηθούν οι εκλογές, για να νομιμοποιηθεί η βίαιη κατάλυση κάθε διαμαρτυρίας, διαφωνίας και έμπρακτης αμφισβήτησης. Ο λαός θα κληθεί στις εκλογές για να του επιβληθεί μια «εθνική συμφωνία», που για τουλάχιστον μια πενταετία δεν θα έχει ούτε καν το τυπικό δικαίωμα να αμφισβητήσει, πολύ περισσότερο να αλλάξει ή να ανατρέψει. Η πρότασή του μοιάζει σε πολλά με την προετοιμασία για την επιβολή της 4ης Αυγούστου. Μόνο που σήμερα η πολιτική συναίνεση που χρειάζεται για να φέρει τους νέους Μεταξάδες στην εξουσία δεν έχει ανάγκη τον βασιλιά, όπως τότε, γιατί έχει ήδη το Διεθνή Έλεγχο εν δράσει.
Δεν γνωρίζουμε αν ο ίδιος ο κ. Α. Παπαδόπουλος θα κληθεί να εφαρμόσει αυτά που προτείνει. Το σίγουρο είναι ότι η δημοκρατία στη χώρα τεθεί και τυπικά υπό αίρεση ήδη από την εποχή του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης. Όποιος αρνείται να αντιληφθεί τον καθ’ όλα υπαρκτό κίνδυνο τότε, αν δεν είναι συνένοχος, τότε είναι άξιος της τύχης του.
26/11/2010
Δημήτρης Καζάκης

Σαμαράς: Μεταβατική κυβέρνηση και εκλογές

2011-11-03T17:04:00.001+02:00

ΒΓΗΚΕ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΤΕΙ Η ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΜΕΤΑ ΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ.ΔΗΛΑΔΗ ΚΥΡΙΟΙ ΠΟΥΛΑΤΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΑΤΕ ΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ,ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΤΑΧΑ ΜΟΥ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ,ΠΕΦΤΟΥΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ.

O "πατριώτης" Σαμαράς θα ψηφίσει τελικά τη δανειακη σύμβαση, όλη η φαρσοκωμωδία πέχτηκε για να οδηγηθούμε σε αυτό. Η χώρα θα δεσμευτεί και θα ξεπουληθεί με αυτή τη συμφωνία και οι εκλογές δεν θα έχουν καμία αξία. Αφιερωμένο σε όλους τους χαζοπροοδευτικούς που λέγαν ότι οι εκλογές είναι η λύση

Ο Αντώνης Σαμαράς ζήτησε σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης (αυτή είναι διαφορετική κυβέρνηση από την «εθνικής σωτηρίας» που προτείνει το ΠΑΣΟΚ και τα δεκανίκια του;), η οποία θα αναλάβει να επικυρώσει τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, θα εξασφαλίσει την 6η δόση, και στη συνέχεια θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.

Η πλήρης δήλωση του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αναφέρει:

«Η Νέα Δημοκρατία είναι το κατ’ εξοχήν Ευρωπαϊκό Κόμμα της Ελλάδας.
Ήταν, είναι και παραμένει ο εγγυητής της Ευρωπαϊκής μας πορείας και βεβαίως της παραμονής μας στο ευρώ.

Από την πρώτη στιγμή εκφράσαμε την απαίτηση να ματαιωθεί το δημοψήφισμα. Και ζητάμε από τον κ. Παπανδρέου δημόσια να το αποσύρει αμέσως.

Οι δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ωρών έδειξαν ότι είχαμε απόλυτα δίκιο. Το δημοψήφισμα ξεκίνησε ως απόπειρα εκβιασμού του ελληνικού λαού και κατέληξε σε μοχλό αμφισβήτησης της Ελληνικής ένταξης στο ευρώ και στην Ευρώπη. Ενώ τέθηκε σε αμφισβήτηση και η έκτη δόση που ήταν ως προχθές «δεδομένη». Και βρέθηκε ξανά στον αέρα η νέα δανειακή σύμβαση που συμφωνήθηκε στην Ευρώπη στις 27 Οκτωβρίου.

Υπό το βάρος αυτών των δραματικών εξελίξεων προέκυψε ανοικτή κρίση ακυβερνησίας και η χώρα πρέπει άμεσα να επανέλθει στην ομαλότητα.
Επαναλαμβάνω αυτό που έχω, ήδη, δηλώσει δύο φορές μέχρι τώρα: Εδώ που έφτασαν τα πράγματα με την πολιτική της κυβέρνησης, η νέα δανειακή σύμβαση έχει γίνει αναπόφευκτη. Και πρέπει να διασφαλιστεί.

Προφανώς, διατηρούμε τις διαφωνίες μας με τα μέτρα πολιτικής που σήμερα εφαρμόζονται. Δεν διαφωνούμε, όμως, με τους στόχους της σύγκλισης, όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές, αλλά με το μίγμα της πολιτικής που μας έχει, άλλωστε, οδηγήσει μακριά από τους στόχους αυτούς.

Ζητώ το σχηματισμό προσωρινής μεταβατικής κυβέρνησης με αποκλειστική αρμοδιότητα την άμεση διεξαγωγή εκλογών. Και την επικύρωση της δανειακής σύμβασης από την παρούσα Βουλή.

Γιατί η νέα δανειακή σύμβαση πρέπει να πάψει να αποτελεί «εκκρεμότητα» για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη. Και η έκτη δόση πρέπει να ξεμπλοκάρει το ταχύτερο, ώστε οι εκλογές να γίνουν υπό συνθήκες ομαλές. Και να εκφραστεί έτσι ελεύθερα το φρόνημά του λαού μας.

Η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές θα ενώσει το λαό, αλλά και τον Ελληνισμό – εντός και κι εκτός Ελλάδας – για να βγει η πατρίδα μας από την κρίση. Αυτό το εγγυώμαι προσωπικά. Και να μου έχετε εμπιστοσύνη!

Το αίτημα για άμεση διεξαγωγή εκλογών είναι αδιαπραγμάτευτο από την πλευρά μας, αλλά και από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Ο λαός πρέπει να αισθανθεί ξανά ασφαλής στον τόπο του, σταθερά μέλος της Ευρώπης και υπεύθυνος για την τύχη του.

Η Νέα Δημοκρατία είναι εγγύηση και για την ασφάλεια και για την ευρωπαϊκή μας θέση, για την παραμονή μας στο ευρώ και για την ελεύθερη έκφραση της θέλησης του ελληνικού λαού».

Το δημοψήφισμα συνιστά μια εξαιρετική ευκαιρί για τον λαό

2011-11-01T15:08:00.002+02:00

Ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά με τα ερωτήματα που τέθηκαν:

Η κυβέρνηση ήδη τελεί υπό προθεσμία. Άρα επιδιώκει να παρατείνει την ζωή της για μερικούς μήνες (έως τον Γενάρη, που υποτίθεται ότι θα γίνει το δημοψήφισμα) ελπίζοντας ότι έως τότε θα έχουν ησυχάσει τα πράγματα, ή τέλος πάντων θα έχουν αρχίσει να λειτουργούν οι "διαρθρωτικές αλλαγές". Ο κόσμος θα πιστέψει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε και θα λουφάξει. Κάπως έτσι φαίνεται να σκέφτεται η κυβέρνηση. Κατά τη γνώμη μου πέφτει έξω, αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση αναφέρθηκε σε δημοψήφισμα, δεν σημαίνει ότι θα το κάνει κιόλας. Όπως είπα πρόκειται για μπλόφα. Ούτε η ίδια θέλει να το κάνει, απλά επιδιώκει παράταση ζωής. Όμως προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για τον λαό και το κίνημά του να πιέσει για να οδηγηθούμε το ταχύτερο δυνατό σε δημοψήφισμα με σκοπό να εκφραστεί η πόλωση που ήδη υπάρχει ανάμεσα στην κοινωνία και την κυρίαρχη πολιτική. Αν μετατραπεί σε κεντρική πολιτική διεκδίκηση του λαϊκού κινήματος τώρα θα επιτρέψει επίσης να ενισχυθούν τα κινήματα αντίστασης και στάσης πληρωμών προς το κράτος που υπάρχουν και μέσα στον λαό. Κι αυτό είναι που δεν θέλουν όλες οι πολιτικές ηγεσίες δεξιάς και αριστεράς, οι οποίες επιθυμούν διακαώς εκλογές εκτόνωσης του λαϊκού αισθήματος και της λαϊκής κινητοποίησης. Το λένε άλλωστε ανοιχτά.

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιο θα είναι το επίσημο ερώτημα που θα τεθεί στο δημοψήφισμα. Αν είναι ευρώ ή δραχμή, ακόμη καλύτερα, αλλά όποιο κι αν είναι δεν μας ενδιαφέρει γιατί με την δυναμική της κοινωνικής αγανάκτησης που υπάρχει μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο ανοιχτής αμφισβήτησης των κεντρικών επιλογών ακόμη και από την πλειοψηφία του λαού. Επίσης θα δοθεί η δυνατότητα συγκρότησης ενός ενιαίου λαϊκού μετώπου, του μετώπου του ΟΧΙ σε ότι κι αν θέσει ως ερώτημα η κυβέρνηση. Και τότε πώς θα διασωθούν τα κομματικά μαγαζιά, όταν η εκλογική πελατεία της δεξιάς και της αριστεράς υπερβούν κομματικές διαφορές και ψηφίσουν μαζί το ίδιο πρόταγμα; Αυτό τρέμουν οι επίσημες ηγεσίες της πολιτικής νομενκλατούρας σε δεξιά και αριστερά.

Ακόμη κι αν το ερώτημα που θα προωθήσει η κυβέρνηση πρόκειται να είναι ''Θες να συνεχίσεις να παίρνεις μισθό-σύνταξη ή όχι?'', εμείς οφείλουμε να απαντήσουμε ΟΧΙ. Όχι δεν θέλουμε να καθορίζει η ΕΕ, το ευρώ, οι ευρωτραπεζίτες και το πολιτικό τους προσωπικό το πότε, το αν και το κατά πόσο θα παίρνουμε μισθούς και συντάξεις. Αυτό οφείλει να απαντήσει όποια δύναμη πραγματικά στρατεύεται με την πλευρά των λαϊκών συμφερόντων. Κι όποιος νομίζει ότι στις σημερινές συνθήκες δεν μπορείς να πείσεις τουλάχιστον ένα πολύ μεγάλο μέρος του κόσμου, τότε δεν έχει ιδέα από το τι ανακατάξεις συμβαίνουν στην κοινωνία. ΄Η πολύ χειρότερα τις τρέμει, όπως ακριβώς τις τρέμουν και οι κομματικοί μηχανισμοί σε δεξιά και αριστερά.

Η επίσημη αριστερά φωνάζει για «εκβιασμό», γιατί δεν θέλει να τοποθετηθεί ξεκάθαρα στο κυρίαρχο δίλλημα (μέσα ή έξω από το ευρώ;) και επιμένει να παίζει τις κουμπάρες με μόνο σκοπό να καρπωθεί μέρος της δυσαρέσκειας του κόσμου στα πλαίσια ενός στημένου εκλογικού σκηνικού. Ένα δημοψήφισμα στις σημερινές συνθήκες της χαλά τα σχέδια γι’ αυτό και τάσσεται εναντίον του. Είναι τυχαίο ότι το σύνολο του επίσημου πολιτικού σκηνικού από τον Μητσοτάκουλα έως τις ηγεσίες του ΚΚΕ και του ΣΥΝ τάχθηκαν με μια φωνή κατά του δημοψηφίσματος και μάλιστα με λίγο ως πολύ κοινή προβληματική; Γιατί άραγε δεν τους ενοχλεί αυτή η τόσο προφανής ταύτιση λογικών και θέσεων; Μήπως γιατί έχουν κοινή καθεστωτική λογική και όλοι μαζί νοιάζονται να μην αμφισβητηθούν εμπράκτως οι κεντρικές επιλογές της άρχουσας τάξης;

Το δράμα του κυρίαρχου πολιτικού σκηνικού, που εκφράζεται και στις ηγεσίες της αριστεράς, είναι το γεγονός ότι έχει οικοδομήσει τέτοιες αποστάσεις με τις λαϊκές διαθέσεις και αγωνίες, που κάθε του βήμα το καταδικάζει σε μια διαρκώς και μεγαλύτερη κοινωνική απαξίωση.

Ναι στο δημοψήφισμα, το ταχύτερο δυνατό!

2011-11-01T15:07:00.001+02:00

Πανικός στα επιτελεία όλων των κομμάτων προκάλεσε η φραστική αναφορά του φερόμενου ως πρωθυπουργού της χώρας, κ. Γ. Α. Παπανδρέου, στην πιθανότητα δημοψηφίσματος σχετικά με την νέα συμφωνία «διάσωσης» της 26^ης Οκτωβρίου. Στην πραγματικότητα το δημοψήφισμα είναι μια μπλόφα της κυβέρνησης για να μπορέσει να «αγοράσει χρόνο» προκειμένου να προχωρήσει στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει στο όνομα της χώρας και του λαού της. Είναι ξεκάθαρο πια ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου εκτελεί συμβόλαιο ενάντια στην χώρα και τον λαό της με την συνενοχή, την σύμπραξη και την ανοχή του συνόλου της λεγόμενης αντιπολίτευσης. Η κίνησή της αυτή περί δημοψηφίσματος είναι η τελευταία απέλπιδα προσπάθεια να γαντζωθεί στην εξουσία μέχρι να ολοκληρώσει την αποστολή της.

Η αλήθεια είναι ότι ούτε η κυβέρνηση, ούτε καμμιά άλλη καθεστωτική δύναμη της δεξιάς ή της αριστεράς δεν θέλει να γίνει δημοψήφισμα γιατί ότι δίλημμα και να μπει, ότι ερώτημα και να τεθεί, όσο παραπειστικό κι αν είναι, το πραγματικό ερώτημα που θα τεθεί για να απαντήσει ο λαό είναι το εξής απλό: μέσα στο ευρώ και υπόδουλος ή έξω από το ευρώ και ελεύθερος. Κι αυτό το τρέμουν όλοι. Συμπολίτευση και αντιπολίτευση. Γιατί άραγε; Διότι πρόκειται για ένα καθ’ όλα πραγματικό δίλλημα που έτσι ή αλλιώς έχει τεθεί στην ελληνική κοινωνία όσο η τρόικα της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ συνεχίζει να μας «διασώζει» με τους γνωστούς τρόπους, μετατρέποντας την Ελλάδα σε τριτοκοσμική χώρα και τον λαό της δουλοπάροικο των τραπεζών.

Τρέμουν άπαντες την ετυμηγορία του λαού. Ιδίως σε ένα τόσο κομβικό για την στρατηγική του κυρίαρχου πολιτικού και οικονομικού συστήματος ζήτημα, όπως είναι η αποκαλούμενη «ευρωπαϊκή πορεία» της χώρας. Τρέμουν μήπως και δοθεί η δυνατότητα στον λαό να μιλήσει. Τρέμουν μην και εκφραστεί η τρομαχτική πόλωση που έχει ήδη δημιουργηθεί ανάμεσα σ’ ένα παντελώς χρεοκοπημένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα που καταρρέει κι έναν λαό που αντιλαμβάνεται βήμα το βήμα ποιο είναι το αληθινό συμφέρον του. Τρέμουν μην δοθεί η δυνατότητα και εκφραστεί ένα συμπαγές μπλοκ κοινωνικοπολιτικών δυνάμεων που δεν λέει απλά όχι στο χρέος, αλλά αντιτάσσεται στο ξεπούλημα της χώρας για χάρη του ευρώ.

Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους εμείς θεωρούμε το δημοψήφισμα μια θαυμάσια ευκαιρία να εκφραστεί μαζικά η αντίθεση του ελληνικού λαού όχι ενάντια στην κυβέρνηση, αλλά σε κεντρικές επιλογές που υπηρετεί το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Θεωρούμε το δημοψήφισμα μια θαυμάσια ευκαιρία να εξηγήσουμε πλατιά στον κόσμο την ανάγκη να διαγράψουμε το χρέος και να φύγουμε εδώ και τώρα από το ευρώ για να μπορέσουμε να ανοικοδομήσουμε την χώρα μας στη βάση των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Δεν μας νοιάζει όποιο παραπειστικό ερώτημα κι αν τεθεί. Η οργή του κόσμου και η δική μας δουλειά θα δώσει την δυνατότητα να τεθεί το πραγματικό δίλλημα: μέσα ή έξω από το ευρώ; Όποιο κι αν είναι το πιθανό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα δώσει την δυνατότητα να εκφραστεί και να συσπειρωθεί πολιτικά ένα απόλυτα συμπαγές μέτωπο δυνάμεων του λαού που δεν θα σταματήσει μόνο στην αμφισβήτηση των κεντρικών επιλογών του κατεστημένου, αλλά θα είναι σε θέση ακόμη και να διεκδικήσει εξουσία. Να γιατί εμείς δεν φοβόμαστε το δημοψήφισμα. Να γιατί εμείς ζητάμε να γίνει όσο πιο σύντομα γίνεται. Να γιατί εμείς επιστρέφουμε το γάντι και λέμε: Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Κάντε δημοψήφισμα εδώ και τώρα!

Ποιοι φοβούνται το δημοψήφισμα; Όλοι του επίσημου κομματικού κατεστημένου. Δείτε με τι αμηχανία και πανικό αντέδρασαν. Ξέρουν πολύ καλά ότι δεν θα μπορούν να ξεγελάσουν τον κόσμο όπως κάνουν με τις στημένες εκλογικές αναμετρήσεις. Ορισμένοι θέλουν εκλογές και όχι δημοψήφισμα. Αν είναι τόσο δημοκράτες γιατί δεν υποστηρίζουν ένα δημοψήφισμα με το αν θέλει ή δεν θέλει ο λαός να το «διασώζει» η ΕΕ και το ΔΝΤ; Όχι βέβαια ούτε να το ακούσουν δεν θέλουν, διότι αυτό που επιδιώκουν είναι να συνεχίσουν με δεδομένες τις κεντρικές επιλογές και δεσμεύσεις της χώρας. Πώς θα μπορέσει να πει ο κ. Σαμαράς μετά από εκλογές ότι δεσμεύεται από τις υπογραφές των προκατόχων του, όταν ο λαός θα έχει τις απορρίψει με δημοψήφισμα; Πώς θα συνεχίσει την ίδια πολιτική όταν τουλάχιστον ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λαού θα έχει ταχθεί ξεκάθαρα ενάντια στις κεντρικές επιλογές που και ο ίδιος υπηρετεί; Γι’ αυτό ο κ. Σαμαράς, όπως και το σύνολο του πολιτικού συστήματος θέλει εκλογές και όχι δημοψήφισμα.

Στις εκλογές μπορούν να εξαπατήσουν το εκλογικό σώμα με μεγαλύτερη ευκολία από ότι σ’ ένα δημοψήφισμα που εκ των πραγμάτων θα τεθεί το ερώτημα των κεντρικών επιλογών και δεσμεύσεων της χώρας. Αυτός είναι κι ο λόγος που τρέμουν το δημοψήφισμα και οι δυνάμεις της επίσημης αριστεράς. «Είναι εκβιασμός», λένε με μια φωνή ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί; Διότι πολύ απλά με το δημοψήφισμα δεν υπάρχει χώρος για μεσοβέζικες απαντήσεις στα κορυφαία προβλήματα που απασχολούν τον κόσμο. Δεν θα μπορούν να παίζουν με τις λέξεις, ούτε να αρκεστούν σε γενικόλογες καταγγελίες. Ούτε θα περνάνε οι τακτικές απομονωτισμού και διακριτών μαγαζιών. Θα αναγκαστούν να απαντήσουν με σαφήνεια ναι στον εξανδραποδισμό της χώρας και του λαού της με το ευρώ, ή όχι; Τόσο απλά και τόσο ξεκάθαρα.

Οι μάσκες ήδη πέφτουν και όλος ο λαός διαπιστώνει πόσα απίδια χωρά ο σάκος. Γι’ αυτό και ορισμένοι μιλούν για «αποχή». Τι δυστυχία αλήθεια. Τόσο παρασκήνιο, τόσες δολοπλοκίες με στόχο τις εκλογές, τόσα μαγειρέματα για να τους τα χαλάσει ένα δημοψήφισμα. Να ποιοι μιλούν και καλούν σε «αποχή»: αυτοί που όλο αυτό το διάστημα μαγείρευαν την «εθνική συνεννόηση» μακριά και έξω από τον λαό, χωρίς να θίγονται τα κυρίαρχα διλήμματα του χρέους και του ευρώ. Αυτοί που δήθεν καίγονταν για την εθνική ανεξαρτησία της χώρας, αλλά δεν βγάζουν κουβέντα για την αποικιοκρατία του ευρώ. Είναι όλοι αυτοί της δήθεν αντιπολίτευσης, της αποκαλούμενης αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης που όλο αυτόν τον καιρό έριχναν κροκοδείλια δάκρια για την δανειακή σύμβαση, για την απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας, για το ξεπούλημα της χώρας, αλλά μόλις φάνηκε η δυνατότητα στον λαό για να αποφανθεί συγκεκριμένα γι’ αυτά, ανακάλυψαν ότι το δημοψήφισμα είναι έως και «αντισυνταγματικό»!

Όλοι τους θέλουν εκλογές για να ανανήψει η υπάρχουσα κομματική νομεκλατούρα μέσα από μια αναδιανομή εδρών και ψήφων ώστε να συνεχιστεί η ίδια πορεία. Ο διαχειριστής θέλουν να αλλάξει και το «μίγμα» πολιτικής, όχι οι κεντρικές επιλογές που έχουν μετατρέψει τον λαό σε δουλοπάροικο και μετανάστη στην χώρα του. Το πρόβλημα γι’ αυτούς είναι η κυβέρνηση και επομένως θέλουν μια άλλη διακυβέρνηση που δεν θα θίξει τις κεντρικές επιλογές και δεσμεύσεις. Άλλωστε, ξέρουν πολύ καλά ότι για εκτόνωση του κόσμου διαθέτουν μια απόλυτα νομοταγή αριστερά που μπορεί να γαυγίζει για να καρπωθεί την δυσαρέσκεια του κόσμου, αλλά δεν αποτελεί απειλή για το σύστημα εξουσίας και τα στηρίγματά του εσωτερικά και εξωτερικά. Θέλουν τώρα εκλογές πριν προλάβει ο λαός που αρχίζει να κατανοεί το αληθινό πρόβλημα και οργανώσει την δική του κοινωνικοπολιτική έκφραση, της οποίας η γέννηση μέσα από το δημοψήφισμα είναι σίγουρο ότι θα επιταχυνθεί.

Εμείς πιστεύουμε ότι ένα δημοψήφισμα τώρα μέσα στις σημερινές συνθήκες πόλωσης κοινωνικής και πολιτικής θα βάλει κάθε κατεργάρη στον μπάγκο του. Θα ξεγυμνώσει ηγεσίες, κόμματα, κινήσεις και προσωπικότητες. Το δημοψήφισμα, όσο εκβιαστικό και παραπειστικό κι αν είναι το δίλλημα που θα τεθεί, αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για να αναδειχτεί με μαζικούς όρους ένα αυθεντικό κοινωνικοπολιτικό μέτωπο ικανό να συσπειρώσει την πλειοψηφία του λαού και να διεκδικήσει την εξουσία στη βάση των κεντρικών επιλογών και όχι απλά στην βάση μιας κάποιας αντίθεσης στο μνημόνιο και την κυβέρνηση. Ότι αποτέλεσμα κι αν έχει το δημοψήφισμα, η συσπείρωση ενός πολύ μεγάλου τμήματος του λαού εναντίον του ευρώ και της χρεοκοπίας που μεθοδεύεται από την ευρωζώνη είναι σίγουρο ότι θα αποτελέσει την απαρχή μιας μεγάλης ριζικής πολιτικής αλλαγής στη χώρα.

Όποιος δεν φοβάται τον λαό δεν έχει παρά να ταχθεί υπέρ και να απαιτήσει εδώ και τώρα δημοψήφισμα πριν προκηρυχθούν εκλογές, ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να διαπιστώσει ο κόσμος το πώς στέκεται κάθε πολιτική δύναμη απέναντι στα κεντρικά ζητήματα της περιόδου: τι λέει δηλαδή για την μονομερή διαγραφή του χρέους και την έξοδο από το ευρώ, που αποτελούν πλέον και επίσημα την βασική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πρόοδο και την αντίδραση σήμερα.

1/11/2011

Δημήτρης Καζάκης

Προεδρία Δημοκρατίας: Χέρι-χέρι με τις "Μαρίες Αντουανέτες" στον γκρεμό

2011-10-29T15:12:00.003+03:00

Είναι σαφές πλέον ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου (τόσο ο ίδιος ο πρωθυπουργός, όσο και οι υπουργοί της) έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα και αυτό είναι κρίσιμο και κορυφαίο πρόβλημα, τόσο για τους ίδιους (αυτό είναι το ολιγότερο), όσο κυρίως για την χώρα.
Ο Γ.Παπανδρέου και κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησής του (Μπεγλίτης, Παπουτσής, Παπαϊωάννου), αντί να δείξουν κατανόηση και να λειτουργήσουν κατευναστικά, βρίζουν σκαιότατα τους Έλληνες πολίτες που δεν τους ανέχονται πλέον. Για τον Γ.Παπανδρέου, οι δεκάδες χιλιάδες πολίτες σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας που προέβησαν χθες σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, είναι «Συνασπιστές (σ.σ. οπαδοί του Συνασπισμού) και ακροδεξιοί που ενώνονταιι» (δημοσίευμα στο ΒΗΜΑ)!

Δηλαδή τι περίμεναν ότι θα συμβεί μετά τις ύβρεις που εξαπέλυσε εναντίον των Θεσσαλονικέων την παραμονή της παρέλασης ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Μπεγλίτης; Τους αποκάλεσε «παραστρατιωτικούς, παρακρατικούς και παραθρησκευτικούς». Να τον έρραιναν με λουλούδια; Πράγματι, αναρωτιόμαστε μήπως έκανε τις δηλώσεις ακριβώς για να προκαλέσει επισόδια…
Τόσο «μακριά νυχτωμένος» είναι! Δεν θα σχολιάσουμε τα περί «άκρων που συναντώνται» γιατί τότε θα μπούμε στον πειρασμό να πούμε ότι τουλάχιστον «τα άκρα» δεν είναι προδότες όπως η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων θεωρεί ότι είναι οι κυβερνώντες.
Απλά επειδή φαίνεται να έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα δεν μπορούν ακόμα να διανοηθούν ότι για πρώτη φορά στην μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας υπάρχει μία κυβέρνηση που τα μέλη της δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν δημόσια και κάθε συγκέντρωση πολιτών εξελίσσεται σε αντικυβερνητική εκδήλωση.

Πρέπει επιτέλους να αντιληφθούν ότι οι αστικού τύπου ευγένειες, έχουν τελειώσει σε ότι αφορά την αντιμετώπιση των κυβερνώντων από τους πολίτες.
Στο δρόμο που έχουν οδηγήσει την Ελλάδα (η δήλωση «Το 2020 θα φτάσουμε στο επίπεδο του 2009») έχει λειτουργήσει ως πυροκροτητής σε ατομική βόμβα), η μόνη διέξοδος είναι αυτή που βιώνουν οι κυβερνητικοί και θα την βιώσουν σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό τι επόμενες εβδομάδες και τους επόμενους μήνες.
Οι ίδιοι λειτουργούν πλέον ως σύγχρονες "Μαρίες Αντουανέτες": "Δεν έχει να φάει ο λαός ψωμί; Ε, ας φάει παντεσπάνι"! Και αναρωτιούνται "Γιατί διαμαρτύρεται ο λαός; Εμείς φροντίζουμε για την προοδό του;"! Να υποθέσουμε ότι όλοι γνωρίζουν την κατάληξη της Μαρίας Αντουανέτας...
Το εξαιρετικά δυσάρεστο είναι ότι συμπαρασύρουν σε επικίνδυνες για τους θεσμούς, ατραπούς και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος χθες προχώρησε σε δύο ανεκδιήγητες ανακοινώσεις (μία προφορική και μία γραπτή) που κάλλιστα, όπως έχουμε ήδη σημειώσει, θα μπορούσε να τις είδε εκδόσει και η ίδια η κυβέρνηση.
Τεράστιο θεσμικό ολίσθημα από τον Κάρολο Παπούλια οι δήλωση και η γραπτή ανακοίνωση υπέρ της κυβέρνησης. Έβαλε τον θεσμό στο κάδρο των ευθυνών μια κυβέρνησης ήσσονος εθνικού φρονήματος και ενεργειών.

Το ότι από εχθές όλο το διαδίκτυο, η μοναδική ελεύθερη, δημοκρατική και αντκειμενική μορφή ενημέρωσης στην Ελλάδα έχει γεμίσει με άρθρα και σχόλια εναντίον του Κάρολου Παπούλια (χαρακτηριστικό είναι το άρθρο της ηλεκτρονικής έκδοσης της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ το οποίο αναδημοσιεύουμε στην α’ σελίδα, είναι χαρακτηριστικό της οργής των πολιτών εναντίον του.
Σε αυτή την περίπτωση ο Κάρολος Παπούλιας, που λόγω του θεσμού ήταν μέχρι σήμερα στο απρόβληατο παρά την «ηχηρή σιωπή» του υπέρ των κυβερνώντων, θα δεχθεί κριτική. Και θα δεχθεί κριτική και για τα παρόντα και για τα παρελθόντα ως υπουργός Εξωτερικών των κιυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Είναι έτοιμος γι’αυτό; Θυσιάζει τον θεσμό για να σταθεί στο πλευρό της κυβέρνησης που αποδομείται 100%;

Η κυβέρνηση ελέγχει βέβαια ακόμα σχεδόν όλα τα κανάλια, εκτός από το ALTER στο οποίο έχει στείλει … εισαγγελέα (σε άλλα μη φιλικά ΜΜΕ στέλνει συνέχεια το … ΣΔΟΕ) και φάνηκε χθες από την δήθεν «αγανακτισμένη αντίδρασή τους» για την «μικρή μειοψηφία που αμαύρωσε την επέτειο».
Αλλά η υποστήριξη που εξακολουθεί να τους παράσχουν τα τηλεοπτικά δίκτυα, λειτουργεί παραμορφωτικά. Θεωρούν στην κυβέρνηση ότι ελέγχουν την κατάσταση επειδή ελέγχουν τα κανάλια. Αγνοούν ότι η τηλεόραση έχει αντικατασταθεί από το διαδίκτυο σε ότι αφορά τον επηρεασμό της κοινής γνώμης. Ότι τα φιλοκυβερνητικά τηλεοπτικά δίκτυα, πολλές φορές έχουν και τα αντίθετα αποτελέσματα αυξάνοντας την οργή των πολιτών αφού προσπαθούν να κάνουν την μέρα-νύχτα. Σε εκνευριστικό βαθμό…

Έχουν σπείρει θύελλες και τώρα θα θερίσουν ... σεισμούς και τσουνάμι. Όλοι!

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο λαός τίμησε το ΟΧΙ στον φασισμό και τον ναζισμό με το δικό του ΟΧΙ σήμερα στο ξεπούλημα της χώρας του.

2011-10-28T20:45:00.002+03:00

Ο λαός σήμερα αποκατέστησε, αυθόρμητα σε μεγάλο βαθμό, το αληθινό νόημα της 28^ης Οκτωβρίου. Δεν επέτρεψε στο δωσίλογο πολιτικό σύστημα να εμφανιστεί ως τιμητής των αγώνων του. Διατράνωσε το δικό του ΟΧΙ ενάντια στην μετατροπή της χώρας του σε προτεκτοράτο. Διεμήνυσε ότι δεν πρόκειται να συνθηκολογήσει επειδή οι κρατούντες έδωσαν γη και ύδωρ στους σύγχρονους κατακτητές του. Ανέδειξε με τον δικό του τρόπο μια νέα εθνική ενότητα, που θεμελιώνεται στα πραγματικά συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας του, η οποία προορίζεται να μετατραπεί σε δουλοπάροικο της ληστοσυμμορίας που διαφεντεύει τις αγορές και την ευρωζώνη. Ο λαός και το έθνος δεν εκπροσωπείται από δοτούς θεσμούς και εκπροσώπους που ξέρουν μόνο να λειτουργούν ως βιτρίνα της νέας κατοχής.

Η φετινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου θα μείνει στην ιστορία. Μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πρώτη φορά που γιορτάστηκε αυθόρμητα με συλλαλητήρια τον πρώτο χρόνο της ναζιστικής κατοχής. Έτσι καθιερώθηκε η επέτειος αυτή. Με το αίμα και τον αγώνα του λαού ενάντια στους κατακτητές και τους ντόπιους δωσίλογους. Δεν χρειάστηκε παρά μόνο ένα απλό σκίρτημά του για να αποκαλυφθεί ο συνασπισμός των σύγχρονων δωσίλογων (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και εξαπτέρυγα) οι οποίοι έτρεξαν να μιλήσουν για «αμαύρωση» της εθνικής επετείου και για «ασέβεια προς τους θεσμούς» την ίδια στιγμή που συνδράμουν ενεργά στο ξεπούλημα της χώρας και στην απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας της με τρόπο που δεν τόλμησε να κάνει ο δικτάτορας Μεταξάς, ούτε καν οι δωσίλογες κυβερνήσεις της ναζιστικής κατοχής.

Όσο κι αν προσπαθούν οι κρατούντες και οι γυρολόγοι τους να τρομάξουν τον λαό με εμφυλιοπολεμικές κραυγές και απειλές περί «εθνικού διχασμού», με μεγάλη δυσκολία πια κρύβουν την γύμνια τους, την τρομακτική κοινωνική τους απαξίωση και την πρωτοφανή απομόνωσή τους. Φτιάχνουν σκιάχτρα για να αποτρέψουν το μοιραίο γι’ αυτούς, την ανατροπή τους από έναν λαό αποφασισμένο να διεκδικήσει την χώρα και την ζωή του.

Οι διαχωριστικές γραμμές χαράχτηκαν και το κυρίαρχο δίλημμα τέθηκε πια ξεκάθαρα: ή με τους σύγχρονους δωσίλογους και τα αφεντικά τους, ή με τον λαό για μια Ελλάδα ελεύθερη, δημοκρατική και ανεξάρτητη.

28 Οκτωβρίου 2011

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΠΑΜ

ΠΡΟΣ ΝΕΑ «ΚΑΤΟΧΗ» ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΚΑΛΕΙ ΜΝΗΜΕΣ 41- 44! ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ''ΟΧΙ'' ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ''ΝΑΙ''

2011-10-28T13:21:00.002+03:00

Την ύστατη αλλά απέλπιδα και μάλλον μάταιη, προσπάθεια κάνουν τα αρπακτικά της Ε.Ε. Με επικεφαλής τη Γερμανία για να διασώσουν τα πελώρια συμφέροντά τους στην Ευρώπη! Και συγκεκριμένα για να διασώσουν το κατασκεύασμά τους: την ευρωζώνη και τη Γερμανο-Γαλλική ΕΕ! Αυτή η απόπειρα έχει όνομα: επιβολή δικτατορίας του Γερμανικού κεφαλαίου στην Ε.Ε. (ακόμα και θεσμικά με την αλλαγή των Συνθηκών) και ειδικότερα μετατροπή της Ελλάδας σε Γερμανικό «προτεκτοράτο» ή ακριβέστερα, σε κατεχόμενη χώρα! Ό,τι δεν κατάφερε το Γ’ Ραϊχ με τα τανκς, πάει να το καταφέρει το Δ’ Ραϊχ της Μέρκελ με το σχεδιαζόμενο «κούρεμα» κατά 50% του ελληνικού χρέους, το οποίο, υποτίθεται, θα αντιμετωπίσει την ελληνική κρίση και θα ανακουφίσει την ευρωζώνη.

Ουδέν ψευδέστερο από τον τελευταίο ισχυρισμό! Αυτά τα φρικτά μεθοδεύονται, χωρίς καμία υπερβολή, στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ με άφωνη και παραδομένη την κυβέρνηση!

Θα πούμε ένα νέο μεγάλο ΟΧΙ στη σχεδιαζόμενη πολιτική και οικονομική κατοχή και στην κοινωνική λεηλασία της χώρας;

Ένα μεγάλο ΟΧΙ στην τρόικα, τα μνημόνια, τις τροϊκανές δόσεις και το Γερμανικό κούρεμα.

Και ένα μεγάλο ΝΑΙ στη μόνη εναλλακτική απάντηση που υπάρχει: Τη ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΣΤΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ, την ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ, τη ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ Ε.Ε., την ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!

ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ - ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ - ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΑΤΟΧΗ

ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΩΣΙΛΟΓΩΝ

Αντάρτης κλέφτης παλληκάρι πάντα ο ίδιος ο λαός...

Τότε με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)

Τώρα με το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.Πα.Μ.)

http://www.epam-hellas.gr/

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

(Περίληψη)
Οι Έλληνες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι επαγγελματίες, άνεργοι και αγρότες καλούνται σε ένα ασφυκτικό καθεστώς νέας κατοχής, όχι απλώς να πληρώσουν το λογαριασμό ενός χρέους που έχει σχεδιαστεί, έτσι ώστε όσο περισσότερο το πληρώνουν, τόσο περισσότερο να αυξάνει, αλλά να αποδεχθούν την υποθήκευση και εκποίηση της χώρας από την ΕΕ και το ΔΝΤ.
Το Ε.Πα.Μ. οργανώνει τον αγώνα του Λαού για την ανατροπή της εξουσίας και του εθελόδουλου κυρίαρχου πολιτικού συστήματος. Ο αγώνας είναι κατεξοχήν Απελευθερωτικός. Το Ε.Πα.Μ. φιλοδοξεί να συμβάλει στην ενότητα του λαού πέρα και πάνω από κομματικές και ιδεολογικές γραμμές.
Τα κεντρικά αιτήματα - Στόχοι του Ε.Πα.Μ. είναι τα εξής:
* - Μη αναγνώριση του δημόσιου χρέους. Σταματάμε να πληρώνουμε δάνεια που έχουμε πληρώσει διπλά και τρίδιπλα και που ξοδεύτηκαν κυρίως για την εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων.
* - Να διεκδικήσει η χώρα την κυριαρχία της από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ, και να πάρει πίσω ο Λαός με την πάλη του όλα όσα αρπάξανε οι ντόπιοι και ξένοι επικυρίαρχοι.
* - Αναθεώρηση των σχέσεών μας με την Ε.Ε. με πρώτο βήμα την έξοδο από την ζώνη του ευρώ και την υιοθέτηση Εθνικού νομίσματος. Η επιστροφή στο Εθνικό νόμισμα είναι προϋπόθεση για την άρνηση πληρωμής του χρέους και αναγκαία αφετηρία για την ανασύνταξη της παραγωγικής βάσης της χώρας, την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των ασθενέστερων και για να προχωρήσουμε στην εθνικοποίηση των μεγάλων τραπεζών με πρώτη τη Τράπεζα της Ελλάδος και με σκοπό να αναδειχθεί το κράτος σε βασικό μοχλό της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης και να πάψει αυτό να αποτελεί φέουδο μιας παρασιτικής ξενόδουλης ολιγαρχίας.
* - Να καθίσουν στο εδώλιο τα φυσικά πρόσωπα και εκπρόσωποι νομικών προσώπων (κομμάτων και επιχειρηματικών κυκλωμάτων), που συμμετείχαν με κάθε τρόπο στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, καθώς και οι δωσίλογοι που παρέδωσαν τη Πατρίδα στη κατοχή των ξένων δανειστών.
* - Κατάκτηση της πραγματικής Δημοκρατίας μέσα από την κατοχύρωση της Λαϊκής Κυριαρχίας και της Εθνικής Ανεξαρτησίας. Σύνταξη νέου Δημοκρατικού Συντάγματος, με «αμεσοδημοκρατική» κατεύθυνση, ουσιαστικοποίηση της λαϊκής συμμετοχής και κατοχύρωση της ανακλητότητας.
Δίπλα στον Ελληνικό Λαό βρίσκονται και άλλοι λαοί που πλήττονται από αντίστοιχες ληστρικές πολιτικές. Η δική του απελευθέρωση θα σηματοδοτήσει γενικευμένη άνοιξη των λαών στην Ευρώπη και ευρύτερα.
Το Ε.Πα.Μ. διακηρύσσει ότι θα συνδράμει ενεργά σε κάθε μέτωπο Αντίστασης, στην οργάνωση του Λαού σε κάθε συνοικία και χώρο δουλειάς. Το Ε.Πα.Μ. είναι ανοιχτό σε κάθε δημοκράτη, πατριώτη, αγωνιστή που θέλει να παλέψει για τους ίδιους σκοπούς ανεξάρτητα της όποιας μέχρι τώρα πολιτικής ή κομματικής του προέλευσης, ή τοποθέτησης (σε παραδοσιακά Δεξιά, Κεντρώα, ή Αριστερά σχήματα που αδυνατούν να ανταποκριθούν στο ελάχιστο στις σύγχρονες προκλήσεις). Δεσμεύεται επίσης, ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον Αγώνα μέχρι την επίτευξη του συνόλου των στόχων του, οπότε και θα αυτοδιαλυθεί, αφού δεν θα έχει πλέον λόγο ύπαρξης.
Αργυρούπολη, 16/7/2011 (http://www.epam-hellas.gr)

ΘΑ ΠΑΝΕ ΜΕ 151 ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΣΑΜΑΡΑ !!

2011-10-27T22:57:00.003+03:00

Φίλοι συνέλληνες, ο κόμπος έφτασε πια στο χτένι. Το φράγμα ΠΑΣΗΣ αμφιβολίας έσπασε. Και ο πιο απονήρευτος, καλοπροαίρετος ή πορωμένος κομματικά πολίτης ΤΩΡΑ πια ΒΛΕΠΕΙ ξεκάθαρα ΠΟΥ το πάνε οι δυό θεσμικοί ηγέτες της Ελλάδας.Ο ένας απο τον θεσμό της Κυβέρνησης και ο άλλος απο το θεσμό της αξιωματικής αντοπολίτευσης.ΚΑΙ οι ΔΥΟ προδίδουν τις ελπίδες μας, τα ιδανικά μας την ΙΔΙΑ την Πατρίδα.

Η οικογένεια...
Παπανδρέου ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΞΕΠΟΥΛΑΕΙ τον εθνικό πλούτο και σπρώχνει στην απογοήτευση και στην μιζέρια τον περήφανο λαό μας.Ο έτερος .. “Θεσμικός” Σαμαράς, μονίμως βγάζει άναρθρες κραυγούλες άνευ αξίας και σημασίας αφήνοντας ανοιχτό το πεδίο λεηλασίας απο την οικογένεια των Εθνικών ληστών…Απο τα πλέον ΕΠΙΣΗΜΑ χείλη , αυτά του πολυτάλαντου συνταγματολόγου Βενιζέλου ακούσαμε πως ότι γίνει στην σύνοδο των Βρυξελλών, ΠΡΕΠΕΙ να περάσει απο την Βουλή με “ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ” δλδ με 180 Βουλευτές κι αυτό νομίζω είναι το σωστότερο λόγω των κρισίμων στιγμών που ζει το Έθνος μας.Σήμερα “σκορπάνε” παντού ότι η απόφαση της Κυβέρνησης είναι , όλα να γίνουν με την “άρρωστη” πλειοψηφία των 151 κοτόπουλων που διαθέτει αυτήν την στιγμή η κατοχική κυβέρνηση που οσονούπω πάει στα κομμάτια, αλλά ακόμα και τώρα στην ΥΣΤΑΤΗ στιγμή το αρρωστημένο βλέμμα της ρέπει πρός στην καταστροφή!

Ο έτερος εν δυνάμει Πρωθυπουργός Σαμαράς, “ταϊζει” τα αρρωστημένα κυβερνητικά κοτόπουλα με την απόλυτη αδράνεια και την απόλυτη σύμπραξη με τις αποφάσεις Παπανδρέου.ΤΙ δίλημμα αντιμετωπίζει τώρα ο Σαμαράς;ΑΝ δεχτεί το 180 πάει η επαφή του με τους Ευρωπαίους κατά διαβόλου. Θα του κλείσουν πόρτες και παράθυρα ΟΛΟΙ οι ευρωπαίοι του Λαϊκού Κόμματος που σήμερα ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ την Ευρώπη.Γι αυτό, έκανε διήμερο ταξίδι στο Βέλγιο και αντί να ΠΑΛΕΨΕΙ για τις Ελληνικές θέσεις στο συνέδριο του ΕΛΚ, έμεινε ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΑΛΟΣ ! κι ενω ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ! στην αίθουσα ΜΕΣΑ, δεν πήρε ΚΑΝ τον λόγο, αλλά προτίμησε να πάρει την παρέα του (ΦΩΤΟ) και να πάνε για αστακομακαρονάδες στα γνωστά στέκια.

ΤΩΡΑ ΤΙ να λέμε συνέλληνες;Περιμένει κανένας ότι μπορούμε να περιμένουμε κάτι απο αυτά τα δυο ξεπουλημένα πλάσματα;ΑΣΦΑΛΩΣ ΟΧΙ.Πιάστον ενα και βάρα τον άλλον.Τα ΙΔΙΑ ΣΚΑΤΑ ! Και … τώρα;;Η άποψή μου εστιάζετε στην ΑΜΕΣΗ προκήρυξη εκλογών και στη συνέχεια, δημιουργία κυβέρνησης ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, χωρίς το άγχος του πολιτικού κόστους, με μοναδικό μέλημα την ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ.

Αυτοί οι ΔΥΟ (ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ – ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ) είναι ΜΟΝΟ για πολιτικά παιχνιδάκια που περιέχουν ΜΑΣΑ και μόνο ΜΑΣΑ και ας γίνουν τα πάντα στάχτη και μπούλμπερη.Απο ΣΗΜΕΡΑ, ΨΗΛΑ το κεφάλι, ΨΗΛΑ τις σημαίες, ΨΗΛΑ το ηθικό μας. Περάσαμε χούντες, βάσανα και ταλαιπωρίες, δεν μας φάνε “λάχανο” δυο κωλοπαίδια, ακούραστα, απαίδευτα και καλοταϊσμένα!!Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, αρχίζει Τ-Ω-Ρ-Α !

ΠΗΓΗ: http://anti-ntp.blogspot.com/2011/10/151.html#more

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια…

2011-10-27T21:42:00.001+03:00

Του Δημήτρη Μυ

Από χτες, σήμερα και για το επόμενο διάστημα θα ακούσουμε πολλά. Καλό είναι να μην μας διαφεύγει ότι τα πολλά λόγια, είναι φτώχια. Στην προκειμένη περίπτωση, φτώχια, στην κυριολεξία.

Το επόμενο διάστημα, ανεξάρτητα από τα όσα θα ακούσουμε αυτές τις μέρες, θα βιώσουμε την πραγματικότητα του κουρέματος.

Τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, μαζί με τους συνταξιούχους, θα τιναχτούν στον αέρα

Το τραπεζικό σύστημα, δηλαδή ο μηχανισμός χρηματοδότησης της οικονομίας θα περάσει σε άλλα (ξένα) χέρια

Στο δημόσιο θα ολοκληρωθεί η διάλυση και η παράδοσή του –ως μηχανισμός- στους ανθρώπους των πιστωτών

Ο ιδιωτικός τομέας και οι εργαζόμενοι σ αυτόν θα βυθιστούν στη χοάνη της ύφεσης.

Το πολιτικό σκηνικό, το επόμενο θα αναδιαταχθεί βίαια, δημιουργώντας κενό το οποίο θα σπεύσουν να καλύψουν «πρόθυμοι» τεχνοκράτες και άλλοι επιτήδειοι «παντώς καιρού»

Η κοινωνία αντιμέτωπη με τη νέα κατάσταση θα περάσει από τη φάση του σοκ στην κατάσταση της ανεξέλεγκτης οργής την οποία ήδη νιώθουν όσοι από το τελειωμένο πολιτικό προσωπικό τολμούν να κάνουν μια επίσημη ή ανεπίσημη βόλτα κοντά σε «κοινούς» ανθρώπους.

Αυτός είναι ο νέος όμορφος κόσμος που δημιούργησε η κυβέρνηση Παπανδρέου μέσα σε μόλις 2 χρόνια. Από ανικανότητα ή σκοπιμότητα; Είναι κάτι που θα απαντηθεί από τον ιστορικό ή τον ειδικό δικαστή του μέλλοντος…

Οι σημερινοί κυβερνώντες από την πλευρά τους θα πρέπει να απαντήσουν πως και για ποιο λόγο με τις αποφάσεις τους παρέλαβαν τη χώρα με χρέος στο 119% του ΑΕΠ και αφού την ξετίναξαν, την ξεπούλησαν και την παρέδωσαν σε ξένους διοικητές, μετά από μια δεκαετία, με τους δικούς τους υπολογισμούς θα εξακολουθεί να έχει χρέος στο 120% του ΑΕΠ.

Καθώς, πράγματι, τα πολλά λόγια είναι φτώχια, η κοινωνία και οι εργαζόμενοι της χώρας έχουν μόνο μια επιλογή: «Αντίσταση»

http://topontiki.gr/article/24121

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΔΕΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ (update)

2011-10-27T21:20:00.000+03:00

Απο Ε.ΠΑΜ ΛιβαδειαςΜε αφορμή κείμενο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο σε sites, blogs, και μέσω e-mails, για την πληρωμή των λογαριασμών μέσω των τραπεζών, είμαστε υποχρεωμένοι, να κάνουμε μερικές παρατηρήσεις, και να πούμε ολόκληρη την αλήθεια.
1) Το εν λόγο κείμενο είναι ανυπόγραφο, δεν το υπογράφει καμιά τράπεζα αλλά διακινείται μέσω στελεχών της, και το κυριότερο από τα εταιρικά e-mail (ώστε να προσδώσει κύρος)
2) Είναι χωρισμένο σε δυο λογικές ενότητες οι οποίες έρχονται σε ευθεία αντίθεση μεταξύ τους. Δηλαδή ενώ στο πρώτο μέρος προτρέπει να πληρωθούν οι λογαριασμοί της ΔΕΗ μέσω των τραπεζών και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα διακοπής της ηλεκτροδότησης, στο δεύτερο μέρος του ιδίου κειμένου δίνει οδηγίες πως θα προστατεύουμε τα ρολόγια της ΔΕΗ από την πρόσβαση των υπαλλήλων που θα έρθουν να διακόψουν την ηλεκτροδότηση.

3) Χρησιμοποιεί λούμπεν γλώσσα γραφής, που δεν αρμόζει στην αντίσταση που πρέπει να επιδείξουμε συλλογικά όλοι μαζί, απέναντι στα χαράτσια, και την κλοπή της ζωής μας συνολικά.
4) Είναι παντελώς αβάσιμο δεν στηρίζεται σε κανένα επίσημο έγγραφο, και κάνει σπέκουλα υπέρ των τραπεζών. Περίεργο πολύ είναι ότι καμιά τράπεζα δεν περιλαμβάνει αυτές τις οδηγίες στις επίσημες ιστοσελίδες της, αλλά και δεν το έχει αποκρούσει ως πλαστό, αφού δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, και συγχέει τους καταναλωτές. (Το κίνημα «δεν πληρώνω» θα παρέμβει για το θέμα αυτό στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών)
5) Τέλος στο υστερόγραφο, προειδοποιεί όποιον πληρώσει ότι δεν θα έχει πια δικαίωμα να αντιδράσει ξανά για τα επιπλέον δεινά που θα μας επιβληθούν στο μέλλον (ποιος άραγε είναι αυτός που έχει τόσο θράσος;).
Το κείμενο αυτό ήρθε στο e-mail μας από στελέχη της Τράπεζας Κύπρου και της Εθνικής Τράπεζας, πράγμα που δείχνει ότι το τραπεζικό σύστημα υπονομεύει ολόκληρο το κίνημα προς όφελος του (οικονομικό και όχι μόνο). Είναι προφανές ότι το κείμενο αυτό προσπαθεί να μας στρέψουν στις τράπεζες, οι οποίες έχουν συμβάσεις με την ΔΕΗ, και κερδίζουν χρήματα από κάθε συναλλαγή μας με αυτές.
Τι πραγματικά ισχύει ;
1^ον ) ο Νόμος 4021/3-10-2011 αριθμός ΦΕΚ 218/3-10-2011 άρθρο 53 είναι σαφής, στην παράγραφο 11, ορίζει ότι «Αν δεν καταβληθεί το τέλος, η Δ.Ε.Η. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος προβαίνουν στην έκδοση εντολής διακοπής του ρεύματος του καταναλωτή προς τον διαχειριστή του Δικτύου, ο οποίος προβαίνει σε διακοπή σύνδεσης και δεν το επιχορηγούν μέχρι να εξοφληθεί το οφειλόμενο τέλος, …» παρακάτω δε το ίδιο άρθρο αναφέρει : «αν δεν ζητηθεί η διακοπή της σύνδεσης, με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών επιβάλλεται σε βάρος της Δ.Ε.Η. η του εναλλακτικού προμηθευτή ηλεκτρικού ρεύματος και υπέρ του δημοσίου, πρόστιμο ίσο με το τέλος που δεν καταβλήθηκε προσαυξημένο κατά 25%.»
Συνεπώς η Δ.Ε.Η. θα κόψει το ρεύμα αναγκαστικά, σε όλους :
α) σε όσους δεν πληρώσουν γιατί δεν θέλουν. β) σε όσους δεν πληρώσουν γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν. γ)σε όσους πάνε μέσω ATM τραπεζών. δ) σε όσους καταθέσουν τα χρήματα μέσω του Ταμείου Παρακαταθηκών και δανείων. Αν η Δ.Ε.Η. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές δεν κόψουν το ρεύμα τότε για κάθε 1,000€ τέλους για το οποία δεν θα εκδώσουν τις αντίστοιχες εντολές διακοπής, η Δ.Ε.Η. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές θα καλούνται να πληρώσουν 1250€ πρόστιμο στην Εφορία.
Το κατάπτυστο αυτό νομοθέτημα του Βενιζέλου, πάει ακόμη παραπέρα, χαρίζει κυρίως στη ΔΕΗ, αλλά και στους εναλλακτικούς προμηθευτές 13.000.000 δεκατρία εκατομμύρια €, ως επιβράβευση της άψογης συνεργασίας τους (νόμος 4021/3-10-2011 άρθρο 53 παράγραφος 10).
ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΝ ΝΑ ΕΙΣΠΡΑΞΟΥΝ 2,600,000,000 (ΔΥΟ ΚΟΜΜΑ ΕΞΙ ΔΙΣ) ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ 0,25% ΧΑΡΙΖΟΥΝ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΗ ΔΕΗ 6,500,000 (ΕΞΗΜΙΣΗ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ) ΓΙΑ ΤΟ 2011 ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΓΙΑ ΤΟ 2012 ΔΗΛΑΔΗ ΧΑΡΙΖΟΥΝ ΣΤΗ ΔΕΗ 13.000.000 (ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ) ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ
Συμπεράσματα :
Συμπέρασμα πρώτο: Η πληρωμή μόνο της αξίας του ρεύματος και των δημοτικών τελών, μέσω των ATM των τραπεζών χωρίς την πληρωμή του Μόνιμου Ειδικού Τέλους Ακινήτων, συνιστά αναμφισβήτητα τη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος.
Συμπέρασμα δεύτερο: Η πληρωμή μόνο της αξίας του ρεύματος και των δημοτικών τελών, μέσω του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων χωρίς την πληρωμή του Μόνιμου Ειδικού Τέλους Ακινήτων, συνιστά αναμφισβήτητα τη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος.
Συμπέρασμα τρίτο : Η Νομική οδός θα παράξει θετικά η αρνητικά αποτελέσματα μετά από το νωρίτερο διάστημα των τεσσάρων με έξη (4-6) μηνών. Επομένως θα μας κόψουν το ρεύμα αν δεν πληρώσουμε το σύνολο του λογαριασμού και είναι ανώφελο να προστρέξουμε στη δικαιοσύνη (παρά μόνο για την τιμή των όπλων). Είναι σίγουρο ότι έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας αλλά επιπλέον είναι τόσα πολλά τα ζητήματα που είναι αντισυνταγματικά (δες μνημόνιο, κόψιμο μισθών – συντάξεων, απολύσεις, μεσοπρόθεσμο, κούρεμα κα πάρα πολλά), αντιλαϊκά, παράνομα, για τα οποία πρέπει, να έχουμε τη συνδρομή της δικαιοσύνης, αλλά με όρους δημοκρατίας, και βέβαια αφού κριθούν αντισυνταγματικοί, οι απεχθείς νόμοι που ψηφίζουν εις βάρος όλων μας.
Συμπέρασμα τέταρτο : Ο νόμος 4021/3-10-11 είναι σαφής, στοχεύει άμεσα στη ληστρική επιδρομή, στις απολαβές μας, συνιστά ευθεία επίθεση στην ιδιοκτησία, με στόχο στη συνέχεια να πουλήσουμε τα σπίτια μας αντί πινακίου φακής, και με μαυραγορίτικες διαθέσεις. Μεσοπρόθεσμος στόχος των επίδοξων μελλοντικών ιδιοκτητών των σπιτιών μας είναι η μαζική συγκέντρωση τους. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή θα πληρώνουμε ενοίκιο στο ίδιο μας στο σπίτι.
Συμπέρασμα Πέμπτο : Η θέληση της Κυβέρνησης – ΕΕ- ΔΝΤ , είναι δεδομένη και ευθεία απέναντι και ενάντια στο λαό, ακόμα και η στάση σύσσωμης της αντιπολίτευσης δημιουργεί τουλάχιστον πολλά ερωτηματικά. Είναι αποφασισμένοι να καταληστέψουν τις αποδοχές μας, την ιδιοκτησία μας, να εκχωρήσουν τη χώρα μας, την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία, και να μας παραδώσουν άνευ όρων χωρίς κανένα δικαίωμα βορά των αγορών, και εξαθλιωμένους.

Πως αντιστεκόμαστε;

Ζούμε πια σε μία ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ, που τίποτα δεν είναι ίδιο με το παρελθόν, και το μέλλον φαίνεται βαρύ και δύσκολο. Σε αυτή τη «Νέα Εποχή», είμαστε αναγκασμένοι να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας. Το συζητάμε όλοι μεταξύ μας, και πρέπει να σταθούμε αντάξιοι και υπεύθυνοι των περιστάσεων. Είμαστε όλοι Αντιμνημονιακοί, είμαστε όλοι ενάντια σε αυτή την καταστροφή που Κυβέρνηση – ΕΕ - ΔΝΤ, και της ολόκληρης σιωπούσας αντιπολίτευσης, προσπαθούν να μας επιβάλουν.

Ζούμε στη «Νέα Εποχή», και σε μια καμπή που οι σχέσεις μεταξύ μας δεν είναι και οι καλύτερες. Δεν γνωριζόμαστε μεταξύ μας, οι προηγούμενες πολιτικές επιλογές μας, στη λογική της ανάθεσης εξουσίας στο ένα η το άλλο κόμμα, μας κρατούν σε κάποια απόσταση. Στόχος μας είναι να μηδενίσουμε τις αποστάσεις μεταξύ μας. Οι πλατείες της προηγούμενης άνοιξης και του καλοκαιριού, μας φέραν λίγο πιο κοντά. Βγήκαμε στους δρόμους μετά από 35 χρόνια. Καταλάβαμε ότι δίπλα μας είχαμε φίλους και γνωστούς, κανονικούς ανθρώπους, με προβλήματα ίδια με τα δικά μας. Το Πρώτο βήμα έγινε. Πως συνεχίζουμε;

Γινόμαστε όλοι μια γροθιά, η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ είναι τα ΟΠΛΑ ΜΑΣ

Τι κάνουμε με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και το Μόνιμου Τέλος Ακινήτων;

Απλό κάνουμε ότι κάναμε με το φόρο αλληλεγγύης : ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

Κρατάμε τα χρήματα μας, και τα τοποθετούμε στις άμεσες ανάγκες μας, που δεν είναι άλλες από τις ανάγκες επιβίωσης μας. Πρέπει να επιβιώσουμε, να μην χάσουμε την αυτοεκτίμηση μας, να μην υποκύψουμε στο φόβο που μας καλλιεργούν, η κυβέρνηση τα ΜΜΕ, με τα παπαγαλάκια τους.

Σκοπός μας είναι να τους ρίξουμε, όχι να πέσουν, να τους ρίξουμε, μπορούμε.

Θα μας επιτεθούν, θα μας συκοφαντήσουν, θα μας κόψουν το ρεύμα. Το περιμένουμε, αντιστεκόμαστε μαζικά, οργανωνόμαστε.

Συγκροτούμε ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ σε κάθε γειτονιά. Η ατομική αντίσταση γίνεται συλλογική και οι συλλογικότητες μπορούν να στηρίζουν τον κάθε αγωνιστή. Δεν αφήνουμε τους υπάλληλους της ΔΕΗ και των εργολάβων να κόψουν το ρεύμα σε κανένα σπίτι, αν τους εντοπίσουμε τους διώχνουμε πριν διακόψουν το ρεύμα.

Αν δεν γίνουν αντιληπτοί, και κόψουν το ρεύμα, οι επιτροπές αγώνα της γειτονίας, επεμβαίνουν και επανασυνδέουν το ρεύμα, οπωσδήποτε βασικές γνώσεις του ηλεκτρισμού χρειάζονται, καθώς επίσης πρέπει να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, όπως γάντια μονωμένα εργαλεία, δοκιμαστικό κατσαβίδι κα. (οι επιτροπές αγώνα «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» έχουν αναρτήσει σχετικά βίντεο που βοηθούν στην κατανόηση πώς να επανασυνδέουμε το ρεύμα σε περίπτωση διακοπής του). Μετά την επανασύνδεση η κατοικία επανέρχεται σε πλήρη και κανονική λειτουργία. Τέλος δεν ξεχνούμε να τοποθετούμε το αυτοκόλλητο, πάνω στο ρολόι που αναφέρει ότι έγινε επανασύνδεση του ηλεκτρικού, από τις επιτροπές αγώνα.

Σε περίπτωση που έχει αφαιρεθεί ο μετρητής του ηλεκτρικού, τότε οι επιτροπές αγώνα, με εξειδικευμένο ηλεκτρολόγο, και σε συνεννόηση με τον γείτονα, παροχετεύουν ρεύμα, από το μετρητή του γείτονα, η παροχέτευση γίνεται μετά το μετρητή ώστε να αποκλειστεί η περίπτωση της ρευματοκλοπής.

Ώσπου να γίνει αυτή η επανασύνδεση, με μπαλαντέζα στηρίζουμε το ψυγείο και το φωτισμό του γείτονα μας, η μπαλαντέζα μπορεί πολύ εύκολα να περάσει από μπαλκόνι σε μπαλκόνι, και είναι προσωρινή. Προσοχή στους κανόνες ασφαλείας.

Για μεγαλύτερη σιγουριά, ώστε να εμποδίσουμε να μας κόψουν το ρεύμα, και ανάλογα το σημείο που βρίσκεται ο μετρητής του ρεύματος, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέθοδοι, όπως λουκέτα, μη άνοιγμα της πόρτας σε υπάλληλους της ΔΕΗ και των εργολάβων, τους οποίους μπορεί να επιλέξει ο καθένας, ανάλογα.

Δεν πληρώνουμε μέχρι να τους ρίξουμε, συνεχίζουμε να έχουμε ρεύμα αφού οι επιτροπές αγώνα το επανασυνδέουν, συνεχίζουμε τη ζωή μας.

Δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε και τις περιπτώσεις που δεν πρέπει να διακοπεί η ηλεκτροδότηση ούτε για ένα λεπτό. Στις περιπτώσεις αυτές ο ιδιοκτήτης λαμβάνει την καλύτερη και την πιο συμφέρουσα γι αυτόν απόφαση.

Για να συνοψίσουμε :

Βήμα πρώτο : ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

Βήμα δεύτερο : Μας κόβουν το ρεύμα / αν δεν τους εντοπίσουμε και μπορέσουν

Βήμα τρίτο : Το επανασυνδέουν οι επιτροπές αγώνα / ο ιδιοκτήτης δεν ζητά από τη ΔΕΗ επανασύνδεση (παράλειψη αυτού του βήματος σε περίπτωση μη διακοπής)

Βήμα Τέταρτο : η ΔΕΗ αν δεν πληρώσουμε μετά από μερικές μέρες διαγράφει την οφειλή του τέλους και το στέλνει στην εφορία για βεβαίωση.

Βήμα πέμπτο : Τώρα μπορούμε να πάμε στη ΔΕΗ και να πληρώσουμε μόνο το λογαριασμό μας αφού το Μόνιμο Ειδικό Τέλος Ακινήτων είναι απαίτηση της Εφορίας (ελέγχεται)

Βήμα έκτο : Συνεχίζουμε τον Αγώνα μέχρι να τους ρίξουμε.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΧΑΡΑΤΣΙΑ

ΠΗΓΗ: http://seisaxthia.blogspot.com/2011/10/update.html

ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ

2011-10-27T15:43:00.003+03:00

'Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)

1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.

2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.

3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Ο Ελληνικός λαός Δεν θα Νοσήσει, θα Επαναστατήσει

2011-10-26T00:46:00.002+03:00

Ανδρέας Γιαννουλόπουλος Καρδιολόγος

Η ελληνική ιατρική κοινότητα δεν αιφνιδιάστηκε από τις πρόσφατες αναλύσεις και στατιστικές μελέτες των ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων της Δρέσδης και του Καίμπριτζ που προειδοποιούν ότι η υγεία των Ευρωπαίων πολιτών έχει κλονιστεί ψυχικά σε ποσοστό 38 – 40% και των Ελλήνων ότι κινδυνεύει ακόμα περισσότερο σε ένταση και βαρύτητα λόγω της πρωτόγνωρης οικονομικής και κοινωνικής...
κρίσης.

Οι Έλληνες γιατροί που δίνουν καθημερινά τη μάχη για τη φροντίδα της υγείας του πληθυσμού με πενιχρά εργαστηριακά μέσα και με πολύ δύσκολες εργασιακές συνθήκες και ανύπαρκτη νοσηλευτική και γραμματειακή υποστήριξη, γνωρίζουν καλύτερα σε ποια κατάσταση βρίσκεται η υγεία των Ελλήνων πολιτών και πόσο σοβαρά κινδυνεύει. Διότι οι στενές διαπροσωπικές σχέσεις, η επικοινωνία και ψυχοσυναλλαγή των γιατρών με τους ασθενείς τους δίνει τη δυνατότητα λήψης πολύ αναλυτικού και ακριβούς ιατρικού ιστορικού, ατομικού και οικογενειακού και έτσι αφουγκράζονται βαθύτερα και ανιχνεύουν τις πιο ενδόμυχες ψυχικές διεργασίες των ασθενών τους, οπότε είναι σε θέση να κάνουν ακριβέστερες διαγνώσεις, ακριβέστερες εκτιμήσεις της βαρύτητας των νόσων, αλλά και ακριβέστερες προγνώσεις για την πορεία της νόσου και για τις πιθανές επιπλοκές. Δεν θα διαφωνήσουμε με τις έγκριτες και υψηλού επιπέδου μελέτες των κορυφαίων αυτών Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων, ούτε για τις αιτίες της κατακόρυφης αύξησης καρδιαγγειακών περιστατικών και αιφνιδίων θανάτων, της μεγάλης αύξησης των ψυχικών νόσων και διαταραχών, αλλά κυρίως των αυτοκτονιών που έχουν τουλάχιστον τριπλασιασθεί τον τελευταίο χρόνο. Θα συμφωνήσουμε επίσης ότι τον τελευταίο χρόνο είναι επίσης μεγάλη η αύξηση των περιστατικών αλκοολισμού, ναρκομανών, του AIDS και ότι μειώνεται ο μέσος όρος ζωής.

Επίσης ότι η δημόσια περίθαλψη υπολειτουργεί στην Ελλάδα και ότι μεγάλος αριθμός πολιτών δεν έχουν πια ιατρική φροντίδα, ιδιαίτερα στα φτωχότερα στρώματα. Επίσης συμφωνούμε με τις γνωστές σε όλους μας οδηγίες του Π.Ο.Υ. ότι υγεία δεν θεωρείται η έλλειψης σωματικής ή ψυχικής νόσου, αλλά υγεία θεωρείται η κατάσταση της πλήρους σωματικής και ψυχικής ευεξίας και όταν βλάπτεται από εσκεμμένες κυρίως ανθρώπινες ενέργειες παραβιάζεται το ανθρώπινο δίκαιο και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Επίσης, όπως επισημαίνεται σε όλα τα επιστημονικά συνέδρια για την ψυχική υγεία, ότι η μακροχρόνια κοινωνικο-οικονομική πίεση που εξασκείται ιδιαίτερα σε στρώματα κοινωνικά με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και χαμηλό επίπεδο εισοδήματος προκαλεί ψυχικές διαταραχές. Θα θέλαμε όμως επιπλέον οι Έλληνες γιατροί να καταθέσουν και κάποιες άλλες σημαντικές παραμέτρους που έχουν συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη ψυχικών και σωματικών διαταραχών στον Ελληνικό πληθυσμό, που έχει αυξήσει τον αριθμό των ασθενών και τη βαρύτητα των ενοχλημάτων του.

Οι παράμετροι αυτοί έχουν να κάνουν με την ιδιαιτερότητα της Ελληνικής κοινωνίας, με τον χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία του μέσου Έλληνα πολίτη, τη δομή και τη φύση της ελληνικής οικογένειας και όχι μόνο από τη λεηλασία των εισοδημάτων που έκανε η κυβέρνηση του ΓΑΠ. Είναι γνωστό ότι ο μέσος Έλληνας και η μέση Ελληνίδα έχουν πολύ στενότερους οικογενειακούς και συγγενικούς δεσμούς. Φροντίζουν με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και ζεστασιά τα παιδιά τους από τους Ευρωπαίους. Νοιάζονται και τα φροντίζουν σε βάθος χρόνου, θυσιάζοντας και τις προσωπικές τους ζωές για αυτά. Έχουν άγρυπνη εποπτεία και παρακολούθηση. Αγωνιούν περισσότερο για την μόρφωσή τους, την κοινωνικοποίησή τους, την επαγγελματική και κοινωνική τους αποκατάσταση και σταδιοδρομία, για αυτό πασχίζουν και στερούνται τα πάντα για να αποκτήσουν πανεπιστημιακή μόρφωση. Έτσι, έχουμε τους περισσότερους φοιτητές παγκοσμίως ανάλογα με τον πληθυσμό. Οπότε η οικονομική αυτή κρίση, που δεν έχει διέξοδο ούτε τέλος, έχει στερήσει από την ελληνική οικογένεια που είναι δεμένη, το όραμα για την αποκατάσταση των παιδιών της και αυτό είναι πολύ σοβαρός παράγοντας, που απειλεί και βλάπτει τον ψυχισμό του Έλληνα ιδιαίτερα και έχει κλονίσει συθέμελα την υπόστασή του και την ισορροπία του μέσα στη κοινωνία. Ύστερα, το αίσθημα του δικαίου που ως γνωστόν είναι το ποιητικό αίτιο της δημιουργίας της κοινωνίας που είναι αποκλειστικό γνώρισμα μόνο του ανθρώπου και που τον διαφοροποιεί από τα ζώα.

Η απόδοση της δικαιοσύνης εν συνεχεία που είναι η κορυφαία αξία της κοινωνικής ζωής και ο σπουδαιότερος παράγοντας κοινωνικής συνοχής και ειρήνης και είναι πολύ βαθειά ριζωμένος και ανεπτυγμένος στη συνείδηση του μέσου Έλληνα πολίτη, από αρχαιοτάτων χρόνων, επίσης, οι προγονικές του αρετές της ισονομίας, της αξιοκρατίας και του μέτρου που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά μέσω της οικογένειας και της παράδοσης και όταν παραβιάζονται δημιουργούν σοβαρά ρήγματα στον ευαίσθητο ιστό της ψυχικής του λειτουργίας. Έχοντας λοιπόν μια τέτοια ποιότητα Έλληνα πολίτη από τη μια και ένα πολιτικο-οικονομικό περιβάλλον τελείως ξένο και άγνωστο με τη δική του κουλτούρα, ήθη, έθιμα, παραδόσεις, συνήθειες και τρόπο ζωής, που τον υποχρεώνει να ζήσει σε ένα εχθρικό περιβάλλον χωρίς ορίζοντα, χωρίς προοπτική, χωρίς φαντασία, εντελώς ανασφαλές και απειλητικό, σε ένα περιβάλλον συνεχών επιθέσεων, ωμών εκβιασμών, με ένα αδιέξοδο δρόμο χωρίς τέλος, χωρίς ελπίδα διαφυγής, ο Έλληνας πολίτης ή θα αρρωστήσει ψυχικά ή θα επαναστατήσει και θα σαρώσει όποιον βρει μπροστά του που θα θελήσει να του αντισταθεί. Το νοσηρό αυτό περιβάλλον που άρχισε να διαμορφώνεται σιγά – σιγά μετά το 1980 έγινε απότομα τοξικό τα τελευταία δύο χρόνια, με το που ήρθε ξανά στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ. Έτσι λοιπόν η νέα αυτή κυβέρνηση διαμόρφωσε στην ελληνική κοινωνία συνθήκες ζωής που προσομοιάζουν μόνο με την ατμόσφαιρα και σκηνές αρχαίας ελληνικής τραγωδίας ή με παθήματα και τραγωδίες προσώπων της μυθολογίας.

Ο μέσος Έλληνας λοιπόν σήμερα βιώνει τον ίδιο Γολγοθά, το ίδιο μαρτύριο με τον Βασιλιά της Κορίνθου Σίσυφο που τότε λεγόταν Εφύρα. Για να γίνει Βασιλιάς σκότωσε τον αδελφό του, σκότωνε τους φίλους του μετά από φαγητό που είχε μαζί τους, συκοφαντούσε συνεχώς και έτσι λοιπόν καταδικάστηκε από τους θεούς να κουβαλάει σε όλη του τη ζωή ένα βράχο και να ανεβαίνει ένα Γολγοθά χωρίς τελειωμό. Βιώνει λοιπόν ο Έλληνας καθημερινά το ίδιο μαρτύριο με ένα ψυχοπαθή εγκληματία με μόνες κατηγορίες που του καταλογίζονται ψευδώς από την κυβέρνηση Παπανδρέου, την κυβέρνηση της παρασιτικής αχρειότητας; Ότι είναι ένα λαός φαύλος, οκνηρός, αναξιοπρεπής, αλλά κυρίως διαφθαρμένος όπως ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δήλωσε κατ’ επανάληψη στην Ευρώπη; Η άδικη και εγκληματική αυτή ενοχοποίηση ενός περήφανου και τίμιου λαού προκειμένου να λεηλατηθεί και να κατακτηθεί από τους Γερμανούς έχει επιφέρει πολύ βαρύ πλήγμα στον ψυχισμό του μέσου Έλληνα, που συνιστά όχι απλώς συκοφαντία αλλά σοβαρή παραβίαση του ανθρωπιστικού δικαίου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και πρέπει τάχιστα ν΄ αναιρεθεί.

Οι γιατροί λοιπόν του ΕΠΑΜ έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους και καλούν όλο τον ιατρικό κόσμο της χώρας σε πανστρατιά για να σώσουν τους συμπολίτες μας, που πραγματικά κινδυνεύουν σύμφωνα και με τις επισημάνσεις και των ευρωπαϊκών ιατρικών σχολών. Την προκλητική και επαίσχυντη αυτή θέση και τιμωρία που έχει επιβληθεί δικτατορικά μέσα στην ελληνική κοινωνία με τον πιο άδικο και βάρβαρο τρόπο, καταστρατηγώντας το ελληνικό, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο δεν μπορεί να την αντέξει ο Έλληνας πολίτης. Δεν μπορεί ο Έλληνας να βλέπει το δήμιό του, τον Πλούτωνα και την Περσεφόνη, δηλαδή τους πολιτικούς και το στρατό τους να ζουν σε χλιδή, να έχουν συσσωρεύσει πλούτο για δέκα γενιές, να επικρατούν ακόμα και τώρα με κοινωνικό δαρβινισμό, κυνισμό και αναίδεια και ο Ελληνικός λαός να βογγά στα τάρταρα και να αρρωσταίνει ψυχικά. Γι αυτό λοιπόν οι γιατροί έχουν επιστρατευθεί, περιθάλπουν αυτούς που έχουν γονατίσει, τους ενημερώνουν για να απενοχοποιηθούν και τους δείχνουν το δρόμο του αγώνα που δεν είναι άλλος παρά η παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, που πολύ καλά γνωρίζουμε με αποδείξεις και στοιχεία. Τους ενημερώνουν με γεγονότα για το πώς φτάσαμε έως εδώ, ποιοι οργάνωσαν αυτή την συνωμοσία και τώρα είμαστε καταδικασμένοι σε μόνιμη δυστυχία και εξαθλίωση. Με τη μέθοδο της γνωσιακής ψυχοθεραπείας σιγά – σιγά ανακάμπτει το τραυματισμένο συναίσθημα και ο ψυχισμός, αντιδρούν θετικά και ξυπνά η οργή και ζητούν άμεσα να επωμισθούν οι προδότες και οι ληστές του πλούτου του λαού, το βράχο του δημοσιονομικού χρέους και να χουν αυτοί δεσμοφύλακα τον Πλούτωνα και την Περσεφόνη σε μια ισόβια καταδίκη. Οι Έλληνες λοιπόν είναι σε πόλεμο, είναι σε πόλεμο πρώτα με την συνείδησή τους και με την ίδια τους τη ζωή και την ιστορία. Γι αυτό κυρίως κινδυνεύει η υγεία τους, όπως πολύ σωστά επισημαίνουν οι ιατρικές έρευνες και μάλιστα μαζικά. Ένα τμήμα του λαού έχει ήδη νοσήσει, ένα δεύτερο έχει σύγχυση και προβληματισμό και ένα τρίτο έχει ήδη προ πολλού επαναστατήσει.

Οι επαναστατημένοι βοηθούν τα θύματα, τα στηρίζουν και τα ενημερώνουν και τα οπλίζουν με επιχειρήματα για να μπουν ξανά στη μάχη. Ο πόλεμος είναι σε εξέλιξη. Η κυβέρνηση και οι τοκογλύφοι έχουν διωχθεί από δρόμους και πλατείες, παραλίες και εστιατόρια. Δεν τολμούν να ξεμυτίσουν, ο λαός κυριαρχεί στους ανοιχτούς χώρους και στον ανοιχτό πόλεμο. Η κυβέρνηση και οι τοκογλύφοι όμως οχυρωμένοι πίσω από τείχη και φρουρούς συνεχίζουν τις επιθέσεις τους. Ο λαός τους καταδιώκει, τους προπηλακίζει, τους καταριέται, τους έχει διώξει από τους κόλπους της κοινωνίας, δεν τους αναγνωρίζει, τους έχει καταδικάσει τελεσίδικα και ζητά τιμωρία για να μπορέσει αυτός ο τόπος να απαλλαγεί από τα μιάσματα και τη βαρβαρότητα. Ο λαός διψάει και επιδιώκει με κάθε τρόπο την ειρήνη που θα εξασφαλισθεί μόνο όταν αποδοθεί δικαιοσύνη, που θα ελευθερώσει το λαό και θα στείλει στη φυλακή τους δολοφόνους των συναισθημάτων του και των οραμάτων του.

Οι σταυροφόροι κατακτητές και οι δοσίλογες κυβερνήσεις μας, που έχουν επιβάλει καθεστώς φτώχειας, ανεργίας και δυστυχίας, ανελευθερίας, απειλών και εκβιασμών, εν μέσω χλιδής, πλούτου, αφθονίας και ευμάρειας που αποκτήθηκαν με κλοπές και λεηλασίες του ιδρώτα του τίμιου Ελληνικού λαού, έχουν καταδικαστεί ήδη στη συνείδησή του. Ο λαός θα συντρίψει την ανίερη συμμαχία της τρόικας και της κυβέρνησης του ΓΑΠ και της καλοαναθρεμένης πασοκικής αλητείας, της αχαλίνωτης διπροσωπίας, της εκτυφλωτικής φαυλοηλιθιότητας, της χυδαιότητας και της μοχθηρής κακογουστιάς. Θα εξολοθρεύσει την Λερναία Ύδρα που γέννησε ο νεοφιλελευθερισμός με τις τράπεζες. Θα επιβάλλει δημοκρατία ελληνική και όχι αγγλοσαξονική που θρέφει τέρατα και βαρβαρότητες διότι η Ελληνική Δημοκρατία έχει σαν λάβαρο τη δικαιοσύνη, την αξιοκρατία και την ελευθερία. Θα ανακτήσει πάραυτα την εθνική του ανεξαρτησία και θα επικρατήσει η ειρήνη, η αλληλεγγύη και η κοινωνική συνοχή στη χώρα που ήκμασαν οι επιστήμες και ο πολιτισμός.

Γιώργος Παπανδρέου:"Η ελληνική οικογένεια δε θα νιώσει τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας"...Μέχρι τη Πέμπτη...

2011-10-25T10:53:00.002+03:00

Γράφει ο Γρηγόρης Ζωγραφάκης

Το selective default του Ιουλίου μετατραπήκε μέσα σε μήνες σε default(αθέτηση πληρωμών)…Φυσικά αυτό θα το κρίνει καλύτερα ο ISDA αλλά όπως έχουμε ξανατονίσει κανείς δε θα δεχτεί εθελοντικά να χάσει τα μισά του-ίσως και πλέον- λεφτά-αν τα έχει εξασφαλίσει με ασφάλιστρα κινδύνου(C.D.S.)- λέγοντας ότι το κάνει εθελοντικά…Δηλαδή και κεράτας και ζημιωμένος…

Ας εστιάσουμε όμως λίγο στο προκείμενο….Η Ε.Ε. απειλεί με άμεση και άνευ όρων χρεοκοπία(στάση πληρωμών για την Ελλάδα αν δε δεχθούν να προσέλθουν εθελοντικά οι Τράπεζες που κρατούν ελληνικά ομόλογα).Είναι κάτι που έπρεπε να κάνει ο Πρωθυπουργός το Μάιο του 2010 στους Ευρωπαίους για να τους αναγκάσει να δώσουν λύση άμεση στο ελληνικό πρόβλημα…Εκείνος απλά προτίμησε να τους δώσει όσο χρόνο χρειαζόντουσαν για να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα και να καμώνεται το σωτήρα που σύναψε το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία της ανθρωπότητας….

Κι εδώ ξεκινάει το πρόβλημα…Η Γαλλία δε το έκανε έγκαιρα ή όχι στο βαθμό που θα ήθελε…Οι τράπεζές της κατέχουν μέρος ομολόγων της χώρας μας που θα μπορούσε να τους δημιουργήσει πρόβλημα…Γι΄ αυτό θέλει μικρά(ρηχά) και επαναλαμβανόμενα κουρέματα μέχρι να μη δημιουργείται πρόβλημα στην Οικονομία της…

Η Γερμανία φέρθηκε πολύ πιο έξυπνα…Ξεφόρτωσε τα ομόλογα και τώρα μπαίνει ως εγγυήτρια για να καπηλευτεί ότι δε μπόρεσε ο Χίτλερ…Πώς..; Mε την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας άνευ όρων και αμετακλήτως που υπέγραψαν στη δανειακή σύμβαση αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στα γαμψά νύχια της Τρόικα….

Αυτό που κάνει τον Ομπάμα από την άλλη να ιδρώνει είναι, ότι από την αθέτηση πληρωμών της Ελλάδας και την τυχόν ενεργοποίηση των CDS,των οποίων τις πληρωμές υποχρεούνται να καταβάλλουν αμερικάνικες ασφαλιστικές, σημαίνει ότι θα πρέπει να τις σώσει το Αμερικάνικο Δημόσιο καταρρέοντας το ίδιο…

Έτσι με το δεδομένο ότι είναι αλληλοσυγκρουόμενα τα συμφέροντα των εμπλεκόμενων πιθανώς η λύση να αποδειχτεί χειρότερη και από το ίδιο το πρόβλημα…
Το μόνο που υπάρχει ως δεδομένο είναι ότι εμείς ως πολίτες θα ζήσουμε την χρεοκοπία…Και μάλιστα χρεοκοπία υπό ισχυρό νόμισμα…Είναι η χειρότερη μορφή χρεοκοπίας και τα νερά είναι τόσο βαθιά όσο και η τάφρος των Μαρριανών στον Ειρηνικό ωκεανό…
Γιατί ένα εθνικό νόμισμα έχει να αντιμετωπίσει σε αντίστοιχη περίπτωση τη γάγγραινα του πληθωρισμού….
Ένα ισχυρό κοινό νόμισμα θα εξαθλιώσει τους πάντες ανεξαιρέτως, και η χώρα θα γίνει αποικία…ΚΑΝΟΝΙΚΗ…

Οι "γιατροί" μέχρι τη Τετάρτη θα επιβεβαιώσουν τον θάνατο της Οικονομίας μας και θα υπογράψουν την επικύρωση της Διαθήκης και το τι παίρνει ο καθένας...
Σε ρόλο κομπάρσου ο Πρωθυπουργός που απλά θα ανακοινώσει την ιατροδικαστική απόφαση και θα επιδοθεί στον αγαπημένο του επικοινωνιακό ρόλο να μας πείσει ότι όλα έγιναν για να σωθεί η πατρίδα...Ακόμη και ο Θάνατος της...

Να γίνουμε ξανά ο Λαός του «ΟΧΙ» ανατρέποντας την κυβέρνηση των δωσίλογων

2011-10-25T01:46:00.002+03:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΝΙΑΙΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ (Ε.ΠΑ.Μ.)

Επτά δεκαετίες μετά τον Οκτώβριο του 1940, ο ελληνικός λαός υποχρεώνεται να δώσει ξανά τον υπέρτατο αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, την δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Τα ψέματα τελείωσαν, ο στόχος των επίδοξων σφαγέων μας είναι κυνικά ξεκάθαρος.

Η κατοχική κυβέρνηση, ως πειθήνιο όργανο των «δανειστών»-τοκογλύφων και των αρπακτικών του Δ’ Ράϊχ, έχει κηρύξει για λογαριασμό των αφεντικών της τον πόλεμο στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας: απολύσεις, «εφεδρείες», ληστρική αρπαγή μισθών και συντάξεων, κατάργηση επιδομάτων και φοροαπαλλαγών, διπλές και τριπλές φοροεπιδρομές με μέτρα που συνιστούν δήμευση των ιδιωτικών περιουσιών, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου σε τιμή ευκαιρίας σε Νεοναζί «επενδυτές» και άλλους νέο-αποικιοκράτες που έρχονται να λεηλατήσουν τις ακίνητες ιδιοκτησίες και τις υποδομές της χώρας, λιμάνια, δίκτυα ύδρευσης, οδικούς άξονες…

Παρά την συστηματική προπαγάνδα των διαφόρων καθεστωτικών «αναλυτών», «διανοουμένων» και «δημοσιογράφων» και παρά την έως τώρα έλλειψη συντονισμού που θα οργάνωνε την λαϊκή οργή προς την κατεύθυνση μιας γενικευμένης ανυπακοής του συνόλου των κοινωνικών δυνάμεων, η κοινωνική αγανάκτηση φαίνεται πια να φτάνει στο σημείο βρασμού: απεργίες, καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, μαζικές διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, προπηλακισμοί των δωσίλογων-προδοτών που συνεχίζουν να καθυβρίζουν και να κοροϊδεύουν αδιάντροπα τον ελληνικό λαό. Η ανοχή έχει τελειώσει απέναντι σε όλους αυτούς που απαιτούν από τον ίδιο τον λαό να συναινέσει στην εξαθλίωσή του, στην επιστροφή σε συνθήκες ζωής του 1940, στην απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας του, υπομένοντας την κατάθλιψη και πολλαπλασιάζοντας τις αυτοκτονίες ή να εξωθηθεί σε μαζική μετανάστευση στο εξωτερικό για καλύτερη τύχη…

Όλοι εκείνοι που επιθυμούν να σώσουν τους τραπεζίτες, καταστρέφοντας οικονομικά, πολιτικά και πολιτισμικά την ελληνική κοινωνία, πρέπει τώρα αμέσως να πεταχτούν δεμένοι χειροπόδαρα στον ωκεανό της λαϊκής απόγνωσης που δημιούργησαν. Μπροστά μας είναι οι ημερομηνίες-σταθμοί για τον αγώνα του λαού ενάντια στη νέα κατοχή. Το 48ωρο 19-20 Οκτωβρίου με την γενική απεργία και τις μεγάλες κινητοποιήσεις που θα τρίξουν συθέμελα το καθεστώς. Η 28^η Οκτωβρίου, η επέτειος του «ΟΧΙ!» στους φασίστες-επίδοξους κατακτητές. Η 17^η Νοέμβρη, η επέτειος του «ΟΧΙ!» στην ξενοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών. Ο Δεκέμβρης, με το ξέσπασμα της νεολαίας απέναντι στον αυταρχισμό του κράτους και στα πολύμορφα αδιέξοδα μιας παραγωγικά παρασιτοποιημένης ευρωπαϊκής κοινωνίας του «Νότου». Το αίτημα της γενικής πολιτικής ανυπακοής για να απαλλαγούμε από την νέα κοινοβουλευτική χούντα και να τιμωρήσουμε παραδειγματικά τους υπεύθυνους της σημερινής «ελληνικής τραγωδίας» γίνεται απολύτως επίκαιρο.Άλλωστε, η τελευταία βαλβίδα εκτόνωσης, σε περίπτωση εκλογών, η Ν.Δ., με ή χωρίς όλους εκείνους που θα επιθυμούσαν να «συγκυβερνήσουν» με το ΠΑΣΟΚ των Γιώργου-Βενιζέλου, θα βρεθεί αντιμέτωπη με πολύ αποδυναμωμένες επιλογές εφ’ όσον ακολουθήσει την ίδια καταστροφική συνταγή: παραμονή στο ευρώ –στο κοινό νόμισμα των νεοαποικιοκρατών του ευρωπαϊκού Βορρά, συρρίκνωση του δημοσίου τομέα με ιδιωτικοποιήσεις και «εφεδρείες», συμπίεση των μισθών για την «αύξηση της ανταγωνιστικότητας», διατήρηση των οδηγιών για το δήθεν «άνοιγμα των επαγγελμάτων» με στόχο την προλεταριοποίηση μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας, την μαζική ανεργία και την βίαιη εξαθλίωση όλων… Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη η ηγεσία της Ν.Δ. στρέφεται με τις πρόσφατες δηλώσεις της κατά των απεργών και των εργαζόμενων ή των συνδικαλιστών που «τολμούν να αμφισβητούν τις αποφάσεις της διοίκησης» ή να παρεμποδίσουν τις ιδιωτικές εταιρείες να κόψουν το ρεύμα όσων δεν μπορούν να πληρώσουν τα «χαράτσια» που επιβάλλονται μέσω της ΔΕΗ ή ακόμα να μαζέψουν τα σκουπίδια από τους δρόμους…

Η Ελλάδα, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων μετά την μεταπολίτευση που μετέτρεψαν την χώρα σε ένα οικόπεδο προς αξιοποίηση και κατέστρεψαν τον παραγωγικό της ιστό, κατάντησε όχι απλώς «ψωροκώσταινα», αλλά κλωτσοσκούφι των Ευρωπαίων «εταίρων» της. Η παραγωγικότητα σήμερα, για την νεοφιλελεύθερη αποικιοκρατία, μας επιστρέφει σε συνθήκες ζωής και εργασίας του 19^ου αιώνα. Η χώρα υφίσταται την λαίλαπα του μεγαλύτερου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων του πλανήτη. Οι οικονομίες και οι ιδιωτικές περιουσίες των κατοίκων κατάσχονται ή δημεύονται. Ξένες δυνάμεις καταστολής των λαϊκών εξεγέρσεων (η ευρω-στρατοχωροφυλακή) εγκαθίστανται στο ελληνικό έδαφος για να αποτρέψουν την προβλεπόμενη ανάφλεξη της λαϊκής οργής. Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας, με ευθύνη της ηγεσίας τους, θα εξακολουθήσουν να συμμετέχουν με την σιωπή τους σ’ αυτό το πραξικόπημα, όπου το Σύνταγμα και η στοιχειώδης νομιμότητα παραβιάζονται κάθε μέρα από όλες τις πλευρές, ή θα αφουγκρασθούν την οργή του λαού και θα στοιχηθούν πλάϊ του;

Μέσα στον όγκο των καθημερινών προβλημάτων που γονατίζουν τους πολίτες στα ζητήματα της άμεσης επιβίωσής τους, δεν πρέπει να ξεχάσουμε το τελευταίο άρθρο του Συντάγματος που μας νομιμοποιεί να υπερασπιστούμε μόνοι μας, με κάθε τρόπο, την πατρίδα μας, την αξιοπρέπειά μας, την ελευθερία μας, την κοινή μας τελικά μοίρα. Για να αποτρέψουμε τα χειρότερα, που έρχονται πάνω μας με ταχύτητα αφηνιασμένου αλόγου, είναι αναγκαίο να ξεπεράσουμε την κακομοιριά και τις πρακτικές του αυτο-ενοχοποιημένου δουλοπάροικου-ραγιά και να βρούμε ξανά το ιστορικό ανάστημα του ΟΧΙ διεκδικώντας την δημοκρατία μαζί με ο,τιδήποτε άλλο μας ανήκει δικαιωματικά. Για να μην γίνει η ελληνική κοινωνία θυσία στο ολοκαύτωμα της χρεωκοπίας που μας σέρνουν Ε.Ε.-Τρόϊκα-ΔΝΤ και κυβέρνηση. Για να μην χύσει ξανά ο ελληνικός λαός άδικα το αίμα του σε μια νέα εθνική καταστροφή.

Αφήνοντας κατά μέρος τις διασπαστικές κενολογίες περί δεξιάς και αριστεράς, καλούμε όλες τις δημοκρατικές και πατριωτικές οργανώσεις και όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς του κόσμου της εργασίας να συμπτύξουν άμεσα τις δυνάμεις τους γύρω από ένα κύριο αίτημα: την ανατροπή της χούντας Παπανδρέου-Βενιζέλου και την σύλληψη των πρωτεργατών και των συνεργατών τους. Την αναβάθμιση των λαϊκών αγώνων στο επίπεδο της γενικής πολιτικής απεργίας.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ

16/10/2011